27 Agus nuair a chaidh e a-mach air tìr, choinnich duine àraidh as a’ bhaile e, anns an robh deamhain rè aimsir fhada, agus aig nach biodh aodach uime, agus nach fanadh ann an taigh, ach anns na h-àitean-adhlaic.
28 Nuair a chunnaic e Iosa, ghlaodh e a-mach, agus thuit e sìos na làthair, agus thubhairt e le guth àrd, Ciod e mo ghnothach-sa riut, Iosa, a Mhic an Dè as ro-àirde? Guidheam ort, na pian mi.
29 (Oir bha e air toirt àithne don spiorad neòghlan dol a-mach as an duine. Oir bu tric a rug e gu naimhdeil air: agus cheangladh e le slabhraidhean, agus choimheadadh an gèimhlean e; agus air briseadh a chuibhreach dha, dh’iomaineadh e leis an deamhan don fhàsach.)
30 Agus dh’fheòraich Iosa dheth, ag ràdh, Ciod as ainm dhut? Agus thubhairt esan, Lègion: do bhrìgh gun deachaidh mòran dheamhan a-steach ann.
31 Agus ghuidh iad air gun àithne a thoirt dhaibh dol sìos don doimhneachd.
32 Agus bha treud lìonmhor mhuc an sin, ag ionaltradh air an t-sliabh: agus ghuidh iad air cead a thoirt dhaibh dol a-steach annta. Agus thug e cead dhaibh.
33 An sin air dol do na deamhain a-mach as an duine, chaidh iad anns na mucan: agus ruith an treud mhuc gu dian sìos le bruthach don loch, agus thachdadh iad.
34 Agus nuair a chunnaic an dream a bha gam biadhadh an nì a rinneadh, theich iad, agus dh’innis iad e anns a’ bhaile, agus anns an dùthaich.
35 Agus chaidh iadsan a-mach a dh’fhaicinn an nì a rinneadh; agus thàinig iad gu Iosa, agus fhuair iad an duine as an deachaidh na deamhain na shuidhe aig casan Iosa, air èideadh, agus e na chèill: agus ghabh iad eagal.