214 resultados encontrados
8Ach ciod a tha i ag ràdh? Tha m’fhacal am fagas dhut, ann ad bheul, agus ann ad chridhe: is e sin facal a’ chreidimh a tha sinne a’ searmonachadh,
9Ma dh’aidicheas tu led bheul an Tighearna Iosa, agus ma chreideas tu ann ad chridhe gun do thog Dia o na mairbh e, gun saorar thu.
10Oir is ann leis a’ chridhe a chreidear a-chum fìreantachd, agus leis a’ bheul a dh’aidichear a-chum slàinte.
14Agus cha robh là sam bith cosmhail ris an là sin, roimhe no na dhèidh, anns an d’èisd an Tighearna ri guth duine; oir chog an Tighearna airson Israeil.
25Agus thubhairt Iosua riu, Na biodh eagal oirbh agus na bithibh fo gheilt, bithibh làidir agus biodh deagh mhisneach agaibh; oir mar seo nì an Tighearna ri ur naimhdean uile ris a bheil sibh a’ cogadh.
35Agus ghlac iad e air an là sin fhèin, agus bhuail iad e le faobhar a’ chlaidheimh, agus gach anam a bha ann sgrios e gu tur anns an là sin, a rèir nan uile nithean a rinn e ri Lachis.
17Tha teinn mo chridhe a’ dol am meud; om àmhgharan saor thusa mi.
18Amhairc air m’àmhghar agus air mo phèin, agus lagh mo pheacaidhean gu lèir.
20Glèidh m’anam, agus saor mi; na leig fo nàire mi, oir chuir mi mo dhòigh annad.
2Tha sinn a’ toirt buidheachais do Dhia a-ghnàth air ur son-se uile, a’ toirt iomraidh oirbh nar n-ùrnaighean;
3A’ cuimhneachadh gun sgur obair ur creidimh, agus saothair ur gràidh, agus foighidinn ur dòchais nar Tighearna Iosa Crìosd, ann am fianais Dhè, agus ar n-Athar;
5Oir cha tàinig ar soisgeul-ne dur n-ionnsaigh-se ann am facal a-mhàin, ach mar an ceudna ann an cumhachd, agus anns an Spiorad Naomh, agus ann am mòr làn-dearbhachd; mar as aithne dhuibh ciod a’ ghnè dhaoine bha annainn nur measg air ur son-se.
15Fuathaichibh an t-olc, agus gràdhaichibh am math, agus daingnichibh breitheanas anns a’ gheata; theagamh gum bi an Tighearna, Dia nan sluagh, gràsmhor do iarmad Iòseiph.
19Ceart mar gun teicheadh duine o leòmhann, agus gun coinnicheadh math-ghamhainn e; no gun rachadh e a-steach da thaigh, agus a làmh a leigeadh air a’ bhalla, agus gun dèanadh nathair a theumadh;
23Buin uam fuaim d’òran; agus ceòl do chlàrsach chan èisd mi.
1Imichibh a-nis, a dhaoine saoibhir, dèanaibh gul agus caoidh airson ur n-àmhghair a tha a’ teachd oirbh.
5Chaith sibh ur beatha ann an sògh air thalamh, agus bha sibh mear: dh’altraim sibh ur cridheachan, mar ann an là a’ mharbhaidh.
11Feuch, measar sona leinn iadsan a dh’fhuilingeas. Chuala sibh iomradh air foighidinn Iob, agus chunnaic sibh crìoch an Tighearna; gu bheil an Tighearna ro-theò-chridheach agus tròcaireach.
4Oir tha an Tighearna ur Dia a’ dol maille ribh, a chogadh air ur son an aghaidh ur naimhdean, a-chum ur tèarnadh.
7Agus cò e an duine a rinn ceangal-pòsaidh ri mnaoi, agus nach do ghabh da ionnsaigh i? Rachadh e agus tilleadh e da thaigh, air eagal gum bàsaich e anns a’ chath, agus gun gabh neach eile i da ionnsaigh.
16Ach de bhailtean an t-sluaigh sin a tha an Tighearna do Dhia a’ toirt dhut mar oighreachd, cha ghlèidh thu nì sam bith beò anns a bheil anail:
17Amadana, agus a dhaoine dalla! Oir cia aca as mò an t-òr, no an teampall a tha a’ naomhachadh an òir?
19Amadana, agus a dhaoine dalla! Oir cia aca as mò an tìodhlac, no an altair a tha a’ naomhachadh an tìodhlaic?
24A chinn-iùil dhalla, a shìolaidheas a’ mheanbh-chuileag, agus a shluigeas an càmhal.
2Gu robh tròcair, agus sìth, agus gràdh, air am meudachadh dhuibh.
22Agus gabhaibh truas de dhream àraidh, a’ dèanamh eadar-dhealachaidh;
25Don Dia a tha a-mhàin glic, ar Slànaighear, gu robh glòir agus mòralachd, neart agus cumhachd, a-nis agus air feadh nan uile linn. Amen.
10Ma choimheadas sibh m’àitheantan, fanaidh sibh ann am ghràdh; mar a choimhead mise àitheantan m’Athar, agus a tha mi a’ fantainn na ghràdh.
12Is i seo m’àithne-sa, gun gràdhaich sibhse a chèile, mar a ghràdhaich mise sibhse.
18Ma tha an saoghal gur fuathachadh, tha fhios agaibh gun d’fhuathaich e mise romhaibh.
