1 Disse mais Eliú:

2 Achas que é justo dizeres:

Maior é a minha justiça do que a de Deus?

3 Porque dizes: De que me serviria ela?

Que proveito tiraria dela mais do que do meu pecado?

4 Dar-te-ei resposta, a ti

e aos teus amigos contigo.

5 Atenta para os céus e vê;

contempla as altas nuvens acima de ti.

6 Se pecas, que mal lhe causas tu?

Se as tuas transgressões se multiplicam, que lhe fazes?

7 Se és justo, que lhe dás

ou que recebe ele da tua mão?

8 A tua impiedade só pode fazer o mal ao homem como tu mesmo;

e a tua justiça, dar proveito ao filho do homem.

9 Por causa das muitas opressões, os homens clamam,

clamam por socorro contra o braço dos poderosos.

10 Mas ninguém diz: Onde está Deus, que me fez,

que inspira canções de louvor durante a noite,

11 que nos ensina mais do que aos animais da terra

e nos faz mais sábios do que as aves dos céus?

12 Clamam, porém ele não responde,

por causa da arrogância dos maus.

13 Só gritos vazios Deus não ouvirá,

nem atentará para eles o Todo-Poderoso.

14 Jó, ainda que dizes que não o vês,

a tua causa está diante dele;

por isso, espera nele.

15 Mas agora, porque Deus na sua ira não está punindo,

nem fazendo muito caso das transgressões,

16 abres a tua boca, com palavras vãs,

amontoando frases de ignorante.

1 เอลีฮูพูดต่อไปว่า2 "ท่านคิดว่า นี่ยุติธรรมหรือ ท่านพูดหรือว่า `ความชอบธรรมของข้าพเจ้ายิ่งกว่าของพระเจ้า'3 ที่ท่านถามว่า `ข้าพเจ้าจะได้ประโยชน์อะไร' และ `ข้าพเจ้าจะได้ประโยชน์อะไรถ้าข้าพเจ้าได้รับการชำระจากบาปของข้าพเจ้า'4 ข้าพเจ้าจะตอบท่านกับมิตรสหายของท่านด้วย5 จงมองดูท้องฟ้าเถิด ดูเมฆซึ่งอยู่สูงกว่าท่าน6 ถ้าท่านทำบาป ท่านจะได้อะไรที่กระทบกระเทือนพระองค์ ถ้าการละเมิดของท่านทวีขึ้น ท่านทำอะไรแก่พระองค์7 ถ้าท่านเป็นคนชอบธรรม ท่านถวายอะไรแก่พระองค์ หรือพระองค์ทรงรับอะไรจากมือของท่าน8 ความชั่วของท่านก็เป็นอันตรายแก่คนอย่างท่าน และความชอบธรรมของท่านก็เป็นประโยชน์แก่บุตรมนุษย์9 เหตุด้วยการถูกบีบบังคับเป็นอันมาก ก็ทำให้ผู้ที่ถูกบีบบังคับนั้นร้องทุกข์ เขาร้องขอความช่วยเหลือเนื่องด้วยแขนของผู้ทรงอำนาจ10 แต่ไม่มีสักคนพูดว่า `พระเจ้าผู้ทรงสร้างข้าพเจ้า ผู้ทรงประทานเพลงในเวลากลางคืน ทรงอยู่ที่ไหน11 ผู้ทรงสอนเรามากกว่าสอนสัตว์แห่งแผ่นดินโลก และทรงกระทำให้เราฉลาดกว่านกในฟ้าอากาศ'12 เขาร้องทุกข์ ณ ที่นั่น แต่ไม่มีผู้ใดตอบเขา เหตุความเย่อหยิ่งของคนชั่ว13 แน่ละ พระเจ้ามิได้ฟังสิ่งไร้สาระ และองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ก็มิได้ทรงนับถือเสียงนั้น14 ถึงแม้ท่านว่า ท่านจะไม่เห็นพระองค์ แต่คดีนั้นก็อยู่ต่อพระพักตร์พระองค์ ฉะนั้นท่านจงวางใจในพระองค์อยู่15 บัดนี้ เพราะไม่เป็นเช่นนั้น พระพิโรธของพระองค์ได้ลงโทษ แต่พระองค์มิได้สนพระทัยการละเมิดเสียมากมาย16 เพราะฉะนั้นโยบจึงอ้าปากพูดคำลมๆแล้งๆ และทวีคำพูดโดยปราศจากความรู้"