1 Então respondeu Elifaz o temanita, e disse:2 Porventura proferirá o sábio vã sabedoria? E encherá do vento oriental o seu ventre,3 Arguindo com palavras que de nada servem, e com razões, de que nada aproveita?4 E tu tens feito vão o temor, e diminuis os rogos diante de Deus.5 Porque a tua boca declara a tua iniquidade; e tu escolhes a língua dos astutos.6 A tua boca te condena, e não eu, e os teus lábios testificam contra ti.7 És tu porventura o primeiro homem que nasceu? Ou foste formado antes dos outeiros?8 Ou ouviste o secreto conselho de Deus e a ti só limitaste a sabedoria?9 Que sabes tu, que nós não saibamos? Que entendes, que não haja em nós?10 Também há entre nós encanecidos e idosos, muito mais idosos do que teu pai.11 Porventura fazes pouco caso das consolações de Deus, e da suave palavra que te dirigimos?12 Por que te arrebata o teu coração, e por que piscam os teus olhos?13 Para virares contra Deus o teu espírito, e deixares sair tais palavras da tua boca?14 Que é o homem, para que seja puro? E o que nasce da mulher, para ser justo?15 Eis que ele não confia nos seus santos, e nem os céus são puros aos seus olhos.16 Quanto mais abominável e corrupto é o homem que bebe a iniquidade como a água?17 Escuta-me, mostrar-te-ei; e o que tenho visto te contarei18 (O que os sábios anunciaram, ouvindo-o de seus pais, e o não ocultaram;19 Aos quais somente se dera a terra, e nenhum estranho passou por entre eles):20 Todos os dias o ímpio é atormentado, e se reserva, para o tirano, um certo número de anos.21 O sonido dos horrores está nos seus ouvidos; até na paz lhe sobrevém o assolador.22 Não crê que tornará das trevas, mas que o espera a espada.23 Anda vagueando por pão, dizendo: Onde está? Bem sabe que já o dia das trevas lhe está preparado, à mão.24 Assombram-no a angústia e a tribulação; prevalecem contra ele, como o rei preparado para a peleja;25 Porque estendeu a sua mão contra Deus, e contra o Todo-Poderoso se embraveceu.26 Arremete contra ele com a dura cerviz, e contra os pontos grossos dos seus escudos.27 Porquanto cobriu o seu rosto com a sua gordura, e criou gordura nos lombos.28 E habitou em cidades assoladas, em casas em que ninguém morava, que estavam a ponto de fazer-se montões de ruínas.29 Não se enriquecerá, nem subsistirá a sua fazenda, nem se estenderão pela terra as suas possessões.30 Não escapará das trevas; a chama do fogo secará os seus renovos, e ao sopro da sua boca desaparecerá.31 Não confie, pois, na vaidade, enganando-se a si mesmo, porque a vaidade será a sua recompensa.32 Antes do seu dia ela se consumará; e o seu ramo não reverdecerá.33 Sacudirá as suas uvas verdes, como as da vide, e deixará cair a sua flor como a oliveira,34 Porque a congregação dos hipócritas se fará estéril, e o fogo consumirá as tendas do suborno.35 Concebem a malícia, e dão à luz a iniquidade, e o seu ventre prepara enganos.

1 Temanlı Elifaz şöyle yanıtladı:2 ‹‹Bilge kişi boş sözlerle yanıtlar mı, 2 Karnını doğu rüzgarıyla doldurur mu?3 Boş sözlerle tartışır, 2 Yararsız söylevler verir mi?4 Tanrı korkusunu bile ortadan kaldırıyor, 2 Tanrının huzurunda düşünmeyi engelliyorsun.5 Çünkü suçun ağzını kışkırtıyor, 2 Hilekârların diliyle konuşuyorsun.6 Kendi ağzın seni suçluyor, ben değil, 2 Dudakların sana karşı tanıklık ediyor.7 ‹‹İlk doğan insan sen misin? 2 Yoksa dağlardan önce mi var oldun?8 Tanrının sırrını mı dinledin de, 2 Yalnız kendini bilge görüyorsun?9 Senin bildiğin ne ki, biz bilmeyelim? 2 Senin anladığın ne ki, bizde olmasın?10 Bizde ak saçlı da yaşlı da var, 2 Babandan bile yaşlı.11 Az mı geliyor Tanrının avutması sana, 2 Söylediği yumuşak sözler?12 Niçin yüreğin seni sürüklüyor, 2 Gözlerin parıldıyor,13 Tanrıya öfkeni gösteriyorsun, 2 Ağzından böyle sözler dökülüyor?14 ‹‹İnsan gerçekten temiz olabilir mi? 2 Kadından doğan biri doğru olabilir mi?15 Tanrı meleklerine güvenmiyorsa, 2 Gökler bile Onun gözünde temiz değilse,16 Haksızlığı su gibi içen 2 İğrenç, bozuk insana mı güvenecek?17 ‹‹Dinle beni, sana açıklayayım, 2 Gördüğümü anlatayım,18 Bilgelerin atalarından öğrenip bildirdiği, 2 Gizlemediği gerçekleri;19 O atalar ki, ülke yalnız onlara verilmişti, 2 Aralarına henüz yabancı girmemişti.20 Kötü insan yaşamı boyunca kıvranır, 2 Zorbaya ayrılan yıllar sayılıdır.21 Dehşet sesleri kulağından eksilmez, 2 Esenlik içindeyken soyguncunun saldırısına uğrar.22 Karanlıktan kurtulabileceğine inanmaz, 2 Kılıç onu gözler.23 ‹Nerede?› diyerek ekmek ardınca dolaşır, 2 Karanlık günün yanıbaşında olduğunu bilir.24 Acı ve sıkıntı onu yıldırır, 2 Savaşa hazır bir kral gibi onu yener.25 Çünkü Tanrıya el kaldırmış, 2 Her Şeye Gücü Yetene meydan okumuş,26 Kalın, yumrulu kalkanıyla 2 Ona inatla saldırmıştı.27 ‹‹Yüzü semirdiği, 2 Göbeği yağ bağladığı halde,28 Yıkılmış kentlerde, 2 Taş yığınına dönmüş oturulmaz evlerde oturacak,29 Zengin olmayacak, serveti tükenecek, 2 Malları ülkeye yayılmayacaktır.30 Karanlıktan kaçamayacak, 2 Filizlerini alev kurutacak, 2 Tanrının ağzından çıkan solukla yok olacaktır.31 Boş şeye güvenerek kendini aldatmasın, 2 Çünkü ödülü boşluk olacaktır.32 Gününden önce işi tamamlanacak, 2 Dalı yeşermeyecektir.33 Asma gibi koruğunu dökecek, 2 Zeytin ağacı gibi çiçeğini dağıtacaktır.34 Çünkü tanrısızlar sürüsü kısır olur, 2 Rüşvetçilerin çadırlarını ateş yakıp yok eder.35 Fesada gebe kalıp kötülük doğururlar, 2 İçleri yalan doludur.››