1 א ויאמר אלי  בן אדם עמד על רגליך ואדבר אתך 2 ב ותבא בי רוח כאשר דבר אלי ותעמדני על רגלי ואשמע את מדבר אלי  {פ} 3 ג ויאמר אלי בן אדם שולח אני אותך אל בני ישראל--אל גוים המורדים אשר מרדו בי  המה ואבותם פשעו בי עד עצם היום הזה 4 ד והבנים קשי פנים וחזקי לב--אני שולח אותך אליהם ואמרת אליהם כה אמר אדני יהוה 5 ה והמה אם ישמעו ואם יחדלו כי בית מרי המה--וידעו כי נביא היה בתוכם  {פ} 6 ו ואתה בן אדם אל תירא מהם ומדבריהם אל תירא כי סרבים וסלונים אותך ואל עקרבים אתה יושב  מדבריהם אל תירא ומפניהם אל תחת כי בית מרי המה 7 ז ודברת את דברי אליהם אם ישמעו ואם יחדלו  כי מרי המה  {פ} 8 ח ואתה בן אדם שמע את אשר אני מדבר אליך--אל תהי מרי כבית המרי  פצה פיך--ואכל את אשר אני נתן אליך 9 ט ואראה והנה יד שלוחה אלי והנה בו מגלת ספר 10 י ויפרש אותה לפני והיא כתובה פנים ואחור וכתוב אליה קנים והגה והי  {ס}

1 Jis kalbėjo: "Žmogaus sūnau, stokis, Aš kalbėsiu su tavimi".2 Jam pradėjus kalbėti, dvasia pastatė mane ant kojų, ir aš klausiausi kalbančio.3 Jis tarė: "Žmogaus sūnau, Aš siunčiu tave pas Izraelio žmones, pas maištingą tautą, kuri maištauja prieš mane. Jie ir jų tėvai priešinosi man iki šios dienos.4 Žmonės, pas kuriuos siunčiu tave, yra įžūlūs ir nepalenkiamos širdies. Tu jiems sakyk: ‘Taip sako Dievas’.5 Ar jie klausys, ar neklausys, nes jie yra maištinga tauta, tačiau žinos, kad pranašas buvo tarp jų.6 Tu, žmogaus sūnau, nebijok jų ir neišsigąsk jų kalbų. Nors tave supa dilgėlės ir erškėčiai, nors gyveni tarp skorpionų, nebijok jų žodžių ir neišsigąsk jų žvilgsnių, nes jie yra maištinga tauta.7 Kalbėk jiems mano žodžius, nepaisydamas, ar jie klausys, ar neklausys jų.8 Tu, žmogaus sūnau, klausyk, ką tau sakau, nebūk maištininkas kaip jie. Tu valgyk, ką tau duosiu".9 Aš pažvelgiau ir pamačiau į mane ištiestą ranką. Ranka laikė knygos ritinį.10 Jis išskleidė ritinį prieš mane. Jame buvo prirašyta abiejose pusėse: "Raudos, dejonės ir vargai".