1 Tocai a trombeta em Sião,

e clamai em alta voz

no meu santo monte;

tremam todos os moradores

da terra,

porque o dia do Senhor vem,

já está perto;

2 Dia de trevas e de escuridão;

dia de nuvens e densas trevas,

como a alva espalhada

sobre os montes;

povo grande e poderoso,

qual nunca houve

desde o tempo antigo,

nem depois dele haverá

pelos anos adiante,

de geração em geração.

3 Diante dele um fogo consome,

e atrás dele uma chama abrasa;

a terra diante dele

é como o jardim do Éden,

mas atrás dele

um desolado deserto;

sim, nada lhe escapará.

4 A sua aparência

é como a de cavalos;

e como cavaleiros assim correm.

5 Como o estrondo de carros,

irão saltando

sobre os cumes dos montes,

como o ruído da chama de fogo

que consome a pragana,

como um povo poderoso,

posto em ordem para o combate.

6 Diante dele temerão os povos;

todos os rostos

se tornarão enegrecidos.

7 Como valentes correrão,

como homens de guerra

subirão os muros;

e marchará cada um

no seu caminho

e não se desviará da sua fileira.

8 Ninguém apertará a seu irmão;

marchará cada um

pelo seu caminho;

sobre a mesma espada

se arremessarão,

e não serão feridos.

9 Irão pela cidade,

correrão pelos muros,

subirão às casas,

entrarão pelas janelas

como o ladrão.

10 Diante dele tremerá a terra,

abalar-se-ão os céus;

o sol e a lua se enegrecerão,

e as estrelas retirarão

o seu resplendor.

11 E o Senhor levantará a sua voz

diante do seu exército;

porque muitíssimo grande

é o seu arraial;

porque poderoso é,

executando a sua palavra;

porque o dia do Senhor

é grande e mui temível,

e quem o poderá suportar?

12 Ainda assim, agora mesmo

diz o Senhor:

Convertei-vos a mim

de todo o vosso coração;

e isso com jejuns,

e com choro, e com pranto.

13 E rasgai o vosso coração,

e não as vossas vestes,

e convertei-vos ao Senhor

vosso Deus;

porque ele é misericordioso,

e compassivo,

e tardio em irar-se,

e grande em benignidade,

e se arrepende do mal.

14 Quem sabe se não se voltará

e se arrependerá,

e deixará após si uma bênção,

em oferta de alimentos e libação

para o Senhor vosso Deus?

15 Tocai a trombeta em Sião,

santificai um jejum,

convocai uma assembleia solene.

16 Congregai o povo,

santificai a congregação,

ajuntai os anciãos,

congregai as crianças,

e os que mamam;

saia o noivo da sua recâmara,

e a noiva do seu aposento.

17 Chorem os sacerdotes,

ministros do Senhor,

entre o alpendre e o altar,

e digam:

Poupa a teu povo, ó Senhor,

e não entregues a tua herança

ao opróbrio,

para que os gentios o dominem;

por que diriam entre os povos:

Onde está o seu Deus?

18 Então o Senhor

se mostrou zeloso da sua terra,

e compadeceu-se do seu povo.

19 E o Senhor, respondendo,

disse ao seu povo:

Eis que vos envio o trigo,

e o mosto, e o azeite,

e deles sereis fartos,

e vos não entregarei mais

ao opróbrio entre os gentios.

20 Mas removerei para longe de vós

o exército do norte,

e lançá-lo-ei em uma terra

seca e deserta;

a sua frente para o mar oriental,

e a sua retaguarda

para o mar ocidental;

e subirá o seu mau cheiro,

e subirá a sua podridão;

porque fez grandes coisas.

21 Não temas, ó terra:

regozija-te e alegra-te,

porque o Senhor

fez grandes coisas.

22 Não temais, animais do campo,

porque os pastos do deserto

reverdecerão,

porque o arvoredo dará o seu fruto,

a vide e a figueira

darão a sua força.

23 E vós, filhos de Sião,

regozijai-vos e alegrai-vos

no Senhor vosso Deus,

porque ele vos dará em justa medida

a chuva temporã;

fará descer a chuva

no primeiro mês,

a temporã e a serôdia.

24 E as eiras se encherão de trigo,

e os lagares transbordarão

de mosto e de azeite.

25 E restituir-vos-ei os anos

que comeu o gafanhoto,

a locusta, e o pulgão

e a lagarta,

o meu grande exército

que enviei contra vós.

26 E comereis abundantemente

e vos fartareis,

e louvareis o nome do Senhor

vosso Deus,

que procedeu para convosco

maravilhosamente;

e o meu povo nunca mais

será envergonhado.

27 E vós sabereis que eu estou

no meio de Israel,

e que eu sou o Senhor

vosso Deus,

e que não há outro.

E o meu povo nunca mais

será envergonhado.

28 E há de ser que, depois

derramarei o meu Espírito

sobre toda a carne,

e vossos filhos e vossas filhas

profetizarão,

os vossos velhos terão sonhos,

os vossos jovens terão visões.

29 E também sobre os servos

e sobre as servas

naqueles dias derramarei

o meu Espírito.

30 E mostrarei prodígios no céu

e na terra,

sangue e fogo,

e colunas de fumaça.

31 O sol se converterá em trevas,

e a lua em sangue,

antes que venha o grande

e terrível dia do Senhor.

32 E há de ser que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo; porque no monte Sião e em Jerusalém haverá livramento, assim como disse o Senhor, e entre os sobreviventes, aqueles que o Senhor chamar.

