1Uime sin tha sinne, mar cho-obraichean leis-san, a’ guidhe oirbh, gun sibh a ghabhail gràs Dhè gu dìomhain:
2(Oir tha e ag ràdh, Ann an àm taitneach dh’èisd mi riut, agus ann an là slàinte rinn mi còmhnadh leat: feuch, a-nis an t-àm taitneach; feuch, a-nis là na slàinte.)
15Agus ciod an rèite a tha aig Crìosd ri Belial? No ciod i cuid a’ chreidmhich, maille ri ana-creidmheach?
6Agus is e seo an gràdh, gun imicheamaid a rèir a àitheantan-san. Is i seo an àithne, mar a chuala sibh o thùs, gun imicheadh sibh innte.
7Oir tha mòran mhealltairean air teachd a-steach don t-saoghal, nach eil ag aideachadh gu bheil Crìosd air teachd anns an fheòil. Is mealltair seo agus ana-crìosd.
13Tha clann do pheathar thaghte a’ cur fàilte ort. Amen.
1Agus dh’amhairc an Tighearna air Sàrah mar a thubhairt e, agus rinn an Tighearna do Shàrah mar a labhair e.
9Agus chunnaic Sàrah mac Hàgair a’ bhan-Eiphiteach, a rug i do Abrahàm, ri fanaid.
12Agus thubhairt Dia ri Abrahàm, Na biodh e doilgheasach ad shùilean airson an òganaich, agus airson do bhan-tràille; a-thaobh gach nì a thubhairt Sàrah riut, èisd ra guth; oir is ann an Isaac a dh’ainmichear dhutsa sliochd.
2Oir shaor lagh Spiorad na beatha, ann an Iosa Crìosd, mise o lagh a’ pheacaidh agus a’ bhàis.
19Oir tha dùil dhùrachdach a’ chruthachaidh a’ feitheamh ri foillseachadh clann Dhè.
34Cò a dhìteas? Is e Crìosd a fhuair bàs, seadh tuilleadh fòs, a dh’èirich a-rìs, agus a tha air deaslàimh Dhè, neach a tha mar an ceudna a’ dèanamh eadar-ghuidhe air ar son.
15A-nis ma bhios sibh deas, ge bè air bith àm anns an cluinn sibh fuaim na trompaid, an fheadain, na clàrsaich, sacbuit, saltair, agus dulsimeir, agus gach uile sheòrsa ciùil, gu sleuchdadh sìos, agus adhradh a dhèanamh don ìomhaigh a rinn mise, is math: ach mura dèan sibh adhradh, tilgear sibh, anns a’ cheart uair sin, ann am buillsgean àmhainn theinntich, dhian-loisgich; agus cò an Dia sin as urrainn ur tèarnadh as mo làmhan-sa?
17Mas ann mar sin a bhios, tha ar Dia-ne, dom bheil sinn a’ toirt seirbhis, comasach air ar saoradh on àmhainn theinntich, dhian-loisgich, agus nì e ar saoradh as do làimh-sa, O rìgh.
20Agus dh’àithn e do na daoine a bu treasa na fheachd Sadrach, Mesach, agus Abed-nego a cheangal, agus a thilgeadh don àmhainn theinntich, dhian-loisgich.
14Tha mi a’ dian-ruith a dh’ionnsaigh a’ chomharraidh, a-chum duais àrd-ghairm Dhè ann an Iosa Crìosd.
17A bhràithrean, bithibh-se le chèile nur luchd-leanmhainn ormsa, agus thugaibh an aire dhaibhsan a tha a’ gluasad air an dòigh sin mar a tha sinne nar n-eisempleir agaibh.
