1 Crônicas 14

1 And Hiram king of Tyre sent messengers to David, and cedar-trees, and masons, and carpenters, to build him a house. 2 And David perceived that Jehovah had established him king over Israel; for his kingdom was exalted on high, for his people Israel’s sake.

3 And David took more wives at Jerusalem; and David begat more sons and daughters. 4 And these are the names of the children whom he had in Jerusalem: Shammua, and Shobab, Nathan, and Solomon, 5 and Ibhar, and Elishua, and Elpelet, 6 and Nogah, and Nepheg, and Japhia, 7 and Elishama, and Beeliada, and Eliphelet.

8 And when the Philistines heard that David was anointed king over all Israel, all the Philistines went up to seek David: and David heard of it, and went out against them. 9 Now the Philistines had come and made a raid in the valley of Rephaim. 10 And David inquired of God, saying, Shall I go up against the Philistines? and wilt thou deliver them into my hand? And Jehovah said unto him, Go up; for I will deliver them into thy hand. 11 So they came up to Baal-perazim, and David smote them there; and David said, God hath broken mine enemies by my hand, like the breach of waters. Therefore they called the name of that place Baal-perazim. 12 And they left their gods there; and David gave commandment, and they were burned with fire.

13 And the Philistines yet again made a raid in the valley. 14 And David inquired again of God; and God said unto him, Thou shalt not go up after them: turn away from them, and come upon them over against the mulberry-trees. 15 And it shall be, when thou hearest the sound of marching in the tops of the mulberry-trees, that then thou shalt go out to battle; for God is gone out before thee to smite the host of the Philistines. 16 And David did as God commanded him: and they smote the host of the Philistines from Gibeon even to Gezer. 17 And the fame of David went out into all lands; and Jehovah brought the fear of him upon all nations.

Dawid sluit 'n verbond met Hiram en verslaan die Filistyne.

1 TOE stuur Hiram, die koning van Tirus, boodskappers na Dawid met sederhout en messelaars en skrynwerkers om vir hom 'n huis te bou.

2 So het Dawid dan gewaargeword dat die Here hom as koning oor Israel bevestig het en dat sy koningskap hoog verhewe was ter wille van sy volk Israel.

3 En Dawid het in Jerusalem nog meer vroue geneem, en Dawid het die vader van nog meer seuns en dogters geword.

4 En dit is die name van die kinders wat hy in Jerusalem gehad het: Sámmua en Sobab, Natan en Salomo

5 en Jibhar en Elisúa en Elpélet

6 en Noga en Nefeg en Jáfia

7 en Elisáma en Beëljada en Elifélet.

8 Toe die Filistyne hoor dat Dawid as koning oor die hele Israel gesalf was, het al die Filistyne opgetrek om Dawid te soek. Toe Dawid dit hoor, het hy teen hulle uitgetrek.

9 En die Filistyne het gekom en hulle versprei in die dal Refáim.

10 Toe het Dawid God geraadpleeg en gesê: Sal ek optrek teen die Filistyne, en sal U hulle in my hand gee? En die Here het aan hom gesê: Trek op, en Ek sal hulle in jou hand gee.

11 En toe hulle optrek by Baäl-Pérasim, het Dawid hulle daar verslaan, en Dawid het gesê: God het deur my hand deur my vyande gebreek soos water deurbreek; daarom het hulle dié plek Baäl-Pérasim genoem.

12 En hulle het hul gode daar agtergelaat; en Dawid het bevel gegee, en hulle is met vuur verbrand.

13 Maar die Filistyne het hulle nog weer in die dal versprei.

14 Toe raadpleeg Dawid God weer, en God het aan hom gesê: Jy moet nie agter hulle aan optrek nie; trek om, van hulle af weg, en val hulle vlak voor die balsembosse aan.

15 En as jy 'n geruis van voetstappe in die toppe van die balsembosse hoor, trek dan uit vir die geveg, want God het voor jou uitgetrek om die leër van die Filistyne te verslaan.

16 En Dawid het gedoen soos God hom beveel het, en hulle het die leër van die Filistyne verslaan van Gíbeon af tot by Geser.

17 En die naam van Dawid het uitgegaan in al die lande, en die Here het die skrik vir hom op al die nasies gelê.