1 BLAAS die basuin op Sion, en blaas alarm op my heilige berg! Laat al die inwoners van die land bewe, want die dag van die Here kom, want hy is naby —

2 'n dag van duisternis en donkerheid, 'n dag van wolke en wolkenag; soos die môreskemering, uitgesprei oor die berge, kom 'n talryke en magtige volk, wat van oudsher sy gelyke nie gehad het nie en dit hierna ook nie sal hê tot in die jare van die verste geslagte nie.

3 Voor hom uit verteer 'n vuur, en agter hom brand 'n vlam; voor hom lyk die land soos die tuin van Eden, en agter hom is dit 'n woeste wildernis; ook kan niks daaraan ontkom nie.

4 Sy voorkoms is soos dié van perde, en net soos ryperde so hardloop hulle.

5 Soos die gedruis van waens huppel hulle oor die bergtoppe, soos die geknetter van 'n vuurvlam wat die kaf verteer, soos 'n magtige volk wat vir die geveg opgestel is.

6 Vir hom bewe die volke van angs, alle aangesigte verbleek.

7 Soos helde hardloop hulle, soos krygsmanne klim hulle op die muur, en elkeen gaan sy eie koers; hulle verander nie van pad nie.

8 En die een druk nie die ander nie; elkeen gaan sy eie pad; en tussen wapens deur val hulle; maar hulle bly in gelid.

9 Hulle oorval die stad, hulle hardloop op die muur, hulle klim in die huise, hulle dring by die vensters in soos 'n dief.

10 Voor hulle bewe die aarde, sidder die hemel; die son en die maan word swart, en die sterre trek hulle glans in.

11 En die Here verhef sy stem voor sy leërmag uit; want geweldig groot is sy leër, ja, magtig die uitvoerder van sy woord. Want die dag van die Here is groot en uitermate vreeslik, en wie kan dit verdra?

12 Maar selfs nou nog, spreek die Here, bekeer julle tot My met julle hele hart, en met vas en geween en rouklag.

13 En skeur julle hart en nie julle klere nie, en bekeer julle tot die Here julle God; want Hy is genadig en barmhartig, lankmoedig en groot van goedertierenheid, en Een wat berou het oor die onheil;

14 wie weet of dit Hom nie weer sal berou nie, sodat Hy 'n seën sal agterlaat — 'n spysoffer en 'n drankoffer aan die Here julle God.

15 Blaas die basuin op Sion, heilig 'n vasdag, roep 'n vergadering saam!

16 Versamel die volk, heilig die gemeente, vergader die oudstes, versamel die kinders en die suiglinge! Laat die bruidegom uit sy kamer uitgaan en die bruid uit haar slaapvertrek.

17 Laat die priesters, die dienaars van die Here, tussen die voorportaal en die altaar ween en sê: o Here, spaar u volk, en gee u erfdeel nie oor aan smaadheid, dat die nasies met hulle spot nie; waarom sou hulle onder die volke sê: Waar is hulle God?

18 TOE het die Here geywer vir sy land en sy volk verskoon.

19 En die Here het geantwoord en aan sy volk gesê: Kyk, Ek stuur vir julle koring en mos en olie, sodat julle daarvan versadig word, en Ek maak julle nie meer tot 'n voorwerp van smaad onder die nasies nie.

20 Ja, Ek sal die sprinkaanswerm, uit die noorde afkomstig, van julle af wegjaag en dit wegdrywe na 'n dor en woeste land; sy voorhoede na die Oostelike See en sy agterhoede na die Westelike See toe. En sy stank sal opstyg, en 'n slegte reuk uit hom opgaan; want hy het alte groot dinge gedoen.

21 Wees nie bevrees nie, o aarde, juig en wees bly, want die Here doen groot dinge!

22 Wees nie bevrees nie, diere van die veld, want die weivelde van die woestyn spruit uit, want die bome dra hulle vrugte, die vyeboom en die wingerdstok lewer hulle drag!

23 En julle, kinders van Sion, juig en wees bly in die Here julle God, want Hy gee julle die leraar tot geregtigheid en laat op julle neerdaal die reën, die vroeë reëns en die laat reëns, soos voorheen.

24 Dan sal die dorsvloere vol koring wees en die parskuipe van mos en olie oorloop.

25 En Ek sal julle vergoed die jare wat die treksprinkaan, die voetganger, die kaalvreter en die afknyper verslind het — my groot leërmag wat Ek teen julle gestuur het.

26 Dan sal julle oorvloedig eet en versadig wees en die Naam van die Here julle God prys wat wonderbaar met julle gehandel het, en my volk sal in ewigheid nie beskaamd staan nie.

27 En julle sal weet dat Ek in die midde van Israel is, en dat Ek die Here julle God is, en niemand anders nie; en my volk sal in ewigheid nie beskaamd staan nie.

28 En daarna sal Ek my Gees uitgiet op alle vlees, en julle seuns en julle dogters sal profeteer, julle ou mense drome droom, julle jongelinge gesigte sien.

29 En ook op die diensknegte en op die diensmaagde sal Ek in dié dae my Gees uitgiet.

30 En Ek sal wondertekens gee aan die hemel en op die aarde: bloed en vuur en rookpilare.

31 Die son sal verander word in duisternis en die maan in bloed, voordat die groot en deurlugtige dag van die Here kom.

32 En elkeen wat die Naam van die Here aanroep, sal gered word; want op die berg Sion en in Jerusalem sal daar ontkoming wees soos die Here gesê het, en onder die vrygeraaktes die wat die Here sal roep.