1 Toda mulher sábia edifica a sua casa; mas a tola a derruba com as próprias mãos.2 O que anda na retidão teme ao Senhor, mas o que se desvia de seus caminhos o despreza.3 Na boca do tolo está a punição da soberba, mas os sábios se conservam pelos próprios lábios.4 Não havendo bois o estábulo fica limpo, mas pela força do boi há abundância de colheita.5 A verdadeira testemunha não mentirá, mas a testemunha falsa se desboca em mentiras.6 O escarnecedor busca sabedoria e não acha nenhuma, para o prudente, porém, o conhecimento é fácil.7 Vai-te de diante do homem insensato, porque nele não acharás lábios de conhecimento.8 A sabedoria do prudente é entender o seu caminho, mas a estultícia dos insensatos é engano.9 Os insensatos zombam do pecado, mas entre os retos há benevolência.10 O coração conhece a sua própria amargura, e o estranho não participará no íntimo da sua alegria.11 A casa dos ímpios se desfará, mas a tenda dos retos florescerá.12 Há um caminho que ao homem parece direito, mas o fim dele são os caminhos da morte.13 Até no riso o coração sente dor e o fim da alegria é tristeza.14 O que no seu coração comete deslize, se enfada dos seus caminhos, mas o homem bom fica satisfeito com o seu proceder.15 O simples dá crédito a cada palavra, mas o prudente atenta para os seus passos.16 O sábio teme, e desvia-se do mal, mas o tolo se encoleriza, e dá-se por seguro.17 O que se indigna à toa fará doidices, e o homem de maus intentos será odiado.18 Os simples herdarão a estultícia, mas os prudentes serão coroados de conhecimento.19 Os maus inclinam-se diante dos bons, e os ímpios diante das portas dos justos.20 O pobre é odiado até pelo seu próximo, porém os amigos dos ricos são muitos.21 O que despreza ao seu próximo peca, mas o que se compadece dos humildes é bem-aventurado.22 Porventura não erram os que praticam o mal? Mas beneficência e fidelidade haverá para os que praticam o bem.23 Em todo trabalho há proveito, mas ficar só em palavras leva à pobreza.24 A coroa dos sábios é a sua riqueza, a estultícia dos tolos é só estultícia.25 A testemunha verdadeira livra as almas, mas o que se desboca em mentiras é enganador.26 No temor do Senhor há firme confiança e ele será um refúgio para seus filhos.27 O temor do Senhor é fonte de vida, para desviar dos laços da morte.28 Na multidão do povo está a glória do rei, mas na falta de povo a ruína do príncipe.29 O que tarda em irar-se é grande em entendimento, mas o que é de espírito impaciente mostra a sua loucura.30 O sentimento sadio é vida para o corpo, mas a inveja é podridão para os ossos.31 O que oprime o pobre insulta àquele que o criou, mas o que se compadece do necessitado o honra.32 Pela sua própria malícia é lançado fora o perverso, mas o justo até na morte se mantém confiante.33 No coração do prudente a sabedoria permanece, mas o que está no interior dos tolos se faz conhecido.34 A justiça exalta os povos, mas o pecado é a vergonha das nações.35 O rei se alegra no servo prudente, mas sobre o que o envergonha cairá o seu furor.

1 Saĝa virino konstruas sian domon; Sed malsaĝa detruas ĝin per siaj manoj.2 Kiu iras la ĝustan vojon, tiu timas la Eternulon; Sed kiu iras vojon malĝustan, tiu Lin malestimas.3 En la buŝo de malsaĝulo estas vergo por lia malhumileco; Sed la buŝo de saĝuloj ilin gardas.4 Se ne ekzistas bovoj, la grenejoj estas malplenaj; Sed multe da profito estas de la forto de bovoj.5 Verama atestanto ne mensogas; Sed atestanto falsama elspiras mensogojn.6 Mokanto serĉas saĝecon kaj ĝin ne trovas; Sed por saĝulo la sciado estas facila.7 Foriru de homo malsaĝa; Ĉar vi ne aŭdos parolon de saĝo.8 La saĝeco de saĝulo estas komprenado de sia vojo; Kaj la malsaĝeco de malsaĝuloj estas trompiĝado.9 Malsaĝuloj ŝercas pri siaj kulpoj; Sed inter virtuloj ekzistas reciproka favoro.10 Koro scias sian propran malĝojon; Kaj en ĝia ĝojo ne partoprenas fremdulo.11 Domo de malvirtuloj estos ekstermita; Sed dometo de virtuloj floros.12 Iufoje vojo ŝajnas ĝusta al homo, Kaj tamen ĝia fino kondukas al la morto.13 Ankaŭ dum ridado povas dolori la koro; Kaj la fino de ĝojo estas malĝojo.14 Laŭ siaj agoj manĝos homo malbonkora; Kaj homo bona satiĝos per siaj faroj.15 Naivulo kredas ĉiun vorton; Sed saĝulo estas atenta pri sia vojo.16 Saĝulo timas, kaj forkliniĝas de malbono; Sed malsaĝulo estas incitiĝema kaj memfidema.17 Malpacienculo faras malsaĝaĵojn; Kaj malbonintenculo estas malamata.18 Naivuloj akiras malsaĝecon; Sed saĝuloj estas kronataj de klereco.19 Malbonuloj humiliĝos antaŭ bonuloj; Kaj malvirtuloj estos antaŭ la pordego de virtulo.20 Malriĉulo estas malamata eĉ de sia proksimulo; Sed riĉulo havas multe da amikoj.21 Kiu malŝatas sian proksimulon, tiu estas pekulo; Sed kiu kompatas malriĉulojn, tiu estas feliĉa.22 Ĉu ne eraras malbonintenculoj? Sed favorkoreco kaj vero estas ĉe tiuj, kiuj havas bonajn intencojn.23 De ĉiu laboro estos profito; Sed de babilado venas nur senhaveco.24 Propra riĉeco estas krono por la saĝuloj; Sed la malsaĝeco de la malsaĝuloj restas malsaĝeco.25 Verparola atestanto savas animojn; Sed malverparola elspiras trompon.26 En la timo antaŭ la Eternulo estas forta fortikaĵo; Kaj Li estos rifuĝejo por Siaj infanoj.27 La timo antaŭ la Eternulo estas fonto de vivo, Por evitigi la retojn de la morto.28 Grandeco de popolo estas gloro por reĝo; Kaj manko de popolo pereigas la reganton.29 Pacienculo havas multe da saĝo; Sed malpacienculo elmontras malsaĝecon.30 Trankvila koro estas vivo por la korpo; Sed envio estas puso por la ostoj.31 Kiu premas malriĉulon, tiu ofendas lian Kreinton; Kaj kiu Lin honoras, tiu kompatas malriĉulon.32 Pro sia malboneco malvirtulo estos forpuŝita; Sed virtulo eĉ mortante havas esperon.33 En la koro de saĝulo ripozas saĝo; Kaj kio estas en malsaĝuloj, tio elmontriĝas.34 Virto altigas popolon; Sed peko pereigas gentojn.35 Favoron de la reĝo havas sklavo saĝa; Sed kontraŭ malbonkonduta li koleras.