11Agus labhair an Tighearna ri Maois aghaidh ri aghaidh, mar a labhras duine ra charaid. Agus thill e a-rìs don champ; ach cha deachaidh a sheirbhiseach Iosua, mac Nuin, duine òg, a-mach as a’ phàillean.
16Oir ciod e leis an aithnichear ann an seo gun d’fhuair mise agus do shluagh deagh-ghean ad shùilean? Nach ann led dhol maille rinn? Mar seo dealaichear sinn, mise agus do shluagh, o gach uile shluagh a tha air aghaidh na talmhainn.
17Agus thubhairt an Tighearna ri Maois, An nì seo mar an ceudna a thubhairt thu, nì mise; oir fhuair thu deagh-ghean am shùilean, agus is aithne dhomh thu air d’ainm.
3Agus thubhairt Nàbot ri Ahab, Nar leigeadh Dia dhòmhsa gun tugainn oighreachd m’athraichean dhutsa.
20Agus thubhairt Ahab ri Eliah, An d’fhuair thu mi, O mo nàmhaid? Agus thubhairt esan, Fhuair mi thu; a chionn gun do reic thu thu fhèin a dhèanamh uilc ann an sùilean an Tighearna.
21Feuch, bheir mise olc ort, agus cuiridh mi as dod shliochd, agus gearraidh mi air falbh o Ahab esan a nì uisge ri balla, agus esan a dhruidear a-staigh, agus a dh’fhàgar ann an Israel;
2Agus thàinig clann Ghad, agus clann Reubein, agus labhair iad ri Maois, agus ri Eleàsar an sagart, agus ri uachdarain a’ co-chruinneachaidh, ag ràdh,
3Atarot, agus Dibon, agus Iaser, agus Nimrah, agus Hesbon, agus Elealeh, agus Sèbam, agus Nebo, agus Beon;
8Mar seo rinn ur n-athraichean nuair a chuir mi iad o Chadeis-barnea a dh’amharc na tìre:
13Dèanaibh faire, seasaibh gu daingeann anns a’ chreideamh, bithibh fearail, bithibh làidir.
14Biodh ur n-uile nithean air an dèanamh le gràdh.
24Mo ghràdh-sa maille ribh uile ann an Iosa Crìosd. Amen.
3Agus mic Amraim: Aaron, agus Maois, agus Miriam. Agus mic Aaroin: Nàdab agus Abihu, Eleàsar agus Itàmar.
7Ghin Meraiot Amariah, agus ghin Amariah Ahitub,
11Agus ghin Asariah Amariah, agus ghin Amariah Ahitub,
5Tha do dhà chìch mar dhà mheann earba, càraid na maoislich, a dh’ionaltras am measg nan lilidh.
9Dh’èignich thu mo chridhe, a phiuthar, a chèile; dh’èignich thu mo chridhe le aon ded shùilean, le aon slabhraidh mud mhuineal.
10Cia taitneach a tha do ghràdh, a phiuthar, a chèile! Cia mòr as fheàrr na fìon do ghràdh, agus fàile d’ola-ungaidh na na h-uile spìosraidh!
8Ach thusa Israeil, m’òglach, a Iàcoib, a roghnaich mi; sliochd Abrahàim, mo charaid;
9Thusa, a stiùir mi o iomallan na talmhainn, agus a ghairm mi o mheasg a maithean; agus thubhairt mi riut, Is tu m’òglach; roghnaich mi thu, agus cha do chuir mi cùl riut:
26Cò a dh’innis o thùs, ionnas gum biodh fios againn; agus ro làimh, gun abramaid, Tha e ceart? Seadh, chan eil neach ag innse, seadh chan eil neach a’ cur an cèill, seadh, chan eil neach a’ cluinntinn ur briathran.
9Ach nì m’anam-sa gàirdeachas anns an Tighearna; nì e aoibhneas na shlàinte.
17Cia fhad, a Thighearna, a dh’amhairceas tu air seo? Saor m’anam om milleadh, m’aon ghràidh o na leòmhainn.
26Nàire agus amhluadh gu robh orrasan le chèile, a tha a’ dèanamh gàirdeachais rim olc; còmhdaichear le nàire agus masladh iadsan a dh’àrdaicheas iad fhèin am aghaidh!
7Agus ruith Abrahàm a dh’ionnsaigh a’ chruidh, agus ghabh e laogh maoth agus math, agus thug e do òganach e; agus rinn e deifir ga dheasachadh.
9Agus thubhairt iad ris, Càit a bheil Sàrah do bhean? Agus thubhairt esan, Feuch, anns a’ bhùth.
33Agus dh’imich an Tighearna roimhe, nuair a sguir e de labhairt ri Abrahàm: agus thill Abrahàm ga àite fhèin.
3Oir tha mi a’ toirt fianais gu robh iad uapa fhèin toileach a rèir an comais, seadh, thar an comas:
7Uime sin mar a tha sibh pailt anns gach uile nì, ann an creideamh, ann an ùr-labhradh, agus ann an eòlas, agus anns an uile dhìcheall, agus nur gràdh dhuinne, bithibh pailt anns a’ ghràs seo mar an ceudna.
8Chan eil mi a’ labhairt seo mar àithne, ach a-thaobh dùrachd dhaoine eile, agus a dhearbhadh treibhdhireas ur gràidh-se.