1 Now when morning was come, all the chief priests and the elders of the people took counsel against Jesus to put him to death: 2 and they bound him, and led him away, and delivered him up to Pilate the governor.

3 Then Judas, who betrayed him, when he saw that he was condemned, repented himself, and brought back the thirty pieces of silver to the chief priests and elders, 4 saying, I have sinned in that I betrayed innocent blood. But they said, What is that to us? see thou to it. 5 And he cast down the pieces of silver into the sanctuary, and departed; and he went away and hanged himself. 6 And the chief priests took the pieces of silver, and said, It is not lawful to put them into the treasury, since it is the price of blood. 7 And they took counsel, and bought with them the potter’s field, to bury strangers in. 8 Wherefore that field was called, The field of blood, unto this day. 9 Then was fulfilled that which was spoken through Jeremiah the prophet, saying, And they took the thirty pieces of silver, the price of him that was priced, whom certain of the children of Israel did price; 10 and they gave them for the potter’s field, as the Lord appointed me.

11 Now Jesus stood before the governor: and the governor asked him, saying, Art thou the King of the Jews? And Jesus said unto him, Thou sayest. 12 And when he was accused by the chief priests and elders, he answered nothing. 13 Then saith Pilate unto him, Hearest thou not how many things they witness against thee? 14 And he gave him no answer, not even to one word: insomuch that the governor marvelled greatly. 15 Now at the feast the governor was wont to release unto the multitude one prisoner, whom they would. 16 And they had then a notable prisoner, called Barabbas. 17 When therefore they were gathered together, Pilate said unto them, Whom will ye that I release unto you? Barabbas, or Jesus who is called Christ? 18 For he knew that for envy they had delivered him up. 19 And while he was sitting on the judgment-seat, his wife sent unto him, saying, Have thou nothing to do with that righteous man; for I have suffered many things this day in a dream because of him. 20 Now the chief priests and the elders persuaded the multitudes that they should ask for Barabbas, and destroy Jesus. 21 But the governor answered and said unto them, Which of the two will ye that I release unto you? And they said, Barabbas. 22 Pilate saith unto them, What then shall I do unto Jesus who is called Christ? They all say, Let him be crucified. 23 And he said, Why, what evil hath he done? But they cried out exceedingly, saying, Let him be crucified. 24 So when Pilate saw that he prevailed nothing, but rather that a tumult was arising, he took water, and washed his hands before the multitude, saying, I am innocent of the blood of this righteous man; see ye to it. 25 And all the people answered and said, His blood be on us, and on our children. 26 Then released he unto them Barabbas; but Jesus he scourged and delivered to be crucified.

27 Then the soldiers of the governor took Jesus into the Prætorium, and gathered unto him the whole band. 28 And they stripped him, and put on him a scarlet robe. 29 And they platted a crown of thorns and put it upon his head, and a reed in his right hand; and they kneeled down before him, and mocked him, saying, Hail, King of the Jews! 30 And they spat upon him, and took the reed and smote him on the head. 31 And when they had mocked him, they took off from him the robe, and put on him his garments, and led him away to crucify him.

32 And as they came out, they found a man of Cyrene, Simon by name: him they compelled to go with them, that he might bear his cross.

33 And when they were come unto a place called Golgotha, that is to say, The place of a skull, 34 they gave him wine to drink mingled with gall: and when he had tasted it, he would not drink. 35 And when they had crucified him, they parted his garments among them, casting lots; 36 and they sat and watched him there. 37 And they set up over his head his accusation written, THIS IS JESUS THE KING OF THE JEWS. 38 Then are there crucified with him two robbers, one on the right hand and one on the left. 39 And they that passed by railed on him, wagging their heads, 40 and saying, Thou that destroyest the temple, and buildest it in three days, save thyself: if thou art the Son of God, come down from the cross. 41 In like manner also the chief priests mocking him, with the scribes and elders, said, 42 He saved others; himself he cannot save. He is the King of Israel; let him now come down from the cross, and we will believe on him. 43 He trusteth on God; let him deliver him now, if he desireth him: for he said, I am the Son of God. 44 And the robbers also that were crucified with him cast upon him the same reproach.

