1 Cântico dos cânticos de Salomão.

2 Beija-me com os beijos de tua boca;

porque melhor é o teu amor do que o vinho.

3 Suave é o aroma dos teus unguentos,

como unguento derramado é o teu nome;

por isso, as donzelas te amam.

4 Leva-me após ti, apressemo-nos.

O rei me introduziu nas suas recâmaras.

Em ti nos regozijaremos e nos alegraremos;

do teu amor nos lembraremos, mais do que do vinho;

não é sem razão que te amam.

5 Eu estou morena e formosa,

ó filhas de Jerusalém,

como as tendas de Quedar,

como as cortinas de Salomão.

6 Não olheis para o eu estar morena,

porque o sol me queimou.

Os filhos de minha mãe se indignaram contra mim

e me puseram por guarda de vinhas;

a vinha, porém, que me pertence, não a guardei.

7 Dize-me, ó amado de minha alma:

onde apascentas o teu rebanho,

onde o fazes repousar pelo meio-dia,

para que não ande eu vagando

junto ao rebanho dos teus companheiros?

8 Se tu não o sabes, ó mais formosa entre as mulheres,

sai-te pelas pisadas dos rebanhos

e apascenta os teus cabritos junto às tendas dos pastores.

9 Às éguas dos carros de Faraó

te comparo, ó querida minha.

10 Formosas são as tuas faces entre os teus enfeites,

o teu pescoço, com os colares.

11 Enfeites de ouro te faremos,

com incrustações de prata.

12 Enquanto o rei está assentado à sua mesa,

o meu nardo exala o seu perfume.

13 O meu amado é para mim um saquitel de mirra,

posto entre os meus seios.

14 Como um racimo de flores de hena nas vinhas de En-Gedi,

é para mim o meu amado.

15 Eis que és formosa, ó querida minha, eis que és formosa;

os teus olhos são como os das pombas.

16 Como és formoso, amado meu,

como és amável!

O nosso leito é de viçosas folhas,

17 as traves da nossa casa são de cedro,

e os seus caibros, de cipreste.

1 บทเพลงแห่งบทเพลงทั้งหลายซึ่งเป็นของซาโลมอน2 ขอเขาจุบดิฉันด้วยจุบจากปากของเขา เพราะว่าความรักของเธอดีกว่าน้ำองุ่น3 เพราะน้ำมันเจิมของเธอนั้นหอมฟุ้ง นามของเธอจึงหอมเหมือนน้ำมันที่เทออกแล้ว เพราะฉะนั้นพวกหญิงพรหมจารีจึงรักเธอ4 ขอพาดิฉันไป พวกเราจะวิ่งตามเธอไป กษัตริย์ได้นำดิฉันไปในห้องโถงของพระองค์ เราจะเต้นโลดและเปรมปรีดิ์ในตัวเธอ เราจะพรรณนาถึงความรักของเธอให้ยิ่งกว่าน้ำองุ่น บรรดาคนเที่ยงธรรมรักเธอ5 โอ บุตรสาวแห่งเยรูซาเล็มเอ๋ย ดิฉันผิวดำๆ แต่ว่าดำขำ ดังเต็นท์ของพวกเคดาร์ ดังวิสูตรของซาโลมอน6 อย่ามองค่อนขอดดิฉัน เพราะดิฉันผิวคล้ำ เนื่องด้วยแสงแดดแผดเผาดิฉัน พวกบุตรแห่งมารดาของดิฉันได้ขึ้งโกรธดิฉัน เขาทั้งหลายใช้ดิฉันให้เป็นคนดูแลสวนองุ่น แต่สวนองุ่นของดิฉันเอง ดิฉันไม่ได้ดูแล7 อ้อ เธอผู้ที่จิตใจดิฉันรัก ขอบอกดิฉันว่า เธอเลี้ยงฝูงสัตว์อยู่ที่ไหนในเวลาเที่ยงวัน เธอให้มันนอนพักที่ไหน เพราะเหตุใดเล่าดิฉันจะต้องหันไปตามฝูงสัตว์ของพวกเพื่อนเธอ8 โอ แม่งามเลิศในท่ามกลางหญิงทั้งหลาย ถ้าเธอไม่รู้จงเดินไปตามรอยตีนฝูงแพะแกะ แล้วจงเลี้ยงฝูงแพะแกะของเธอไว้ที่ข้างเต็นท์ของเมษบาลเถิด9 โอ ที่รักของฉันเอ๋ย ฉันขอเปรียบเธอประหนึ่งอาชาเทียมราชรถของฟาโรห์10 แก้มทั้งสองของเธองามด้วยอาภรณ์ประดับเพชรพลอย ลำคอของเธอก็สวยมีสร้อยทองคำ11 พวกฉันจะทำเครื่องประดับทองคำมีลูกปัดเงินประกอบ12 ขณะเมื่อกษัตริย์กำลังประทับที่โต๊ะอยู่ น้ำมันแฝกหอมของดิฉันก็ส่งกลิ่นฟุ้งไป13 ที่รักของดิฉันเป็นเหมือนห่อมดยอบ สำหรับดิฉันห้อยอยู่ตลอดคืนระหว่างสองถันของดิฉัน14 ที่รักของดิฉันนั้น สำหรับดิฉันเธอเป็นเหมือนช่อดอกเทียนขาว อยู่ในสวนองุ่นเอนเกดี15 ดูเถิด ที่รักของฉัน ดูช่างสวยงาม ดูเถิด เธอสวยงาม ดวงตาทั้งสองของเธอดังนกเขา16 ดูเถิด ที่รักของฉัน เธอเป็นคนสวยงามจริงเจ้าค่ะ เธอเป็นคนน่าชมจริงๆ ที่นอนของเราเขียวสด17 ขื่อเรือนของเราทำด้วยไม้สนสีดาร์ และแปของเรานั้นทำด้วยไม้สนสามใบ