1 Nuair a ghearras an Tighearna do Dhia as na cinnich, aig an robh am fearann a tha an Tighearna do Dhia a’ tabhairt dhut, agus a thig thu nan àite, agus a ghabhas tu còmhnaidh nam bailtean, agus nan taighean;
2 Cuiridh tu air leth dhut fhèin trì bailtean am meadhon d’fhearainn, a bheir an Tighearna do Dhia dhut ra shealbhachadh.
3 Deasaichidh tu dhut fhèin slighe, agus roinnidh tu crìochan d’fhearainn, a bheir an Tighearna do Dhia dhut ra shealbhachadh, nan trì earrannan, a-chum gum faod gach marbhaiche teicheadh an sin.
4 Agus is e seo cor a’ mharbhaiche, a theicheas an sin, a-chum gum bi e beò: Ge bè a mharbhas a choimhearsnach gun fhios dha, do nach robh fuath aige roimhe:
5 Mar a tha nuair a thèid duine maille ra choimhearsnach don choille a ghearradh fiodha, agus a bheir a làmh buille leis an tuaigh a ghearradh sìos na craoibhe, agus a leumas an ceann bhàrr na coise, agus a thuiteas e air a choimhearsnach, air chor is gum bàsaich e; teichidh e a-chum aoin de na bailtean sin, agus bidh e beò:
6 Air eagal gun lean dìoghaltair na fala am marbhaiche, am feadh is a tha a chridhe teth, agus gum beir e air, a chionn gu bheil an t-slighe fada, agus gum marbh e e, ged nach robh e toillteanach air bàs, do bhrìgh nach robh fuath aige dha anns an àm a chaidh seachad.
7 Uime sin tha mi ag àithneadh dhut, ag ràdh, Cuiridh tu air leth dhut fhèin trì bailtean.
8 Agus ma leudaicheas an Tighearna do Dhia do chrìoch, mar a mhionnaich e dod athraichean, agus ma bheir e dhut am fearann uile a gheall e a thoirt dod athraichean;
9 Ma bheir thu an aire na h-àitheantan sin uile a dhèanamh, a tha mise ag àithneadh dhut an-diugh, an Tighearna do Dhia a ghràdhachadh, agus gluasad a-ghnàth na shlighean; an sin cuiridh tu air leth dhut fhèin trì bailtean eile a thuilleadh air na trì sin;
10 A-chum nach dòirtear fuil neochiontach ad fhearann, a bheir an Tighearna do Dhia dhut mar oighreachd, agus nach bi mar sin fuil ort.
11 Ach ma tha aig duine sam bith fuath da choimhearsnach, agus gun laigh e am plaid air a shon, agus gun èirich e suas na aghaidh, agus gum buail e gu marbhtach e, air chor is gum faigh e bàs, agus gun teich e gu aon de na bailtean sin;
12 An sin cuiridh seanairean a bhaile fhèin fios uapa, agus bheir iad as a sin e, agus bheir iad thairis e do làimh dìoghaltair na fala, a-chum gum bàsaich e.
13 Cha ghabh do shùil truas ris: ach cuiridh tu air falbh cionta fala neo-chiontaich o Israel, a-chum is gun èirich gu math dhut.
14 Chan atharraich thu crìoch fearann do choimhearsnaich, a shuidhich na sinnsirean ad oighreachd a shealbhaicheas tu, anns an fhearann a bheir an Tighearna do Dhia dhut ra shealbhachadh.
15 Chan èirich aon fhianais a-mhàin suas an aghaidh duine airson eucoir sam bith, no airson peacaidh sam bith, ann am peacadh sam bith a pheacaicheas e: aig beul dà fhianais, no aig beul trì fianaisean daingnichear a’ chùis.
16 Ma dh’èireas fianais bhrèige suas an aghaidh duine sam bith, a thoirt fianais na aghaidh air an euceart;
17 An sin seasaidh an dithis dhaoine aig a bheil an connsachadh, am fianais an Tighearna, an làthair nan sagart, agus nam britheamhan a bhios anns na làithean sin:
18 Agus nì na britheamhan rannsachadh geur; agus, feuch, mas fianais bhrèige an fhianais, agus gun tug e fianais bhrèige an aghaidh a bhràthar,
19 An sin nì sibh ris, mar a shaoil esan a dhèanamh ra bhràthair: mar sin cuiridh tu air falbh an t-olc as ur measg.
20 Agus cluinnidh iadsan a mhaireas agus bidh eagal orra, agus cha dèan iad o sin a-mach a shamhail seo de olc nur measg.
21 Agus cha ghabh do shùil truas; ach thèid anam airson anama, sùil airson sùla, fiacail airson fiacla, làmh airson làimhe, cas airson coise.