200 resultados encontrados
3Tha sinn a’ toirt buidheachais do Dhia, agus Athair ar Tighearna Iosa Crìosd, a’ sìor-dhèanamh ùrnaigh air ur son-se;
13A shaor sinn o chumhachd an dorchadais, agus a dh’atharraich sinn a-chum rìoghachd Mac a ghràidh-san:
28Neach a tha sinne a’ searmonachadh, a’ toirt rabhaidh do gach duine, agus a’ teagasg gach uile dhuine anns an uile ghliocas; a-chum gun nochd sinn gach uile dhuine na làthair-san iomlan ann an Iosa Crìosd:
3Is e Dia mo charraig; earbaidh mi as: mo sgiath agus adharc mo shlàinte, mo thùr àrd agus mo dhìdean: m’fhear-saoraidh, o ainneart saoraidh tusa mi.
21Thug an Tighearna luigheachd dhomh a rèir m’ionracais: a rèir glaine mo làmh dhìol e dhomh.
33Is e Dia mo neart agus mo chumhachd; agus tha e a’ dèanamh mo shlighe iomlan.
8Ach ciod a tha i ag ràdh? Tha m’fhacal am fagas dhut, ann ad bheul, agus ann ad chridhe: is e sin facal a’ chreidimh a tha sinne a’ searmonachadh,
9Ma dh’aidicheas tu led bheul an Tighearna Iosa, agus ma chreideas tu ann ad chridhe gun do thog Dia o na mairbh e, gun saorar thu.
10Oir is ann leis a’ chridhe a chreidear a-chum fìreantachd, agus leis a’ bheul a dh’aidichear a-chum slàinte.
4A-ghnàth ann am uile ùrnaighean air ur son-se uile, le gàirdeachas a’ dèanamh guidhe,
8Oir is e Dia m’fhianais, cia mòr mo dhèidh oirbh uile, ann an innibh Iosa Crìosd.
18Ciod matà? Gidheadh air gach aon chor, cia aca is ann an coslas a-mhàin, no da-rìribh, tha Crìosd air a shearmonachadh; agus air a shon seo tha mise a’ dèanamh gàirdeachais, seadh, agus nì mi gàirdeachas.
1Molaibh-se an Tighearna, oir is math an nì a bhith a’ tabhairt cliù dar Dia, oir tha e taitneach, agus tha moladh ciatach.
7Seinnibh don Tighearna le buidheachas; seinnibh moladh dar Dia-ne air a’ chlàrsaich;
20Cha do bhuin e mar seo ri cinneach sam bith; cha mhò a b’aithne dhaibh a bhreitheanais. Molaibh-se an Tighearna.
2Mar as beò Dia a thug air falbh mo bhreitheanas, agus an t-Uile-chumhachdach a chràidh m’anam,
5Nar leigeadh Dia gun saorainn sibh: gus am bàsaich mi, chan atharraich mi m’ionracas uam.
8Oir ciod e dòchas a’ chealgair, ged a bhuanaich e, nuair a bheir Dia air falbh a anam?
12Nuair a nì na fìreanan gàirdeachas, bidh glòir mhòr ann; ach nuair a dh’èireas na h-aingidh, falaichear duine.
25An tì aig a bheil cridhe àrdanach, dùisgidh e strì; ach esan a dh’earbas as an Tighearna, nìthear sultmhor e.
26An tì a dh’earbas as a chridhe fhèin, is amadan e; ach esan a ghluaiseas gu glic, saorar e.
4Ach duine falaichte a’ chridhe, ann an neo-thruaillidheachd spioraid mhacanta agus chiùin, nì a tha ro-luachmhor ann an sealladh Dhè.
6Amhail a thug Sàrah ùmhlachd do Abrahàm, a’ gairm tighearna dheth: don nigheanan sibhse am feadh a nì sibh gu math, agus gun gheilt oirbh le uamhas sam bith,
21Tha am baisteadh, mar shamhlachas a tha a’ co-fhreagradh dha seo (chan e cur dhinn sal na feòla, ach freagradh deagh chogais a-thaobh Dhè), a-nis gar tèarnadh-ne, tre aiseirigh Iosa Crìosd:
10Is beannaichte an dream a tha a’ fulang geur-leanmhainn airson na còrach: oir is leòsan rìoghachd nèimh.
13Is sibhse salann na talmhainn: gidheadh ma chailleas an salann a bhlas, ciod leis an saillear e? Chan eil feum ann o sin suas, ach a thilgeadh a-mach, agus a shaltairt fo chasan dhaoine.
14Is sibhse solas an t-saoghail. Chan fhaodar baile a tha air a shuidheachadh air sliabh fhalach.
6Taomaidh iad òr as a’ mhàla, agus tomhaisidh iad airgead anns a’ mheidh; tuarasdalaichidh iad òr-cheard, agus nì esan dia dheth; cromaidh iad sìos, seadh nì iad adhradh.
11A’ gairm na h-iolaire on ear, agus fear mo chomhairle o thìr chèin; seadh, labhair mi, agus bheir mi gu crìch e, rùnaich mi, agus coileanaidh mi e.
13Bheir mise am fagas m’fhìreantachd-sa, cha bhi i fad as; agus cha dèan mo shlàinte moille, agus bheir mi slàinte ann an Sion, do Israel mo ghlòir.
