Cânticos 2

1 Is ròs o Shàron mise, lilidh nan gleann.

2 Mar lilidh am measg droighnich is amhail mo ghràdh-sa am measg nan nighean.

3 Mar chrann-ubhall am measg croinn na coille, is amhail mo rùn-sa am measg nan òganach; fo a sgàile mhiannaich mi, agus shuidh mi sìos, agus bha a thoradh milis dom bhlas.

4 Threòraich e mi do thaigh an fhìona, agus b’i a bhratach tharam an gràdh.

5 Cumaibh suas mi le cùirn, sgapaibh ùbhlan mum thimcheall, oir tha mi tinn le gràdh.

6 Tha a làmh chlì fom cheann, agus a làmh dheas timcheall orm.

7 Cuiream mar fhiachaibh oirbh, a nigheanan Ierusaleim, air earban agus air èildean na machrach, nach cuir sibh dragh air, agus nach dùisg sibh mo ghràdh, gus an àill leis fhèin.

8 Guth mo ghràidh! Feuch, tha e a’ teachd, a’ leumnaich air na beanntan, a’ toirt sithidh air na tulaichean.

9 Is cosmhail mo ghràdh ri earba no ri laogh fèidh: feuch, tha e na sheasamh air cùl ar balla, a’ sealltainn a-mach air na h-uinneagan, ga nochdadh fhèin tron chlèith.

10 Fhreagair mo ghràdh, agus thubhairt e rium, Eirich, a bhean mo ghaoil, m’aon sgiamhach, thig leam:

11 Oir feuch, tha an geamhradh seachad, tha an t-uisge thairis, dh’imich e roimhe.

12 Chìthear na blàthan air an talamh, tha àm seinn nan eun air teachd, agus cluinnear guth an turtair nar tìr.

13 Tha an crann-fìge a’ cur a-mach a fhìgean glasa, agus tha dearcan maotha a’ chroinn-fhìona a’ toirt fàile cùbhraidh uapa: èirich, a bhean mo ghaoil, m’aon sgiamhach, agus thig leam.

14 Mo chalaman, a tha ann an sgoltaidhean na creige, ann an ionad-diamhair a’ bhruthaich, leig dhomh amharc ort, leig leam do ghuth a chluinntinn, oir tha do ghuth binn, agus d’aogas maiseach.

15 Glacaibh dhuinn na sionnaich, na sionnaich bheaga, a mhilleas na croinn-fhìona, agus dearcan òga ar crann-fìona.

16 Is leamsa mo ghràdh, agus is leis-san mise: tha e ag ionaltradh am measg nan lilidh.

17 Gus am bris an là, agus an teich na sgàilean, till; bi cosmhail ri earb, a ghràidh, no ri laogh fèidh air beanntan Bheteir.