1 E orou Jonas ao Senhor, seu Deus, das entranhas do peixe. 2 E disse:
Na minha angústia
clamei ao Senhor,
e ele me respondeu;
do ventre da sepultura gritei,
e tu ouviste a minha voz.
3 Porque tu me lançaste
no profundo,
no coração dos mares,
e a corrente das águas me cercou;
todas as tuas ondas e as tuas vagas
têm passado por cima de mim.
4 E eu disse:
Lançado estou de diante dos teus olhos;
todavia tornarei a ver
o teu santo templo.
5 As águas me cercaram
até à alma,
o abismo me rodeou,
e as algas se enrolaram
na minha cabeça.
6 Eu desci até aos fundamentos
dos montes;
a terra me encerrou
para sempre com os seus ferrolhos;
mas tu fizeste subir a minha vida
da perdição,
ó Senhor meu Deus!
7 Quando desfalecia em mim
a minha alma,
lembrei-me do Senhor;
e entrou a ti a minha oração,
no teu santo templo.
8 Os que observam as falsas vaidades
deixam a sua
misericórdia.
9 Mas eu te oferecerei sacrifício
com a voz do agradecimento;
o que votei pagarei.
Do Senhor vem a salvação.
10 Falou, pois, o Senhor ao peixe, e este vomitou a Jonas na terra seca.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!
1 EN Jona het tot die Here sy God gebid uit die ingewande van die vis
2 en gesê: Uit my benoudheid het ek die Here aangeroep, en Hy het my verhoor; uit die binneste van die doderyk het ek geroep om hulp — U het my stem gehoor.
3 U tog het my in die diepte gewerp, in die hart van die see, sodat 'n stroom my omring het; al u bare en u golwe het oor my heengegaan.
4 Toe het ek gesê: Ek is weggestoot, weg van u oë; tog sal ek weer u heilige tempel aanskou.
5 Waters het my omring tot aan die siel toe, die vloed was rondom my; seegras was om my hoof gedraai.
6 Ek het afgedaal tot by die grondslae van die berge, die grendels van die aarde het my vir altyd ingesluit; maar U het my lewe uit die kuil opgetrek, Here my God!
7 Toe my siel in my versmag het, het ek aan die Here gedink; en my gebed het tot by U gekom in u heilige tempel.
8 Die wat nietige afgode vereer, verlaat die Een wat vir hulle goedertieren is.
9 Ek daarenteen sal aan U offer met 'n stem van lof; wat ek beloof het, sal ek betaal. Die heil behoort aan die Here.
10 Daarop het die Here die vis beveel om Jona op die droë grond uit te spuug.