Resultados da busca por "amor"

9Oir cha d’òrdaich Dia sinn a-chum feirge; ach a-chum slàinte fhaotainn tre ar Tighearna Iosa Crìosd,

16Dèanaibh gàirdeachas a-ghnàth.

28Gu robh gràs ar Tighearna Iosa Crìosd maille ribh. Amen.

2Agus ghairm an rìgh air na Gibeonaich, agus thubhairt e riu; (a-nis cha robh na Gibeonaich de chloinn Israeil, ach de iarmad nan Amorach: agus thug clann Israeil mionnan dhaibh: agus dh’iarr Saul am marbhadh, na eud airson chloinn Israeil agus Iùdah:)

5Agus o Iosa Crìosd, an fhianais fhìor, an ciad-ghin o na mairbh, agus uachdaran rìghrean na talmhainn: dhàsan a ghràdhaich sinn, agus a dh’ionnlaid sinn o ar peacaidhean na fhuil fhèin,

7Feuch, tha e a’ teachd le neòil; agus chì gach sùil e, agus iadsan mar an ceudna a lot e; agus nì uile threubhan na talmhainn caoidh air a shon-san: guma h-amhlaidh a bhitheas. Amen.

18Is mise an Tì a tha beò, agus a bha marbh; agus, feuch, tha mi beò gu saoghal nan saoghal, Amen; agus tha iuchraichean ifrinn agus a’ bhàis agam.

2Eadhon na daoine aosda a bhith aireach, suidhichte, measarra, fallain anns a’ chreideamh, ann an gràdh, ann am foighidinn:

9Earailich seirbhisich a bhith umhail dam maighistirean fhèin, agus an deagh-thoileachadh anns na h-uile nithean: gun a bhith a’ labhairt nan aghaidh;

11Oir dh’fhoillsicheadh gràs slàinteil Dhè do na h-uile dhaoine;

14Tha am fear-cuir a’ cur an fhacail.

31Is cosmhail i ri gràinne mustaird, nì, nuair a chuirear anns an talamh e, as lugha de na h-uile phòran a tha air thalamh.

41Agus ghabh iad eagal ro-mhòr, agus thubhairt iad ri chèile, Ciod e an duine seo, gu bheil a’ ghaoth agus an fhairge fhèin umhail dha?

6Nì anns a bheil sibh a’ dèanamh mòr-ghàirdeachas, ged tha sibh a-nis rè ùine bhig (mas feumail e) fo thùirse tre iomadh buaireadh;

8Dom bheil sibh a’ toirt gràidh, ged nach faca sibh e; agus ged nach eil sibh a-nis ga fhaicinn, air dhuibh a bhith a’ creidsinn ann, tha sibh a’ dèanamh mòr-ghàirdeachais le aoibhneas air dol thar labhairt, agus làn de ghlòir:

9A’ faotainn crìoch ur creidimh, eadhon slàinte ur n-anama:

46Agus thubhairt Muire, Tha m’anam ag àrd-mholadh an Tighearna;

47Agus tha mo spiorad a’ dèanamh gàirdeachais ann an Dia mo Shlànaighear:

78Tro thròcair ro-mhòr ar Dè-ne, leis an d’fhiosraich an ùr-mhadainn on ionad as àirde sinn,

8Agus bha gàirdeachas mòr anns a’ bhaile sin.

9Ach bha roimhe sin duine àraidh anns a’ bhaile sin dom b’ainm Sìmon, a ghnàthaich draoidheachd, agus a mheall muinntir Shamaria, ag ràdh gum bu neach-eigin mòr e fhèin:

22Gabh aithreachas uime sin ded olc seo, agus guidh air Dia, ma dh’fhaodar gum maithear dhut smuain do chridhe.

5Oir tha sinne tre an Spiorad a’ feitheamh ri dòchas fìreantachd o chreideamh.

22Ach is e toradh an Spioraid gràdh, aoibhneas, sìth, fad-fhulangas, caomhalachd, maitheas, creideamh,

26Na bitheamaid dèidheil air glòir dhìomhain, a’ brosnachadh a chèile, a’ gabhail farmaid ri chèile.

8Feuch, bheir mi air ais dubhar nan ceum, a tha air dol leis a’ ghrèin air ceuman Ahais, deich ceuman air ais. Agus thill a’ ghrian air a h-ais deich ceuman air na ceuman air an deachaidh i sìos.

