1 Uime sin is còir dhuinn an ro-thuilleadh aire a thoirt do na nithean a chuala sinn, air eagal uair sam bith gun leigeamaid ruith leo.

2 Oir ma bha am facal a labhradh le ainglean seasmhach, agus gun d’fhuair gach uile bhriseadh agus eas-ùmhlachd dìol-thuarasdal dligheach;

3 Cionnas a thèid sinne as, ma nì sinn dìmeas air slàinte cho mòr, a thòisich air tùs air a bhith air a labhairt leis an Tighearna, agus a rinneadh dearbhte dhuinne leòsan a chuala e;

4 Air a bhith do Dhia a’ dèanamh co-fhianais leo, araon le comharraidhean agus le iongantasan, agus le feartan eugsamhail, agus le tìodhlacan an Spioraid Naoimh, a rèir a thoile fhèin?

5 Oir cha do chuir e fo cheannsal nan aingeal an saoghal ri teachd, mum bheil sinn a’ labhairt.

6 Ach rinn neach fianais ann an ionad àraidh, ag ràdh, Ciod e an duine gun cuimhnicheadh tu air? No mac an duine gum fiosraicheadh tu e?

7 Rinn thu e rè tamaill bhig na b’ìsle na na h-aingil; chrùn thu e le glòir agus le urram, agus chuir thu e os cionn obraichean do làmh;

8 Chuir thu na h-uile nithean sìos fo a chasan. Oir ann an cur nan uile nithean fodha dha, cha d’fhàg e nì air bith gun chur fodha. Ach a-nis chan eil sinn a’ faicinn nan uile nithean fhathast air an cur fo a cheannsal:

9 Ach chì sinn Iosa, a rinneadh rè ùine bhig na b’ìsle na na h-aingil, a-chum tre ghràs Dhè gum blaiseadh e bàs airson gach uile dhuine, tre fhulang a’ bhàis air a chrùnadh le glòir agus le urram.

10 Oir b’iomchaidh dhàsan, airson a bheil na h-uile nithean, agus tre a bheil na h-uile nithean, ann an tabhairt mòran mhac a-chum glòire, ceannard an slàinte a dhèanamh foirfe tre fhulangais.

11 Oir tha araon an tì a naomhaicheas, agus iadsan a naomhaichear, uile o aon: air an adhbhar sin cha nàir leis bràithrean a ghairm dhiubh,

12 Ag ràdh, Cuiridh mi d’ainm an cèill dom bhràithrean, ann am meadhon na h-eaglais seinnidh mi cliù dhut.

13 Agus a-rìs, Cuiridh mi mo dhòchas ann. Agus a-rìs, Feuch mise, agus a’ chlann a thug Dia dhomh.

14 Uime sin, a mheud is gu bheil aig a’ chloinn co-roinn de fheòil agus de fhuil, ghabh esan mar an ceudna roinn dhiubh sin; a-chum tre an bhàs gun claoidheadh e esan aig a bheil cumhachd a’ bhàis, is e sin an diabhal;

15 Agus gun saoradh e iadsan a bha tre eagal a’ bhàis rè am beatha uile fo dhaorsa.

16 Oir gu deimhinn cha do ghabh e nàdar nan aingeal air; ach ghabh e sìol Abrahàim air.

17 Uime sin b’fheumail dha anns na h-uile nithean a bhith air a dhèanamh cosmhail ra bhràithrean; a-chum gum biodh e na àrd-shagart tròcaireach agus dìleas ann an nithean a-thaobh Dhè, a-chum rèite a dhèanamh airson peacaidhean an t-sluaigh:

18 Oir a mheud is gun d’fhuiling e fhèin, air dha a bhith air a bhuaireadh, is comasach e air cobhair a dhèanamh orrasan a tha air am buaireadh.