45 Now from the sixth hour there was darkness over all the land until the ninth hour. 46 And about the ninth hour Jesus cried with a loud voice, saying, Eli, Eli, lama sabachthani? that is, My God, my God, why hast thou forsaken me? 47 And some of them that stood there, when they heard it, said, This man calleth Elijah. 48 And straightway one of them ran, and took a sponge, and filled it with vinegar, and put it on a reed, and gave him to drink. 49 And the rest said, Let be; let us see whether Elijah cometh to save him. 50 And Jesus cried again with a loud voice, and yielded up his spirit. 51 And behold, the veil of the temple was rent in two from the top to the bottom; and the earth did quake; and the rocks were rent; 52 and the tombs were opened; and many bodies of the saints that had fallen asleep were raised; 53 and coming forth out of the tombs after his resurrection they entered into the holy city and appeared unto many. 54 Now the centurion, and they that were with him watching Jesus, when they saw the earthquake, and the things that were done, feared exceedingly, saying, Truly this was the Son of God. 55 And many women were there beholding from afar, who had followed Jesus from Galilee, ministering unto him: 56 among whom was Mary Magdalene, and Mary the mother of James and Joses, and the mother of the sons of Zebedee.

57 And when even was come, there came a rich man from Arimathæa, named Joseph, who also himself was Jesus’ disciple: 58 this man went to Pilate, and asked for the body of Jesus. Then Pilate commanded it to be given up. 59 And Joseph took the body, and wrapped it in a clean linen cloth, 60 and laid it in his own new tomb, which he had hewn out in the rock: and he rolled a great stone to the door of the tomb, and departed. 61 And Mary Magdalene was there, and the other Mary, sitting over against the sepulchre.

62 Now on the morrow, which is the day after the Preparation, the chief priests and the Pharisees were gathered together unto Pilate, 63 saying, Sir, we remember that that deceiver said while he was yet alive, After three days I rise again. 64 Command therefore that the sepulchre be made sure until the third day, lest haply his disciples come and steal him away, and say unto the people, He is risen from the dead: and the last error will be worse than the first. 65 Pilate said unto them, Ye have a guard: go, make it as sure as ye can. 66 So they went, and made the sepulchre sure, sealing the stone, the guard being with them.

1 Sabah olunca, başrahipler ve halkın liderleri, İsaʼyı ölüm cezasına çarptırmak için anlaştılar. 2 Oʼnu bağlayıp götürdüler ve Vali Pilatusʼa teslim ettiler.

3 İsaʼya ihanet eden Yahuda İsaʼnın ölüm cezasına çarptırıldığını görünce yaptığına pişman oldu. Otuz gümüş parayı alıp başrahiplere ve halkın liderlerine geri götürdü. 4 "Günah işledim" dedi. "Suçsuz bir adama ihanet ettim!"

Onlarsa şöyle karşılık verdiler: "Bundan bize ne? Onu sen düşün."

5 Yahuda parayı tapınağın içine fırlattı ve oradan ayrıldı. Sonra gidip kendini astı.

6 Başrahipler parayı alıp şöyle dediler: "Bu para kan parasıdır. Onu tapınak hazinesine koymak Tevratʼa uygun değildir." 7 Sonra aralarında anlaşarak o parayla Çömlekçi Tarlasıʼnı satın aldılar. Orada yabancılar için bir mezarlık yapacaklardı. 8 Bunun için o tarlanın adı bugüne kadar Kan Tarlası diye kaldı. 9 O vakit Allahʼın peygamber Yeremya aracılığıyla söylediği şu söz yerine geldi: "İsrailoğulları otuz gümüşü aldılar, bir insana biçtikleri değer buydu. 10 Rabbin bana buyurduğu gibi, bu parayla çömlekçinin tarlasını satın aldılar."*27:10 Bakınız Zekeriya 11:12,13; Yeremya 19:1-13; 32:6-9 ayetlerine.

11 İsa, valinin önüne götürüldü. O da İsaʼyı sorguya çekti: "Sen Yahudilerin Kralı mısın?"

İsa da, "Bunu sen söylüyorsun" dedi.

