1 Nuair a thèid thu a‑mach gu cath an aghaidh do naimhdean, agus a chì thu eich agus carbadan, agus sluagh as lìonmhoire na thu fhèin, na biodh eagal ort romhpa: oir tha an Tighearna do Dhia maille riut, a thug a‑mach thu à tìr na h‑Eiphit.

2 Agus nuair a dhlùthaicheas sibh ris a’ chath, an sin thig an sagart am fagas, agus labhraidh e ris an t‑sluagh,

3 Agus their e riu, Eisd, O Israeil, tha sibh an‑diugh a’ dol gu cath an aghaidh ur naimhdean: na biodh ur cridhe fann, na biodh eagal oirbh, agus na criothnaichibh, agus na biodh uamhann oirbh air an son;

4 Oir tha an Tighearna ur Dia a’ dol maille ribh, a chogadh air ur son an aghaidh ur naimhdean, a‑chum ur tèarnadh.

5 Agus labhraidh an luchd-riaghlaidh ris an t‑sluagh, ag ràdh, Cò e am fear a thog taigh nodha, agus nach do choisrig e? Rachadh e agus tilleadh e a‑chum a thaighe, air eagal gum bàsaich e anns a’ chath, agus gun coisrig fear eile e.

6 Agus cò e an duine a shuidhich fìonlios, agus nach d’ith fhathast dheth? Rachadh esan mar an ceudna, agus tilleadh e da thaigh, air eagal gum bàsaich e anns a’ chath, agus gun ith neach eile dheth.

7 Agus cò e an duine a rinn ceangal-pòsaidh ri mnaoi, agus nach do ghabh da ionnsaigh i? Rachadh e agus tilleadh e da thaigh, air eagal gum bàsaich e anns a’ chath, agus gun gabh neach eile i da ionnsaigh.

8 Agus labhraidh an luchd-riaghlaidh, a bhàrr air sin, ris an t‑sluagh, agus their iad, Cò e an duine a tha gealtach, agus lag-chridheach? Rachadh e agus tilleadh e da thaigh, a‑chum nach dèan e cridhe a bhràithrean lag mar a chridhe fhèin.

9 Agus tàrlaidh, nuair a chuireas an luchd-riaghlaidh crìoch air labhairt ris an t‑sluagh, gun cuir iad ceannardan air na h‑armailtean gus an sluagh a thoirt air an aghaidh.

10 Nuair a thig thu am fagas do bhaile gu cogadh na aghaidh, an sin gairmidh tu sìth dha.

11 Agus tàrlaidh, ma bheir e freagradh na sìthe dhut, agus ma dh’fhosglas e dhut, an sin tàrlaidh, gum bi an sluagh uile a gheibhear ann fo chìs dhut, agus gun dèan iad seirbhis dhut.

12 Agus mura dèan e sìth dhut, ach gun cog e riut, an sin cuiridh tu gu cruaidh na aghaidh.

13 Agus nuair a bheir an Tighearna do Dhia thairis dod làimh e, buailidh tu gach fireannach ann le faobhar a’ chlaidheimh:

14 Ach na mnathan, agus a’ chlann bheag, agus an sprèidh, agus na h‑uile nithean a tha anns a’ bhaile, eadhon a chreach uile, gabhaidh tu dhut fhèin; agus ithidh tu creach do naimhdean, a thug an Tighearna do Dhia dhut.

15 Mar seo nì thu ris na bailtean sin uile a tha ro‑fhada uat, nach eil de bhailtean nan cinneach sin.

16 Ach de bhailtean an t‑sluaigh sin a tha an Tighearna do Dhia a’ toirt dhut mar oighreachd, cha ghlèidh thu nì sam bith beò anns a bheil anail:

17 Ach sgriosaidh tu gu tur iad, eadhon na Hitich, agus na h‑Amoraich, na Canàanaich, agus na Peridsich, na Hibhich, agus na h‑Iebusaich, a rèir mar a dh’àithn an Tighearna do Dhia dhut:

18 A‑chum nach teagaisg iad dhut a dhèanamh a rèir an uile ghràinealachd, a rinn iad dan diathan; mar sin pheacaicheadh sibh an aghaidh an Tighearna ur Dia.

19 Nuair a chuireas tu gu cruaidh an aghaidh baile rè ùine fhada, a’ dèanamh cogaidh na aghaidh a‑chum a ghlacadh, cha chuir thu as da chraobhan le tuagh a bhualadh orra: oir faodaidh tu ithe dhiubh, agus cha gheàrr thu sìos iad (oir is i craobh na machrach beatha duine) a‑chum an gnàthachadh ann an cur an aghaidh a’ bhaile.

20 A‑mhàin na craobhan as aithne dhut fhèin nach craobhan bìdh iad, sgriosaidh agus gearraidh tu sìos iad; agus togaidh tu daingnichean an aghaidh a’ bhaile a chogas riut, gus an ceannsaich thu e.