45 Cò e, mas eadh, a tha na òglach fìrinneach agus glic, a chuir a thighearna os cionn a mhuinntir, a thabhairt bìdh dhaibh na àm fhèin?
46 Is beannaichte an t-òglach sin a gheibh a thighearna, ri àm dha teachd, a’ dèanamh mar sin.
47 Gu deimhinn tha mi ag ràdh ribh gun cuir e e os cionn a mhaoin gu h-iomlan.
48 Ach ma their an droch sheirbhiseach ud na chridhe, Tha mo thighearna a’ cur dàil na theachd;
49 Agus ma thòisicheas e air a cho-sheirbhisich a bhualadh, agus air ithe agus òl maille ri luchd-misge:
50 Thig tighearna an òglaich sin ann an là nach eil sùil aige ris, agus ann an uair nach fios dha.
51 Agus gearraidh e na bhloighdean e, agus bheir e a chuibhreann dha maille ris na cealgairean: an sin bidh gul agus gìosgan fhiacal.