1 Ouve, ó Deus, o meu clamor; atende à minha oração.2 Desde o fim da terra clamarei a ti, quando o meu coração estiver desmaiado; leva-me para a rocha que é mais alta do que eu.3 Pois tens sido um refúgio para mim, e uma torre forte contra o inimigo.4 Habitarei no teu tabernáculo para sempre; abrigar-me-ei no esconderijo das tuas asas. (Selá.)5 Pois tu, ó Deus, ouviste os meus votos; deste-me a herança dos que temem o teu nome.6 Prolongarás os dias do rei; e os seus anos serão como muitas gerações.7 Ele permanecerá diante de Deus para sempre; prepara-lhe misericórdia e verdade que o preservem.8 Assim cantarei louvores ao teu nome perpetuamente, para pagar os meus votos de dia em dia.

1 Al la ĥorestro. Por korda instrumento. De David. Aŭskultu, ho Dio, mian krion; Atentu mian preĝon.2 De la fino de la tero mi vokas al Vi en la malĝojo de mia koro: Sur rokon tro altan por mi suprenkonduku min.3 Ĉar Vi estis mia rifuĝejo, Fortika turo kontraŭ malamiko.4 Lasu min loĝi eterne en Via tendo, Havi rifuĝon sub la kovro de Viaj flugiloj. Sela.5 Ĉar Vi, ho Dio, aŭdis miajn promesojn; Vi donis al mi la heredon de tiuj, kiuj timas Vian nomon.6 Aldonu tagojn al la tagoj de la reĝo, Ke liaj jaroj daŭru multajn generaciojn.7 Li restu eterne antaŭ Dio; Boneco kaj vero laŭ Via volo lin gardu.8 Tiel mi prikantos Vian nomon eterne, Plenumante miajn promesojn ĉiutage.