Mateus 26

1 Agus thàrladh, nuair a chrìochnaich Iosa na briathran seo uile, gun dubhairt e ra dheisciobail,

2 Tha fhios agaibh gu bheil a’ chàisg an dèidh dà là, agus tha Mac an Duine air a bhrath a-chum a cheusadh.

3 An sin chruinnich uachdarain nan sagart, agus na sgrìobhaichean, agus seanairean a’ phobaill, gu talla an àrd-shagairt, den goirear Caiaphas,

4 Agus ghabh iad comhairle le chèile a-chum Iosa a ghlacadh le foill, agus a chur gu bàs.

5 Ach thubhairt iad, Na dèanamaid e anns an fhèill, air eagal gum bi buaireas am measg a’ phobaill.

6 Agus air do Iosa a bhith ann am Betani, ann an taigh Shìmoin an lobhar,

7 Thàinig bean da ionnsaigh aig an robh bocsa alabastair làn de ola ro-luachmhor, agus dhòirt i air a cheann e, agus e na shuidhe aig biadh.

8 Ach nuair a chunnaic a dheisciobail sin, bha fearg orra, ag ràdh, Ciod as ciall don ana-caitheamh seo?

9 Oir dh’fhaodadh an ola seo a bhith air a reic air mhòran, agus a bhith air a toirt do na bochdan.

10 Ach air aithneachadh seo do Iosa, thubhairt e riu, Carson a tha sibh a’ cur dragh air a’ mhnaoi? Oir rinn i deagh obair dhòmhsa.

11 Oir tha na bochdan agaibh a-ghnàth maille ribh, ach chan eil mise agaibh a-ghnàth.

12 Oir air dòrtadh na h-ola seo dhi air mo chorp-sa, is ann fa chomhair m’adhlacaidh a rinn i e.

13 Gu deimhinn tha mi ag ràdh ribh, ge bè àite anns am bi an soisgeul seo air a shearmonachadh air feadh an t-saoghail gu h-iomlan, aithrisear an nì a rinn a’ bhean seo, mar chuimhne oirre.

14 An sin dh’imich aon den dà-fhear-dheug, dom b’ainm Iùdas Iscariot, a-chum nan àrd-shagart.

15 Agus thubhairt e, Ciod a bheir sibh dhòmhsa, agus brathaidh mi dhuibh e? Agus chòrd iad ris air dheich-buinn-fhichead airgid.

16 Agus on àm sin a-mach dh’iarr e fàth air esan a bhrath.

17 Agus air a’ chiad là de fhèill an arain neo-ghortaichte, thàinig na deisciobail a-chum Iosa, ag ràdh ris, Càit an àill leat sinne a dh’ullachadh dhut, a-chum gun ith thu a’ chàisg?

18 Agus thubhairt esan, Rachaibh don bhaile gu a leithid seo de dhuine, agus abraibh ris, Tha am Maighistir ag ràdh, Tha m’àm am fagas: cumaidh mi a’ chàisg aig do thaigh-sa maille rim dheisciobail.

19 Agus rinn na deisciobail mar a dh’òrdaich Iosa dhaibh, agus dheasaich iad a’ chàisg.

20 Agus nuair a thàinig am feasgar, shuidh e maille ris an dà-fhear-dheug.

21 Agus ag ithe dhaibh, thubhairt e, Gu deimhinn tha mi ag ràdh ribh gum brath fear dhibh mise.

22 Agus bha iad ro-bhrònach, agus thòisich gach aon aca fa-leth air a ràdh ris, Am mise e, a Thighearna?

23 Agus fhreagair esan agus thubhairt e, An tì a thumas a làmh anns a’ mhèis maille riumsa, brathaidh esan mi.

24 Gu deimhinn tha Mac an Duine ag imeachd, a rèir mar tha e sgrìobhte ma thimcheall: ach is an-aoibhinn don duine sin lem brathar Mac an Duine: bu mhath don duine sin mura beirte riamh e.

25 An sin fhreagair Iùdas a bhrath e, agus thubhairt e, A Mhaighistir, am mise e? Thubhairt esan ris, Thubhairt thu.

26 Agus ag ithe dhaibh, ghlac Iosa aran, agus air tabhairt buidheachais, bhris e e, agus thug e do na deisciobail e, agus thubhairt e, Gabhaibh, ithibh; is e seo mo chorp-sa.

27 Agus air glacadh a’ chupain, agus air tabhairt buidheachais, thug e dhaibh e, ag ràdh, Olaibh uile dheth:

28 Oir is i seo m’fhuil-sa an tiomnaidh nuaidh, a dhòirtear airson mhòran a-chum maitheanas pheacaidhean.