1 नंतर मी मोठं अनं खुप आश्चर्यकारक अस दुसरं एक चिन्ह आकाशमा दखं, शेवटना सात पीडा लेयल सात देवदूत दखायनात, या पीडा शेवटन्या शेतस कारण त्यासनाद्वारे देवना क्रोध पुर्ण व्हयना.

2 मंग आग मिसाळेल काचना समुद्रनामायक काहीतरी माले दखायनं, श्वापदवर, त्याना मुर्तिवर अनं त्याना नावना संख्यावर विजय मिळायेल लोक हातमा देवनी वीणा लिसन त्या काचना समुद्रवर उभा राहेल माले दखायनात. 3 त्या देवना दास मोशे अनं कोकरानं गाणं गातांना म्हणतस;

"हे प्रभु देवा, सर्वसमर्थ,

तुनी कृत्ये थोर अनं आश्चर्यकारक शेतस;

हे राष्ट्रसना राजा, तुना मार्ग नितीना अनं सत्य शेतस!

4 हे प्रभु, तुले कोण घाबराऊ नही?

तुना नावले कोण महिमा देवाव नही?

कारण तुच मात्र पवित्र शे. अनी तुनी न्यायकृत्य सर्वासवर प्रगट व्हयेल शेतस,

म्हणीन सर्व राष्ट्र तुनासमोर ईसन तुनी आराधना करतीन."

5 *नंतर मी दखं, तवय साक्षीना मंडपनं स्वर्गमाधलं मंदिर उघडनं. 6 अनी स्वच्छ अनं तेजस्वी तागना कपडा घालेल अनं छातीवरतीन सोनाना पट्टा बांधेल सात देवदूत सात पीडा लिसन त्या मंदिरमातीन निंघनात. 7 त्या चार प्राणीसपैकी एकनी युगानुयुग जिवत राहणारा देवना क्रोधतीन भरेल सोनान्या सात वाट्या त्या सात देवदूतसले दिध्यात. 8 तवय देवनं तेज अनं पराक्रम यासना पाईन निंघेल धुरघाई मंदिर भरी गयं, अनी त्या सात देवदूतसन्या सात पीडा संपापावत कोणले बी मंदिरमा जाता वनं नही.