1 Anns na làithean sin bha Heseciah tinn gu bàs; agus thàinig Isaiah am fàidh, mac Amois, da ionnsaigh, agus thubhairt e ris, Mar seo tha an Tighearna ag ràdh, Cuir do thaigh an òrdagh; oir gheibh thu bàs, agus cha mhair thu beò.

2 An sin thionndaidh Heseciah a aghaidh ris a’ bhalla, agus rinn e ùrnaigh ris an Tighearna;

3 Agus thubhairt e, Guidheam ort, O Thighearna, cuimhnich a‑nis cionnas a ghluais mi ad làthair ann am fìrinn, agus le cridhe iomlan, agus a rinn mi an nì a tha math ad shùilean. Agus ghuil Heseciah gu goirt.

4 An sin thàinig facal an Tighearna a dh’ionnsaigh Isaiah, ag ràdh,

5 Falbh agus abair ri Heseciah, Mar seo deir an Tighearna, Dia Dhaibhidh d’athair, Chuala mise d’ùrnaigh, chunnaic mi do dheòir; feuch, cuiridh mi rid làithean còig-bliadhna-deug;

6 Agus saoraidh mi thusa agus am baile seo à làimh rìgh Asiria; agus dìonaidh mi am baile seo.

7 Agus thubhairt Isaiah, Is e seo as comharradh dhut gun dèan an Tighearna an nì a labhair e:

8 Feuch, bheir mi air ais dubhar nan ceum, a tha air dol leis a’ ghrèin air ceuman Ahais, deich ceuman air ais. Agus thill a’ ghrian air a h‑ais deich ceuman air na ceuman air an deachaidh i sìos.

9 Sgrìobhadh Heseciah rìgh Iùdah, nuair a bha e tinn, agus a shlànaicheadh e o a thinneas:

10 Thubhairt mi, ann an giorrachadh mo làithean, Thèid mi a‑steach air dorsan na h‑uaighe: chaill mi fuidheall mo bhliadhnachan.

11 Thubhairt mi, Chan fhaic mi nas mò an Tighearna, eadhon an Tighearna, ann an tìr nam beò; cha seall mi air duine nas mò, maille ri luchd-àiteachaidh an t‑saoghail.

12 Tha m’aois air dealachadh rium, agus dh’atharraicheadh i air falbh mar phàillean buachaille; ghearradh as mo bheatha mar gum b’ann leis an fhigheadair; tha e gam chlaoidh le tinneas caithteach; o là eadhon gu oidhche tha thu a’ cur as dhomh.

13 Shaoil mi, gus a’ mhadainn, gum briseadh e, mar leòmhann, mo chnàmhan uile; o là eadhon gu oidhche tha thu a’ cur as dhomh.

14 Mar ghòbhlan-gaoithe no mar chòrr, rinn mi cànran; rinn mi caoidh mar chalaman: tha mo shùilean air fàilneachadh le sealltainn suas. O Thighearna, tha mi air mo shàrachadh; bi thusa ad urras dhomh.

15 Ciod a their mi? Labhair e rium, agus fòs choilean e. Gluaisidh mi gu fòil uile bhliadhnachan mo bheatha airson àmhghar m’anama.

16 O Thighearna, tro na nithean sin bidh iad beò, agus anns na nithean sin tha beatha mo spioraid: mar sin shlànaich agus bheothaich thu mi.

17 Feuch, tha m’àmhghar air a chaochladh gu fois; theasairg thu gu caomh m’anam o shloc millteach; seadh, thilg thu air do chùlaibh m’uile lochdan.

18 Gu deimhinn cha dèan an uaigh luaidh ort; cha toir am bàs cliù dhut; cha chuir iadsan a thèid sìos don t‑sloc an dòigh ann ad fhìrinn.

19 Am beò, am beò, molaidh esan thu, mar a nì mise air an là‑an‑diugh; foillsichidh an t‑athair don chloinn do thairisneachd.

20 Bha an Tighearna leam gum thèarnadh; air an adhbhar sin seinnidh sinn mo dhàin air na h‑innealan-ciùil, uile làithean ar beatha, ann an taigh an Tighearna.

21 Agus thubhairt Isaiah, Gabhadh iad meall fhìgean, agus sgaoileadh iad air an neasgaid iad, agus slànaichear e.

22 Agus thubhairt Heseciah, Ciod e an comharradh gun tèid mi suas do thaigh an Tighearna?