15Ciod a their mi? Labhair e rium, agus fòs choilean e. Gluaisidh mi gu fòil uile bhliadhnachan mo bheatha airson àmhghar m’anama.

17Feuch, tha m’àmhghar air a chaochladh gu fois; theasairg thu gu caomh m’anam o shloc millteach; seadh, thilg thu air do chùlaibh m’uile lochdan.

16Ach anns a’ cheathramh linn thig iad an seo air an ais: oir chan eil aingidheachd nan Amorach fhathast làn.

34Dùisgibh a-chum fìreantachd, agus na dèanaibh peacadh; oir chan eil eòlas Dhè aig cuid; a-chum ur nàire tha mi a’ labhairt seo.

37Agus an nì a chuireas tu, chan e an corp a bhios a tha thu a’ cur, ach gràinne lom, faodaidh e a bhith de chruithneachd, no de sheòrsa-eigin eile:

51Feuch, tha mi a’ labhairt nì diamhair ribh; cha chaidil sinn uile, ach caochlaidhear sinn uile,

8Agus fhuair thu a chridhe fìrinneach ad fhianais, agus rinn thu coicheangal ris gun tugadh tu tìr nan Canàanach, nan Hiteach, nan Amorach, agus nam Peridseach, agus nan Iebusach, agus nan Girgasach, gun tugadh tu seo da shliochd; agus choilean thu do bhriathran, oir tha thu ceart:

1Esan a ghràdhaicheas fòghlam, gràdhaichidh e eòlas; ach esan a dh’fhuathaicheas achmhasan, tha e amaideach.

16Aithnichear air ball fearg an amadain; ach ceilidh duine ciallach masladh.

25Nì iomagain ann an cridhe duine a chromadh sìos; ach nì facal math sòlasach e.

8Gabh fòghlam, O Ierusaleim, air eagal gun dealaich m’anam riut; air eagal gun dèan mi fàsach dhìot, fearann neo-àitichte.

22Mar seo deir an Tighearna, Feuch, tha sluagh a’ teachd o fhearann na h-àird a tuath, agus dùisgear cinneach mòr o chrìochan na talmhainn.

24Chuala sinn iomradh air seo: dh’fhàs ar làmhan lag: tha goimh air dèanamh greim oirnn; pian, amhail mnà ri saothair chloinne.

33Oir is e sin aran Dhè a tha a’ teachd a-nuas o nèamh, agus a tha a’ tabhairt beatha don t-saoghal.

48Is mise aran na beatha.

55Oir is biadh gu fìrinneach m’fheòil, agus is deoch gu fìrinneach m’fhuil.

19Agus chuir Israel teachdairean gu Sihon rìgh nan Amorach, rìgh Hesboin; agus thubhairt Israel ris, Leig dhuinn, guidheamaid ort, gabhail tro d’fhearann dar n-àite fhèin.

4Tha mi a’ toirt buidheachais dom Dhia, a’ sìor-thoirt luaidh ort ann am ùrnaighean,

5Air dhomh a bhith a’ cluinntinn mud ghràdh, agus a’ chreidimh a tha agad a-thaobh an Tighearna Iosa, agus a-thaobh nan uile naomh;

24Marcus, Aristarchus, Dèmas, Lùcas, mo cho-luchd-obrach, a’ cur fàilte ort.

5Uime sin chruinnich còig rìghrean nan Amorach, rìgh Ierusaleim, rìgh Hebroin, rìgh Iarmuit, rìgh Lachis, rìgh Egloin, iad fhèin an ceann a chèile, agus chaidh iad suas, iad fhèin agus an slòigh uile, agus champaich iad fa chomhair Ghibeoin, agus chog iad na aghaidh.

7Agus bheirear Husab air falbh ann am bruid, bheirear suas i; agus a gruagaichean na co-imeachd, mar le guth chalaman, a’ bualadh air an uchd.

9Glacaibh-se a’ chreach airgid, glacaibh a’ chreach òir; chan eil crìoch air an ionmhas ghlòrmhor, leis gach uile sheòrsa de shoithichean rìomhach.

10Tha i falamh, agus faoin, agus fàs, agus tha an cridhe a’ leaghadh, agus na glùinean a’ bualadh air a chèile; agus tha mòran cràidh anns na h-uile leasraidh; agus tha an aghaidhean gu lèir a’ tional dorchadais.