1 Waarom woel die nasies en bedink die volke nietige dinge?2 Die konings van die aarde staan gereed, en die vorste hou saam raad teen die HERE en teen sy Gesalfde en sê:3 Laat ons hulle bande stukkend ruk en hulle toue van ons afwerp!4 Hy wat in die hemel woon, lag; die Here spot met hulle.5 Dan sal Hy hulle aanspreek in sy toorn, en in sy grimmigheid sal Hy hulle verskrik:6 Ek tog het my Koning gesalf oor Sion, my heilige berg.7 Ek wil vertel van die besluit: Die HERE het aan My gesê: U is my Seun, vandag het Ek self U gegenereer.8 Eis van My, en Ek wil nasies gee as u erfdeel en die eindes van die aarde as u besitting.9 U sal hulle verpletter met 'n ysterstaf, U sal hulle stukkend slaan soos 'n erdepot.10 Wees dan nou verstandig, o konings; laat julle waarsku, o regters van die aarde!11 Dien die HERE met vrees, en juig met bewing.12 Kus die Seun, dat Hy nie toornig word en julle op die weg vergaan nie; want gou kan sy toorn ontvlam. Welgeluksalig is almal wat by Hom skuil!

1 Por que se amotinam os gentios, e os povos imaginam coisas vãs?2 Os reis da terra se levantam e os governos consultam juntamente contra o Senhor e contra o seu ungido, dizendo:3 Rompamos as suas ataduras, e sacudamos de nós as suas cordas.4 Aquele que habita nos céus se rirá; o Senhor zombará deles.5 Então lhes falará na sua ira, e no seu furor os turbará.6 Eu, porém, ungi o meu Rei sobre o meu santo monte de Sião.7 Proclamarei o decreto: O Senhor me disse: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei.8 Pede-me, e eu te darei os gentios por herança, e os fins da terra por tua possessão.9 Tu os esmigalharás com uma vara de ferro; tu os despedaçarás como a um vaso de oleiro.10 Agora, pois, ó reis, sede prudentes; deixai-vos instruir, juízes da terra.11 Servi ao Senhor com temor, e alegrai-vos com tremor.12 Beijai o Filho, para que se não ire, e pereçais no caminho, quando em breve se acender a sua ira; bem-aventurados todos aqueles que nele confiam.