12 Başrahipler ve halkın liderleri Oʼnu suçladılar. Ama İsa hiç karşılık vermedi.

13 Sonra Pilatus Oʼna şöyle dedi: "Sana karşı yapılan bunca şahitliği duymuyor musun?"

14 Ama İsa tek bir suçlamaya bile cevap vermedi. Vali buna çok şaştı.

15 Valinin bir adeti vardı: her yıl Özgürlük Bayramıʼnda halkın istediği bir tutukluyu serbest bırakırdı. 16 O günlerde Barabba*27:16 Barabba Bazı Grekçe el yazmalarında adamın adı "İsa Barabba" diye geçer. Barabba babanın oğlu demektir. adında çok tanınmış bir tutuklu vardı. 17 Halk bir araya geldikten sonra, Pilatus onlara sordu: "Kimi serbest bırakmamı istersiniz: Barabbaʼyı mı, yoksa Mesih denilen İsaʼyı mı?" 18 Pilatus, başrahipler ve halkın liderlerinin İsaʼyı kıskandıkları için Oʼnu kendisine teslim ettiklerini biliyordu.

19 Pilatus yargı yerinde otururken, karısı ona şu haberi yolladı: "O adam suçsuzdur. Sakın bu işe karışma. Dün gece Oʼnun hakkında bir rüya gördüm. Bu rüya yüzünden çok acı çektim."

20 Başrahipler ve halkın liderleri, Barabbaʼnın serbest bırakılması ve İsaʼnın öldürülmesini istesinler diye kalabalığı kandırdılar.

21 Ama Pilatus kalabalığa şunu sordu: "Ne istersiniz? Bu iki adamdan hangisini serbest bırakayım?"

Onlar da "Barabbaʼyı" dediler.

22 Pilatus, "Öyleyse, Mesih denilen İsaʼyla ne yapayım?" diye sordu.

Hepsi, "Çarmıha gerilsin!" dediler.

23 Pilatus sordu: "Adam ne kötülük yaptı ki?"

Ama seslerini daha da fazla yükselterek, "Çarmıha gerilsin!" diye bağırdılar.

24 Pilatus durumu değiştiremeyeceğini anladı. Tam tersine halk ayaklanmaya başlıyordu. Pilatus su alıp halkın önünde ellerini yıkadı ve şöyle dedi: "Bu adamın kanından ben sorumlu değilim. Gerisi size kalmış."

25 Halk da şöyle cevap verdi: "Oʼnun kanı bizim ve evlatlarımızın üzerinde olsun!"

26 Sonra Pilatus Barabbaʼyı serbest bıraktı. İsaʼyı ise, kamçılattı ve çarmıha gerilsin diye askerlere teslim etti.

27 Valinin askerleri İsaʼyı alıp Pretoriyum denen vali sarayına götürdüler. Bütün asker bölüğünü İsaʼnın etrafına topladılar. 28 Oʼnun elbiselerini çıkarıp üstüne kırmızı bir kaftan attılar. 29 Dikenlerden bir taç örüp başına koydular. Sağ eline bir sopa verdiler. Oʼnunla alay etmek için, önünde diz çöküp, "Yaşasın Yahudilerin kralı!" dediler. 30 Üzerine tükürdüler, sopayı alıp başına vurdular. 31 İsaʼyla alay ettikten sonra üzerinden kaftanı çıkarıp kendi elbiselerini giydirdiler. Sonra Oʼnu çarmıha germeye götürdüler.

32 Onlar şehirden çıkarken, Simun adında Kireneli bir adam buldular. Onu İsaʼnın çarmıhını taşımaya zorladılar. 33 Golgota denilen yere geldiler. Bu ad kafatası yeri anlamına gelir. 34 İsaʼya öd denilen acı ilaçla karıştırılmış şarap verdiler. Ama İsa şarabı tadınca içmek istemedi. 35 İsaʼyı çarmıha gerdiler. Kura çekerek elbiselerini aralarında paylaştılar. 36 Sonra oraya oturup İsaʼnın yanında nöbet tuttular. 37 Başının üzerine Oʼnu suçlayan bir yazı astılar: "Bu, Yahudilerin Kralı İsaʼdır."

38 İki haydut İsaʼyla aynı zamanda çarmıha gerildi. Biri sağındaki, öbürü solundaki çarmıhtaydı. 39 Oradan geçenler başlarını sallayıp İsaʼya hakaret ettiler. 40 Şöyle dediler: "Hani tapınağı yıkıp üç günde yeniden kuracaktın! Kendini kurtar bakalım. Eğer Allahʼın Oğluʼysan çarmıhtan in!"

