12 A-nis bu mhic do Bhelial mic Eli; cha b’aithne dhaibh an Tighearna.
13 Agus b’e gnàth nan sagart leis an t-sluagh, nuair a dh’ìobradh duine sam bith ìobairt, gun tigeadh òglach an t-sagairt, nuair a bha an fheòil ga bruith, agus greimiche-feòla thrì meur na làimh;
14 Agus bhuaileadh e anns an aghann e, no anns a’ choire bheag, no anns a’ choire mhòr, no anns a’ phoit; gach nì a bheireadh an greimiche-feòla suas, ghabhadh an sagart air a shon fhèin: mar sin rinn iad ann an Siloh, ris na h-Israelich uile a thàinig an sin.
15 Mar an ceudna mun loisgeadh iad an t-saill, thigeadh òglach an t-sagairt, agus theireadh e ris an duine a dh’ìobair, Thoir feòil ga ròstadh don t-sagart: oir cha ghabh e uat feòil bhruith, ach amh.
16 Agus nan abradh duine sam bith ris, Na dearmadadh iad an t-saill a losgadh air ball, agus an sin gabh dhut fhèin mar as miann led anam; an sin fhreagradh e, Chan eadh, ach bheir thu dhomh a-nis; agus mura tabhair, gabhaidh mi a dh’aindeoin.
17 Uime sin bha peacadh nan òganach ro-mhòr am fianais an Tighearna; oir rinn daoine tarcais air ìobairt an Tighearna.