1 An ceann gach seachd bliadhna nì thu fuasgladh.

2 Agus is e seo modh an fhuasglaidh: Gach fear-fiacha a bheir nì sam bith air iasad da choimhearsnach, fuasglaidh e e; chan iarr e air ais e o a choimhearsnach, no o a bhràthair, a chionn gun goirear fuasgladh an Tighearna dheth.

3 O eilthireach faodaidh tu a iarraidh air ais; ach an nì as leat fhèin a tha aig do bhràthair, fuasglaidh do làmh e;

4 Ach a‑mhàin nuair nach bi uireasbhaidheach sam bith nur measg: oir beannaichidh an Tighearna gu mòr thu anns an fhearann a tha an Tighearna do Dhia a’ toirt dhut mar oighreachd, ra shealbhachadh:

5 A‑mhàin ma dh’èisdeas tu gu dùrachdach ri guth an Tighearna do Dhia, a thoirt an aire gun dèan thu na h‑àitheantan seo uile a tha mi ag àithneadh dhut air an là‑an‑diugh.

6 Oir beannaichidh an Tighearna do Dhia thu, mar a gheall e dhut; agus bheir thu air iasad do mhòran chinneach, ach cha ghabh thu air iasad: agus bidh uachdaranachd agad air mòran chinneach, ach cha bhi uachdaranachd acasan ortsa.

7 Ma bhios nur measg duine bochd, aon ded bhràithrean, an taobh a‑staigh aon ded gheatachan, ann ad fhearann a tha an Tighearna do Dhia a’ toirt dhut, cha chruadhaich thu do chridhe, cha mhò a dhruideas tu do làmh od bhràthair bochd;

8 Ach fosglaidh tu do làmh gu farsaing dha, agus gu cinnteach bheir thu air iasad dha nas leòr airson a fheuma, den nì a tha a dh’easbhaidh air.

9 Thoir an aire nach bi smuain ad chridhe aingidh, ag ràdh, Tha an seachdamh bliadhna, bliadhna an fhuasglaidh, am fagas; agus gum bi do shùil olc an aghaidh do bhràthar bhochd, agus nach toir thu a’ bheag dha, agus gun glaodh e ris an Tighearna ad aghaidh, agus gum bi e na pheacadh dhut.

10 Bheir thu dha gu deimhinn, agus cha bhi doilgheas air do chridhe nuair a bheir thu dha; a chionn airson an nì seo gum beannaich an Tighearna do Dhia thu ad obraichean uile, agus anns gach nì ris an cuir thu do làmh.

11 Oir cha bhi an tìr a‑chaoidh gun bhochd: uime sin tha mi ag àithneadh dhut, ag ràdh, Fosglaidh tu do làmh gu farsaing dod bhràthair, dod bhochd, agus dod uireasbhaidheach, ad dhùthaich.

12 Ma reicear riut do bhràthair Eabhraidheach, no ban-Eabhraidheach, agus gun dèan e seirbhis dhut sia bliadhna; an sin anns an t‑seachdamh bliadhna leigidh tu leis dol saor uat.

13 Agus nuair a chuireas tu e a‑mach saor uat, cha chuir thu air falbh e falamh:

14 Bheir thu dha gu pailt as do threud, agus as d’ùrlar, agus as d’fhìon-amar; as na nithean sin leis an do bheannaich an Tighearna do Dhia thu, bheir thu dha.

15 Agus cuimhnichidh tu gu robh thu fhèin ad thràill ann an tìr na h‑Eiphit; agus shaor an Tighearna do Dhia thu: uime sin tha mi ag àithneadh seo dhut an‑diugh.

16 Ach ma their e riut, Chan fhalbh mi uat (a chionn gur toigh leis thu agus do thaigh, do bhrìgh gu bheil e gu math agad);

17 An sin gabhaidh tu minidh, agus cuiridh tu tro a chluais e anns an doras, agus bidh e na sheirbhiseach dhut gu bràth: agus mar an ceudna rid bhanoglaich nì thu mar sin.

18 Na measar e cruaidh leat, nuair a chuireas tu uat saor e; oir bha e dà uair cho math dhutsa ri seirbhiseach tuarasdail, le seirbhis a dhèanamh dhut sia bliadhna: agus beannaichidh an Tighearna do Dhia thu anns gach nì a nì thu.

19 Gach ciad-ghin fireann a bheirear am measg do chruidh, agus am measg do threud, naomhaichidh tu don Tighearna do Dhia: cha dèan thu obair sam bith le ciad-ghin do bhoin, cha mhò a lomas tu ciad-ghin do chaorach.

20 Am fianais an Tighearna do Dhia ithidh tu e o bhliadhna gu bliadhna, anns an ionad a thaghas an Tighearna, thu fhèin agus do theaghlach.

21 Agus ma bhios gaoid sam bith ann, crùbaiche, no doille, no droch ghaoid sam bith, chan ìobair thu e don Tighearna do Dhia.

22 An taobh a‑staigh ded gheatachan ithidh tu e; ithidh an glan agus an neòghlan co‑ionnan dheth, mar den ruadh-bhoc, agus mar den fhiadh.

23 A‑mhàin a fhuil chan ith thu: air an talamh dòirtidh tu i mar uisge.