2O Thighearna, dèan tròcair oirnn; ortsa tha sinn a’ feitheamh; bi thusa ad ghàirdean dhaibh gach madainn; ar slàinte fòs ri àm na h-airce.
3O ghuth a’ bhuaireis theich na slòigh; nuair a thog thu suas thu fhèin, sgapadh na cinnich.
9Tha an talamh ri bròn, agus a’ fannachadh; tha Lebanon fo nàire, agus air a ghearradh sìos; tha Sàron air fàs mar fhàsach; agus Basan agus Carmel air crathadh dhiubh an toraidh.
3Agus is i seo a’ bheatha mhaireannach, eòlas a bhith aca ortsa, an t-aon Dia fìor, agus air Iosa Crìosd a chuir thu uat.
15Chan eil mi a’ guidhe gun tugadh tu as an t-saoghal iad, ach gun coimheadadh tu on olc iad.
17Naomhaich iad tron fhìrinn: is e d’fhacal-sa an fhìrinn.
7Le deagh thoil a’ dèanamh seirbhis, mar don Tighearna, agus chan ann do dhaoine.
17Agus glacaibh clogad na slàinte, agus claidheamh an Spioraid, nì as e facal Dhè:
24Gu robh gràs maille riùsan uile a tha a’ gràdhachadh ar Tighearna Iosa Crìosd ann an treibhdhireas. Amen.
9An seo dh’fhoillsicheadh gràdh Dhè dhuinne, do bhrìgh gun do chuir Dia a aon-ghin Mhic don t-saoghal, a-chum gum bitheamaid beò trìdsan.
14Agus chunnaic sinn agus tha sinn a’ dèanamh fianais gun do chuir an t-Athair am Mac uaithe mar Shlànaighear an t-saoghail.
15Ge bè neach a dh’aidicheas gur e Iosa Mac Dhè, tha Dia na chòmhnaidh annsan, agus esan ann an Dia.
3Ach dh’fhoillsich e a fhacal fhèin ann an àm iomchaidh tre shearmonachadh, a dh’earbadh riumsa, a rèir àithne Dhè ar Slànaighear;
4A-chum Thìtuis, mo dhearbh mhac fhèin a rèir a’ chreidimh choitchinn: gràs, tròcair, agus sìth o Dhia an t-Athair, agus on Tighearna Iosa Crìosd, ar Slànaighear.
13Tha an fhianais seo fìor: air an adhbhar sin cronaich gu geur iad, a-chum gum bi iad fallain anns a’ chreideamh;
17Agus a-nis, a Thighearna Dhè Israeil, daingnichear d’fhacal a labhair thu rid òglach Daibhidh.
29Ge bè ùrnaigh, ge bè athchuinge a chuirear suas le duine sam bith, no led shluagh Israel uile, nuair a bhios fhios aig gach aon air a phlàigh fhèin, agus a dhoilgheas fhèin, agus a sgaoileas e a-mach a làmhan a dh’ionnsaigh an taighe seo;
42A Thighearna Dhè, na tionndaidh air falbh gnùis d’aoin ungte: cuimhnich tròcairean Dhaibhidh do sheirbhiseach.
24Oir ge bè neach lem b’àill a anam a thèarnadh, caillidh e e: ach ge bè neach a chailleas a anam air mo sgàth-sa, saoraidh esan e.
31A nochdadh ann an glòir, agus a bha a’ labhairt ma bhàs, a bha esan gus a choileanadh ann an Ierusalem.
42Agus am feadh a bha e fhathast a’ teachd, thilg an deamhan sìos e, agus reub e e: agus chronaich Iosa an spiorad neòghlan, agus shlànaich e an leanabh, agus thug e da athair e.
9Air an adhbhar sin dèanaibh-se ùrnaigh air a’ mhodh seo: Ar n-Athair a tha air nèamh, Gu naomhaichear d’ainm.
13Agus na leig ann am buaireadh sinn; ach saor sinn o olc: oir is leatsa an rìoghachd, agus an cumhachd, agus a’ ghlòir, gu sìorraidh. Amen.
17Ach thusa, nuair a nì thu trasgadh, cuir ola air do cheann, agus ionnail d’aghaidh:
11Agus a-nis tha thu mallaichte on talamh, a dh’fhosgail a bheul a ghabhail fuil do bhràthar od làimh.
20Agus ghin Adah Iabal: b’esan athair na dream a tha a’ gabhail còmhnaidh am bùthan, agus na dream aig a bheil sprèidh.
21Agus b’e ainm a bhràthar Iubal: b’esan athair nan uile a laimhsicheas clàrsach agus organ.
9Agus gum faighear annsan mi, gun m’fhìreantachd fhèin agam a tha on lagh, ach an fhìreantachd sin a tha tre chreideamh Chrìosd, an fhìreantachd a tha o Dhia tre chreideamh:
14Tha mi a’ dian-ruith a dh’ionnsaigh a’ chomharraidh, a-chum duais àrd-ghairm Dhè ann an Iosa Crìosd.
20Oir tha ar caitheamh-beatha-ne air nèamh, an t-ionad as a bheil dùil againn fòs ris an t-Slànaighear, an Tighearna Iosa Crìosd;