1 Ó Deus, por que nos rejeitaste para sempre? Por que se acende a tua ira contra o rebanho do teu pasto?2 Lembra-te da tua congregação, que compraste desde a antigüidade, que remiste para ser a tribo da tua herança, e do monte Sião, em que tens habitado.3 Dirige os teus passos para as perpétuas ruínas, para todo o mal que o inimigo tem feito no santuário.4 Os teus inimigos bramam no meio da tua assembléia; põem nela as suas insígnias por sinais.5 A entrada superior cortaram com machados a grade de madeira.6 Eis que toda obra entalhada, eles a despedaçaram a machados e martelos.7 Lançaram fogo ao teu santuário; profanaram, derrubando-a até o chão, a morada do teu nome.8 Disseram no seu coração: Despojemo-la duma vez. Queimaram todas as sinagogas de Deus na terra.9 Não vemos mais as nossas insígnias, não há mais profeta; nem há entre nós alguém que saiba até quando isto durará.10 Até quando, ó Deus, o adversário afrontará? O inimigo ultrajará o teu nome para sempre?11 Por que reténs a tua mão, sim, a tua destra? Tira-a do teu seio, e consome-os.12 Todavia, Deus é o meu Rei desde a antigüidade, operando a salvação no meio da terra.13 Tu dividiste o mar pela tua força; esmigalhaste a cabeça dos monstros marinhos sobre as águas.14 Tu esmagaste as cabeças do leviatã, e o deste por mantimento aos habitantes do deserto.15 Tu abriste fontes e ribeiros; tu secaste os rios perenes.16 Teu é o dia e tua é a noite: tu preparaste a luz e o sol.17 Tu estabeleceste todos os limites da terra; verão e inverno, tu os fizeste.18 Lembra-te disto: que o inimigo te afrontou, ó Senhor, e que um povo insensato ultrajou o teu nome.19 Não entregues às feras a alma da tua rola; não te esqueça para sempre da vida dos teus aflitos.20 Atenta para o teu pacto, pois os lugares tenebrosos da terra estão cheios das moradas de violência.21 Não volte envergonhado o oprimido; louvem o teu nome o aflito e o necessitado.22 Levanta-te, ó Deus, pleiteia a tua própria causa; lembra-te da afronta que o insensato te faz continuamente.23 Não te esqueças da gritaria dos teus adversários; o tumulto daqueles que se levantam contra ti sobe continuamente.

1 Een onderwijzing, voor Asaf. O God! waarom verstoot Gij in eeuwigheid? Waarom zou Uw toorn roken tegen de schapen Uwer weide?2 Gedenk aan Uw vergadering, die Gij van ouds verworven hebt; de roede Uwer erfenis, die Gij verlost hebt; den berg Sion, waarop Gij gewoond hebt.3 Hef Uw voeten op tot de eeuwige verwoestingen; de vijand heeft alles in het heiligdom verdorven.4 Uw wederpartijders hebben in het midden van Uw vergaderplaatsen gebruld; zij hebben hun tekenen tot tekenen gesteld.5 Een ieder werd er bekend als een, die de bijlen omhoog aanbrengt in de dichtigheid van een geboomte.6 Alzo hebben zij nu derzelver graveerselen samen met houwelen en beukhamers in stukken geslagen.7 Zij hebben Uw heiligdommen in het vuur gezet; ter aarde toe hebben zij de woning Uws Naams ontheiligd.8 Zij hebben in hun hart gezegd: Laat ze ons te zamen uitplunderen; zij hebben alle Gods vergaderplaatsen in het land verbrand.9 Wij zien onze tekenen niet; er is geen profeet meer, noch iemand bij ons, die weet, hoe lang.10 Hoe lang, o God! zal de wederpartijder smaden? Zal de vijand Uw Naam in eeuwigheid lasteren?11 Waarom trekt Gij Uw hand, ja, Uw rechterhand af? Trek haar uit het midden van Uw boezem; maak een einde.12 Evenwel is God mijn Koning van ouds af, Die verlossingen werkt in het midden der aarde.13 Gij hebt door Uw sterkte de zee gespleten; Gij hebt de koppen der draken in de wateren verbroken.14 Gij hebt de koppen des Leviathans verpletterd; Gij hebt hem tot spijs gegeven aan het volk in dorre plaatsen.15 Gij hebt een fontein en beek gekliefd; Gij hebt sterke rivieren uitgedroogd.16 De dag is Uwe, ook is de nacht Uwe; Gij hebt het licht en de zon bereid.17 Gij hebt al de palen der aarde gesteld; zomer en winter, die hebt Gij geformeerd.18 Gedenk hieraan; de vijand heeft den HEERE gesmaad, en een dwaas volk heeft Uw Naam gelasterd.19 Geef aan het wild gedierte de ziel Uwer tortelduif niet over; vergeet den hoop Uwer ellendigen niet in eeuwigheid.20 Aanschouw het verbond; want de duistere plaatsen des lands zijn vol woningen van geweld.21 Laat den verdrukte niet beschaamd wederkeren; laat den ellendige en nooddruftige Uw Naam prijzen.22 Sta op, o God! twist Uw twistzaak; gedenk der smaadheid, die U van den dwaze wedervaart den gansen dag.23 Vergeet niet het geroep Uwer wederpartijders; het getier dergenen, die tegen U opstaan, klimt geduriglijk op.