41 Bunun gibi, başrahipler, Tevrat uzmanları ve halkın liderleri İsaʼyla alay ettiler: 42 "Başkalarını kurtardı ama kendini kurtaramıyor! O İsrailʼin Kralı imiş! Şimdi çarmıhtan insin de, Oʼna iman edelim. 43 Allahʼa güveniyormuş. ‘Allahʼın Oğlu benim’ derdi. Eğer Allah Oʼnu seviyorsa, şimdi kurtarsın bakalım!" 44 İsaʼyla birlikte çarmıha gerilmiş haydutlar da Oʼnu aşağıladılar.

45 Öğleyin saat on ikiden saat üçe kadar bütün ülkenin üzerine karanlık çöktü. 46 Saat üçe doğru İsa yüksek sesle şöyle bağırdı: "Eli, Eli, lema şevaktani?" Bu söz, "Allahım, Allahım, beni niçin terk ettin?"*27:46 Mezmur 22:1 demektir.

47 Orada duranların bazıları bunu işitince "Bu adam İlyasʼı*27:47 İlyas İbranicede Eli (Allahım) ile Eliyahu (İlyas) adlarının söyleyişi birbirine yakındır. çağırıyor" dediler.

48 Onlardan biri hemen koşup bir sünger aldı, onu ekşi şaraba*27:48 Ekşi şaraba Sulandırılan bu ekşi şarap işçilerin ve askerlerin susuzluğunu gidermek için kullanılırdı. batırdı, süngeri bir kamışın ucuna taktı ve içmesi için İsaʼya uzattı. 49 Ama öbürleri, "Dur bakalım, İlyas gelip Oʼnu kurtaracak mı?" dediler.

50 İsa ise tekrar yüksek sesle bağırıp ruhunu teslim etti.

51 O anda tapınaktaki perde yukarıdan aşağıya kadar yırtılıp ikiye ayrıldı. Yer sarsıldı ve kayalar yarıldı. 52 Mezarlar açıldı ve Allahʼın kutsal halkından ölmüş olan birçok kişinin cesetleri dirildi. 53 Onlar İsaʼnın dirilişinden sonra mezarlarından çıkıp kutsal şehre*27:53 Kutsal şehre Yeruşalimʼe (Kudüs). girdiler ve birçok kişiye göründüler.

54 İsaʼya bekçilik yapan yüzbaşı ve onun yanındaki adamlar deprem ve diğer olup bitenleri gördüler. Bu yüzden çok korktular ve şöyle dediler: "Bu adam gerçekten de Allahʼın Oğluʼydu!"

55 Olaylara uzaktan bakan birçok kadın da oradaydı. Bunlar, Celileʼden İsaʼnın peşinden gelip Oʼna hizmet etmişlerdi. 56 Kadınların arasında Mecdelli Meryem, Yakubʼun ve Yusufʼun annesi Meryem ve Zebedi oğullarının annesi vardı.

57 Akşam olunca, Aramatyalı Yusuf adında zengin bir adam geldi. Kendisi de İsaʼnın öğrencisiydi. 58 Bu adam Pilatusʼa gidip İsaʼnın ölüsünü istedi. Pilatus cesedin ona verilmesi için buyruk verdi. 59 Yusuf İsaʼnın cesedini alıp temiz bir keten beze sardı. 60 Yusuf kendisi için kayanın içine yeni bir mezar oydurmuştu. İsaʼnın cesedini oraya koydu. Mezarın kapısının önüne kocaman bir taş yuvarladı ve oradan ayrıldı. 61 Bu arada Mecdelli Meryem ve öteki Meryem oradaydı, mezarın karşısında oturuyorlardı.

62 Ertesi gün, yani Hazırlık Günüʼnden sonraki gün,*27:62 Hazırlık Günüʼnden sonraki gün Yani, cumartesi günü. başrahipler ve Ferisiler toplanıp hep birlikte Pilatusʼa gittiler. 63 Şöyle dediler: "Efendimiz, şu yalancının daha hayattayken, ‘Üç gün sonra dirileceğim’ dediğini hatırlıyoruz. 64 Bu sebeple, buyruk ver ki, mezar üçüncü güne kadar koruma altına alınsın. Öğrencileri gelip ölüyü çalmasınlar, sonra da halka, ‘O, ölümden dirildi’ demesinler. Yoksa, son yalan ilkinden beter olacak."

65 Pilatus onlara şöyle dedi: "Buyurun, bir grup kollayıcı asker sizin olsun. Gidin, elinizden geldiği kadar mezarı koruma altına alın." 66 Gidip taşı mühürlediler, başına askerler diktiler. Böylece mezarı koruma altına aldılar.