Romanos 9

Droefheid van Paulus oor die ongeloof van Israel.

1 EK spreek die waarheid in Christus, ek lieg nie — my gewete getuig saam met my in die Heilige Gees —

2 dat dit vir my 'n groot droefheid is en 'n onophoudelike smart vir my hart.

3 Want ek sou self kon wens om ter wille van my broers, my stamgenote na die vlees, 'n vervloeking te wees, wég van Christus af.

4 Hulle is Israeliete aan wie die aanneming tot kinders behoort en die heerlikheid en die verbonde en die wetgewing en die erediens en die beloftes;

5 aan wie die vaders behoort en uit wie die Christus is na die vlees — Hy wat oor alles is, God, lofwaardig tot in ewigheid! Amen.

Volstrekte vrymag van die genade van God.

6 MAAR ek sê dit nie asof die woord van God verval het nie; want hulle is nie almal Israel wat uit Israel is nie.

7 Ook nie omdat hulle Abraham se nageslag is, is hulle almal kinders nie; maar: in Isak sal jou nageslag genoem word.

8 Dit wil sê, nie hulle is kinders van God wat die kinders van die vlees is nie, maar die kinders van die belofte word gereken as die nageslag.

9 Want dit is die woord van die belofte: Omtrent hierdie tyd sal Ek kom, en Sara sal 'n seun hê.

10 En nie alleen dit nie, maar ook Rebekka was swanger uit een, naamlik Isak, ons vader.

11 Want toe die kinders nog nie gebore was en nog geen goed of kwaad gedoen het nie — dat die voorneme van God volgens die verkiesing kon bly staan, nie uit die werke nie, maar uit Hom wat roep —

12 is vir haar gesê: Die oudste sal die jongste dien.

13 Soos geskrywe is: Jakob het Ek liefgehad en Esau het Ek gehaat.

14 Wat sal ons dan sê? Is daar miskien onreg by God? Nee, stellig nie!

15 Want aan Moses sê Hy: Ek sal barmhartig wees oor wie Ek barmhartig wil wees en My ontferm oor wie Ek My wil ontferm.

16 So hang dit dan nie af van die een wat wil of van die een wat loop nie, maar van God wat barmhartig is.

17 Want die Skrif sê aan Farao: Juis hiervoor het Ek jou laat optree, dat Ek in jou my krag kan toon en dat my Naam verkondig kan word op die hele aarde.

18 So is Hy dan barmhartig oor wie Hy wil en Hy verhard wie Hy wil.

19 Jy sal dan vir my sê: Waarom verwyt Hy dan nog, want wie het sy wil weerstaan?

20 Maar tog, o mens, wie is jy wat teen God antwoord? Die maaksel kan tog nie vir die maker sê: Waarom het u my so gemaak nie?

21 Of het die pottebakker nie mag oor die klei, om uit dieselfde klomp die een voorwerp tot eer en die ander tot oneer te maak nie?

22 En as God, al wil Hy sy toorn bewys en sy mag bekend maak, tog met groot lankmoedigheid die voorwerpe van toorn wat vir die verderf toeberei is, verdra het,

23 juis om bekend te maak die rykdom van sy heerlikheid oor die voorwerpe van barmhartigheid wat Hy voorberei het tot heerlikheid,

24 ons naamlik wat Hy geroep het, nie alleen uit die Jode nie, maar ook uit die heidene?

25 Soos Hy ook in Hoséa sê: Ek sal die wat nie my volk is nie, my volk noem; en haar wat nie bemin is nie, beminde;

26 en in die plek waar aan hulle gesê is: Julle is nie my volk nie! — daar sal hulle genoem word kinders van die lewende God.

27 En Jesaja roep oor Israel uit: Al is die getal van die kinders van Israel soos die sand van die see, net die oorblyfsel sal gered word;

28 want Hy volbring 'n saak en verkort dit in geregtigheid, omdat die Here 'n saak wat verkort is, op die aarde sal doen.

29 En soos Jesaja tevore gesê het: As die Here van die leërskare vir ons nie 'n nageslag oorgelaat het nie, soos Sodom sou ons geword het en aan Gomorra gelyk gewees het.

