1 And Hiram king of Tyre sent messengers to David, and cedar-trees, and masons, and carpenters, to build him a house. 2 And David perceived that Jehovah had established him king over Israel; for his kingdom was exalted on high, for his people Israel’s sake.

3 And David took more wives at Jerusalem; and David begat more sons and daughters. 4 And these are the names of the children whom he had in Jerusalem: Shammua, and Shobab, Nathan, and Solomon, 5 and Ibhar, and Elishua, and Elpelet, 6 and Nogah, and Nepheg, and Japhia, 7 and Elishama, and Beeliada, and Eliphelet.

8 And when the Philistines heard that David was anointed king over all Israel, all the Philistines went up to seek David: and David heard of it, and went out against them. 9 Now the Philistines had come and made a raid in the valley of Rephaim. 10 And David inquired of God, saying, Shall I go up against the Philistines? and wilt thou deliver them into my hand? And Jehovah said unto him, Go up; for I will deliver them into thy hand. 11 So they came up to Baal-perazim, and David smote them there; and David said, God hath broken mine enemies by my hand, like the breach of waters. Therefore they called the name of that place Baal-perazim. 12 And they left their gods there; and David gave commandment, and they were burned with fire.

13 And the Philistines yet again made a raid in the valley. 14 And David inquired again of God; and God said unto him, Thou shalt not go up after them: turn away from them, and come upon them over against the mulberry-trees. 15 And it shall be, when thou hearest the sound of marching in the tops of the mulberry-trees, that then thou shalt go out to battle; for God is gone out before thee to smite the host of the Philistines. 16 And David did as God commanded him: and they smote the host of the Philistines from Gibeon even to Gezer. 17 And the fame of David went out into all lands; and Jehovah brought the fear of him upon all nations.

1 Ĥiram, reĝo de Tiro, sendis al David senditojn, kaj cedran lignon, kaj masonistojn kaj ĉarpentistojn, por ke ili konstruu por li domon.2 Kaj David konsciis, ke la Eternulo fortikigis lin kiel reĝon super Izrael, ke lia regno leviĝis alte pro Lia popolo Izrael.3 Kaj David prenis ankoraŭ edzinojn en Jerusalem, kaj David naskigis ankoraŭ filojn kaj filinojn.4 Kaj jen estas la nomoj de tiuj, kiuj naskiĝis al li en Jerusalem:Ŝamua kaj Ŝobab, Natan kaj Salomono5 kaj Jibĥar kaj Eliŝua kaj Elpelet6 kaj Noga kaj Nefeg kaj Jafia7 kaj Eliŝama kaj Beeljada kaj Elifelet.8 Kiam la Filiŝtoj aŭdis, ke David estas oleita kiel reĝo super la tuta Izrael, tiam ĉiuj Filiŝtoj iris, por serĉi Davidon. David aŭdis pri tio, kaj li eliris kontraŭ ilin.9 Kaj la Filiŝtoj venis kaj okupis la valon Refaim.10 Kaj David demandis Dion, dirante:Ĉu mi iru kontraŭ la Filiŝtojn? kaj ĉu Vi transdonos ilin en mian manon? Kaj la Eternulo diris al li:Iru, ĉar Mi transdonos ilin en vian manon.11 Kaj ili iris al Baal-Peracim, kaj David venkobatis ilin tie. Kaj David diris:Dio disbatis miajn malamikojn per mia mano, kiel oni disbatas akvon. Tial oni donis al tiu loko la nomon Baal-Peracim.12 Kaj ili lasis tie siajn diojn; kaj David ordonis, ke oni forbruligu ilin per fajro.13 Kaj denove venis la Filiŝtoj kaj okupis la valon.14 Tiam David denove demandis Dion, kaj Dio diris al li:Ne iru post ili, deturnu vin de ili, kaj venu al ili de la flanko de la morusarboj;15 kaj kiam vi ekaŭdos la sonon de paŝoj sur la supro de la morusarboj, tiam komencu la batalon; ĉar Dio eliris antaŭ vi, por frapi la tendaron de la Filiŝtoj.16 Kaj David faris, kiel ordonis al li Dio; kaj ili venkobatis la tendaron de la Filiŝtoj de Gibeon ĝis Gezer.17 Kaj la nomo de David fariĝis fama en ĉiuj landoj; kaj la Eternulo faris lin timata de ĉiuj nacioj.