20Oir tha ar caitheamh-beatha-ne air nèamh, an t-ionad as a bheil dùil againn fòs ris an t-Slànaighear, an Tighearna Iosa Crìosd;
2Agus biodh fhios agaibhse an-diugh: oir cha labhair mi ri ur cloinn do nach b’aithne, agus nach faca, smachdachadh an Tighearna ur Dia, a mhòrachd, a làmh chumhachdach, agus a ghàirdean sìnte a-mach,
26Feuch, tha mise a’ cur fa ur comhair air an là-an-diugh beannachadh agus mallachadh;
28Agus mallachadh, mura toir sibh gèill do àitheantan an Tighearna ur Dia, ach gun claon sibh on t-slighe a tha mi ag àithneadh dhuibh an-diugh, a dhol an dèidh dhiathan eile nach b’aithne dhuibh.
1Tha Ephraim ag ionaltradh air gaoith, agus ag imeachd an dèidh na gaoithe an ear: gach aon là tha e a’ cur bhreug agus reubainn an lìonmhorachd; rinn iad fòs coicheangal ri Asiria, agus tha ola ga giùlan don Eiphit.
3Anns a’ bhroinn ghlac e a bhràthair air shàil; agus le a neart bha cumhachd aige maille ri Dia.
5Eadhon Iehòbhah, Dia nan sluagh, is e Iehòbhah a chuimhneachan.
11Is math gliocas maille ri oighreachd: agus le sin tha tairbhe acasan a chì a’ ghrian.
24An nì sin a tha fada as, agus ro-dhomhain, cò a dh’fhaodas a fhaotainn a mach?
26Agus fhuair mi nas seirbhe na am bàs a’ bhean aig a bheil a cridhe na ribeachan agus na lìontan, agus a làmhan nan ceanglaichean: ge bè neach a thaitneas ri Dia, thèid e as uaipe; ach glacar am peacach leatha.
5Agus, feuch, thàinig Saul an dèidh a’ bhuair as a’ mhachair; agus thubhairt Saul, Ciod a thàinig air an t-sluagh, gu bheil iad a’ gul? Agus dh’innis iad dha sgeul dhaoine Iabeis.
13Agus thubhairt Saul, Cha chuirear duine gu bàs air an là seo; oir an-diugh dh’obraich an Tighearna saorsa ann an Israel.
15Agus chaidh an sluagh uile gu Gilgal, agus rinn iad Saul an sin na rìgh am fianais an Tighearna ann an Gilgal; agus dh’ìobair iad an sin ìobairtean thabhartas-sìthe am fianais an Tighearna: agus rinn Saul an sin agus fir Israeil uile gàirdeachas mòr.
7Agus ruaigidh sibh ur naimhdean, agus tuitidh iad romhaibh leis a’ chlaidheamh.
11Agus suidhichidh mi mo phàillean nur measg: agus cha bhi gràin aig m’anam dhibh.
30Agus cuiridh mise as dur n-ionadan àrda, agus gearraidh mi sìos ur dealbhan, agus tilgidh mi ur colainnean air colainnean ur n-iodhalan, agus gabhaidh m’anam gràin dhibh.
1Tha mi a’ sparradh ort uime sin am fianais Dhè, agus an Tighearna Iosa Crìosd, a bheir breith air beò agus marbh, aig a theachd dealrach agus na rìoghachd:
6Oir tha mise a-nis gu bhith air m’ìobradh, agus tha àm mo shiubhail am fagas.
13Tha mi a’ sparradh ort ann am fianais Dhè, a bheothaicheas na h-uile nithean, agus ann am fianais Iosa Crìosd, a rinn fianais air deagh aidmheil an làthair Phontiuis Philait,
16Neach na aonar aig a bheil neo-bhàsmhorachd, a tha na chòmhnaidh anns an t-solas a dh’ionnsaigh nach faodar teachd; neach nach faca duine sam bith, agus nach mò a dh’fhaodas e fhaicinn: dhàsan gu robh urram agus cumhachd sìorraidh. Amen.
21Nì air a bhith do dhream àraidh ag aidmheil, chaidh iad air seachran a-thaobh a’ chreidimh. Gràs gu robh maille riut. Amen.