30 Wat sal ons dan sê? Dat die heidene, wat die geregtigheid nie nagejaag het nie, die geregtigheid verkry het, naamlik die geregtigheid wat uit die geloof is;

31 terwyl Israel, wat die wet van die geregtigheid nagejaag het, die wet van die geregtigheid nie bereik het nie.

32 Waarom? Omdat dit nie uit die geloof was nie, maar net asof dit uit die werke van die wet was; want hulle het hul gestamp teen die steen van aanstoot.

33 Soos geskrywe is: Kyk, Ek lê in Sion 'n steen van aanstoot en 'n rots van struikeling; en elkeen wat in Hom glo, sal nie beskaam word nie.

Allahʼın seçtikleri

1 Mesihʼe ait biri olarak size gerçeği söylüyorum, yalan söylemiyorum. Vicdanım da Kutsal Ruh sayesinde bunu doğruluyor. 2 Yüreğimde büyük bir sıkıntı, hiç bitmeyen bir acı var. 3 Kardeşlerimin, yani benimle aynı kandan olan soydaşlarımın yerine, ben kendim Allahʼın lanetine uğrayıp Mesihʼten ayrı kalmaya razı olurdum. 4 Onlar İsrail halkıdır. Allah onları evlat edindi, onlara görkemini gösterdi ve onlarla antlaşmalar yaptı. Tevrat kanunlarını, tapınma düzenini ve vaatlerini onlara verdi. 5 Büyük atalar*9:5 Büyük atalar İbrahim, oğlu İshak, torunu Yakub gibi İsrail halkının atalarıdır. onlarındır. Mesih de insan olarak onlardandır. O her şeyin üzerinde hüküm süren, sonsuzlara kadar övgüye layık olan Allahʼtır. Amin.

6 Bu, Allahʼın İsrailʼe verdiği sözün boşa çıktığı anlamına gelmez. Çünkü İsrail soyundan gelen herkes Allahʼın halkından değildir. 7 İbrahimʼin soyundan gelen herkes İbrahimʼin evladı değildir. Allah ona, "Senin soyun İshakʼla devam edecek"*9:7 Yaratılış 21:12 dedi. 8 Yani, sadece bedence İbrahimʼin soyundan olmak insanı Allahʼın evladı yapmaz. Allahʼın evladı sayılanlar, ancak Allahʼın vaadine göre doğan evlatlardır. 9 Çünkü Allahʼın verdiği vaat şuydu: "Gelecek yıl bu zamanda geleceğim ve Saraʼnın*9:9 Saraʼnın Sara İbrahimʼin karısı. Kısırdı. Fakat yaşlıyken Allahʼın mucizesiyle İbrahimʼe bir oğul doğurdu. bir oğlu olacak."*9:9 Yaratılış 18:10,14

10 Sadece bu değil, Rebeka, atamız İshakʼtan ikizlere gebe kalmıştı. 11,12 İkizler de henüz doğmamış, iyi kötü hiçbir şey yapmamışlardı. O zaman Allah Rebekaʼya şöyle dedi: "Büyük oğlun küçüğüne hizmet edecek."*9:11-12 Yaratılış 25:23 Allah bunu seçim yapmaktaki amacı devam etsin diye söyledi. Buna göre Allahʼın çağrısı, insanın yaptığı hiçbir şeye dayanmaz, ancak Allahʼın seçme hakkına dayanır. 13 Tıpkı yazıldığı gibi: "Yakubʼu sevdim, ama Esavʼı reddettim."*9:13 Malaki 1:2,3

14 O vakit ne diyelim? Allah haksız mı? Olmaz öyle şey! 15 Allah Musaʼya şöyle dedi: "Kime merhamet edersem, ona merhamet edeceğim; ve kime acırsam, ona acıyacağım."*9:15 Çıkış 33:19 16 Demek ki bu, insanın isteğine ya da çabasına değil, Allahʼın merhametine dayanır. 17 Allah Kutsal Yazıʼda Firavunʼa şöyle der: "Gücümü yaşamında göstermek için seni ortaya çıkardım. Böylece şanım bütün dünyaya yayılsın."*9:17 Çıkış 9:16 18 Demek ki, Allah istediği kişiye merhamet eder, istediği kişiyi de inatçı yapar.

