1 A‑nis guidheamaid oirbh, a bhràithrean, a‑thaobh teachd ar Tighearna Iosa Crìosd, agus ar co‑chruinneachaidh-ne da ionnsaigh,
2 Gun sibh a bhith gu h‑ealamh air ur crathadh nur n‑inntinn, no fo bhuaireas, le spiorad, no le facal, no le litir, mar uainne, mar gum biodh là Chrìosd am fagas.
3 Na mealladh neach sam bith sibh air aon chor: oir cha tig an là sin mura tig air tùs trèigsinn-creidimh, agus mura foillsichear duine sin a’ pheacaidh, mac an sgrios;
4 A tha a’ cur an aghaidh agus ga àrdachadh fhèin os cionn gach nì ris an abrar Dia, no don dèanar adhradh; ionnas mar Dhia gu bheil e na shuidhe ann an teampall Dhè, ga nochdadh fhèin gur Dia e.
5 Nach cuimhne leibh, air dhomh a bhith fhathast maille ribh, gun d’innis mi na nithean seo dhuibh?
6 Agus is aithne dhuibh ciod a tha a’ bacadh a‑nis e a bhith air fhoillseachadh na àm fhèin.
7 Oir tha rùn-diamhair na h‑an‑diadhachd ag obrachadh cheana, a‑mhàin gus an toirear air falbh an tì a tha a‑nis a’ bacadh.
8 Agus an sin foillsichear an t‑aingidh sin, a chlaoidheas an Tighearna le anail a bheòil fhèin, agus don cur e as le dealradh a theachd:
9 Eadhon esan, aig a bheil a theachd a rèir obrachadh Shàtain, maille ris an uile chumhachd, agus chomharraidhean, agus iongantasan breugach,
10 Agus maille ri uile mhealltaireachd na h‑eucoir anntasan a chaillear; a chionn nach do ghabh iad gràdh na fìrinn, a‑chum gun tèarainte iad.
11 Agus air a shon seo cuiridh Dia treun-obrachadh meallaidh dan ionnsaigh, ionnas gun creid iad a’ bhreug:
12 A‑chum gum bi iad uile air an dìteadh nach do chreid an fhìrinn, ach aig an robh tlachd anns an eucoir.
13 Ach tha e mar fhiachan oirnne buidheachas a thoirt do Dhia a‑ghnàth air ur son-se, a bhràithrean ionmhainn don Tighearna, do bhrìgh gun do thagh Dia sibh o thùs a‑chum slàinte, tre naomhachadh an Spioraid, agus creidsinn na fìrinn:
14 A‑chum an do ghairm e sibh tre ar soisgeul-ne, a‑chum sibh a dh’fhaotainn glòir ar Tighearna Iosa Crìosd.
15 Uime sin, a bhràithrean, seasaibh gu daingeann, agus cumaibh na teagasgan a thugadh dhuibh, co‑dhiù is ann le facal, no le ar litir-ne.
16 A‑nis gun tugadh ar Tighearna Iosa Crìosd e fhèin, agus Dia, eadhon ar n‑Athair-ne, a ghràdhaich sinn, agus a thug dhuinn sòlas sìorraidh, agus dòchas math tre ghràs,
17 Comhfhurtachd dur cridhe-se, agus gun daingnicheadh e sibh anns gach uile dheagh fhacal agus ghnìomh.