1 Anns an àm sin, chuir Merodach-baladan, mac Bhaladain rìgh Bhàbiloin, litir agus tìodhlac gu Heseciah; oir chuala e gu robh e tinn, agus gun do shlànaicheadh e.

2 Agus rinn Heseciah gàirdeachas air an son; agus dh’fheuch e dhaibh taigh-tasgaidh a nithean luachmhor, an t‑airgead, agus an t‑òr, agus na spìosraidhean, agus an ola luachmhor, agus a thaigh-armachd gu lèir, agus gach uile nì a fhuaireadh na ionmhasan; cha robh nì na thaigh agus na rìoghachd uile nach d’fheuchte dhaibh.

3 Agus thàinig am fàidh Isaiah gu rìgh Heseciah, agus thubhairt e ris, Ciod a thubhairt na daoine seo? Agus cia as a thàinig iad ad ionnsaigh? Agus thubhairt Heseciah, Thàinig iad am ionnsaigh o thìr chèin, o Bhàbilon.

4 Agus thubhairt e, Ciod a chunnaic iad ann ad thaigh? Agus thubhairt Heseciah, Na h‑uile nithean a tha ann am thaigh chunnaic iad; chan eil nì ann am ionmhasan nach d’fheuch mi dhaibh.

5 An sin thubhairt Isaiah ri Heseciah, Cluinn facal Tighearna nan sluagh;

6 Feuch, tha na làithean a’ teachd anns am bi gach nì a tha ann ad thaigh, agus a thaisg d’athraichean suas gus an là‑an‑diugh, air a ghiùlan air falbh gu Bàbilon; chan fhàgar nì air bith, deir an Tighearna.

7 Agus ded mhic a thig uat, a ghineas tu, bheir iad leo; agus bidh iad nan caillteanaich ann an lùchairt rìgh Bhàbiloin.

8 An sin thubhairt Heseciah ri Isaiah, Is math facal an Tighearna a labhair thu; oir thubhairt e gum bi sìth agus fìrinn ann rè mo làithean-sa.