19 O zaman bana diyeceksin ki, "Madem öyle, nasıl oluyor da Allah insanda hâlâ suç buluyor. Çünkü kim Oʼnun istediğine karşı durmuştur?" 20 Ne var ki, ey insan, sen kim oluyorsun da Allahʼa karşılık veriyorsun? Kendisine biçim verilen, biçim verene, "Beni niçin böyle yaptın?"*9:20 Yeşaya 29:16; 45:9 der mi? 21 Ya da çömlekçinin kullandığı kil*9:21 Kil Çömlek yapmak için kullanılan özel bir çamur çeşidi. üzerinde yetkisi yok mu? Aynı kilden şerefli iş için bir kap, ve sıradan iş için başka bir kap yapamaz mı?

22 Allah da öfkesini göstermek ve gücünü bildirmek istediği zaman öfkesini hak eden ve mahvedilmeye hazırlanmış olan insanlara*9:22 İnsanlara Harfi harfine kaplara. Çömlekçi nasıl yaptığı kapları istediği gibi kullanabiliyorsa, Allahʼın da yarattığı insanları amacına göre kullanmaya hakkı var. büyük sabırla katlandıysa, ne diyelim? 23 Bunu da merhamet edeceği insanlara*9:23 İnsanlara Ayet 22ʼdeki dipnota bakın. sınırsız yüceliğini bildirmek için yaptıysa, ne diyelim? Bu insanları yüceliğine kavuşturmak için hazırlamıştı. 24 Biz de bu insanların arasındayız. Allah bizleri sadece Yahudilerden değil, diğer milletlerden de çağırdı. 25 Allah Peygamber Hoşeyaʼnın kitabında şöyle der:

"Halkım olmayana ‘Halkım’ diyeceğim,

sevmediğime ‘sevgili’ diyeceğim."*9:25 Hoşeya 2:23

26 " ‘Halkım değilsiniz’ denilen yerde,

onlara ‘Diri olan Allahʼın oğulları’ denecek."*9:26 Hoşeya 1:10

27 Peygamber Yeşaya da İsrail halkı hakkında sesini yükseltip şöyle der:

"İsrailoğullarının sayısı deniz kenarındaki kum kadar çok olsa bile,

onların ancak bir kalıntısı kurtulacak.

28 Çünkü Rab yeryüzünü yargılayıp

işini çabucak bitirecek."*9:28 Yeşaya 10:22,23 (Septuaginta adlı Eski Antlaşmaʼnın Grekçe tercümesinden.)

29 Yeşayaʼnın önceden bildirdiği gibi:

"Eğer Kudretli Rab

soyumuzu sürdürecek bir avuç insanı sağ bırakmasaydı,

Sodom gibi olurduk,

Gomoraʼya benzerdik."*9:29 Yeşaya 1:9

İsrailʼin imansızlığı

30 Şimdi buna ne diyelim? Yahudi olmayanlar Allahʼın doğruluğuna kavuşmaya çabalamıyorlardı, ama doğruluğa, yani imandan gelen doğruluğa kavuştular. 31 İsrail halkı ise Tevrat kanunlarının getirdiği doğruluğa kavuşmaya çabaladı, ama bunu başaramadı. 32 Neden? Çünkü bunu imanla değil, kendi yaptıklarına güvenerek başarmaya çabaladılar. Köstekleme taşına*9:32 Köstekleme taşına İsa Mesihʼi anlatan bir benzetme. İnsanlar İsaʼnın Müjdesiʼni kabul etmeyince sanki ayakları köstekleme taşına takılıp Allahʼın yolundan saparlar. takılıp kösteklendiler. 33 Aynı yazıldığı gibi:

"İşte, Siyonʼa bir köstekleme taşı,

bir tökezleme kayası koyuyorum.

Oʼna iman edenler hayal kırıklığına uğramayacaklar."*9:33 Yeşaya 8:14; 28:16