1 And in those days cometh John the Baptist, preaching in the wilderness of Judæa, saying, 2 Repent ye; for the kingdom of heaven is at hand. 3 For this is he that was spoken of through Isaiah the prophet, saying,

The voice of one crying in the wilderness,

Make ye ready the way of the Lord,

Make his paths straight.

4 Now John himself had his raiment of camel’s hair, and a leathern girdle about his loins; and his food was locusts and wild honey. 5 Then went out unto him Jerusalem, and all Judæa, and all the region round about the Jordan; 6 and they were baptized of him in the river Jordan, confessing their sins. 7 But when he saw many of the Pharisees and Sadducees coming to his baptism, he said unto them, Ye offspring of vipers, who warned you to flee from the wrath to come? 8 Bring forth therefore fruit worthy of repentance: 9 and think not to say within yourselves, We have Abraham to our father: for I say unto you, that God is able of these stones to raise up children unto Abraham. 10 And even now the axe lieth at the root of the trees: every tree therefore that bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire. 11 I indeed baptize you in water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you in the Holy Spirit and in fire: 12 whose fan is in his hand, and he will thoroughly cleanse his threshing-floor; and he will gather his wheat into the garner, but the chaff he will burn up with unquenchable fire.

13 Then cometh Jesus from Galilee to the Jordan unto John, to be baptized of him. 14 But John would have hindered him, saying, I have need to be baptized of thee, and comest thou to me? 15 But Jesus answering said unto him, Suffer it now: for thus it becometh us to fulfil all righteousness. Then he suffereth him. 16 And Jesus, when he was baptized, went up straightway from the water: and lo, the heavens were opened unto him, and he saw the Spirit of God descending as a dove, and coming upon him; 17 and lo, a voice out of the heavens, saying, This is my beloved Son, in whom I am well pleased.

1 Bir süre sonra Vaftizci Yahya Yahudiyeʼnin ıssız yerlerine gidip vaaz etmeye başladı. 2 Şöyle diyordu: "Tövbe edin, çünkü Göklerin Krallığı*3:2 Göklerin Krallığı Allahʼın Krallığı anlamındadır. yaklaştı." 3 Allahʼın Peygamber Yeşaya aracılığıyla haber verdiği kişi Yahyaʼdır. Yeşaya şöyle demişti:

"Issız yerlerde sesini yükselten biri,

‘Rabbin yolunu hazırlayın,

geçeceği yerleri düz yapın!’ diyor."*3:3 Yeşaya 40:3

4 Yahya deve tüyünden elbise giyerdi ve belinde deriden bir kayış vardı. Yemek olarak çekirge ve yaban balı yerdi. 5 O vakit Yeruşalimʼden bütün Yahudiyeʼden ve Şeria*3:5 Şeria Celile Gölüʼne akıp oradan da Lut Gölüʼne dökülen nehir. Ürdün ve Yordan olarak da tanınır. ırmağının çevresinden halk ona akın etti. 6 Onlar günahlarını açıkça söyleyip Yahyaʼnın eliyle Şeria ırmağında vaftiz oldular.

7 Ferisilerden ve Sadukilerden de bir sürü kişi vaftiz olmak için Yahyaʼya geldi. Yahya bunu görünce onlara şöyle dedi: "Ey yılan soyu!*3:7 Ey yılan soyu! Onların yılan gibi akıllı ve zararlı olduğuna işaret eder. Allahʼın vereceği cezadan kaçabileceğinizi kim söyledi? 8 Bunun için tövbenize layık meyve verin. 9 Kendi kendinize, ‘Atamız İbrahimʼdir’ demeye kalkmayın. Ben size diyorum ki, Allah şu taşlardan bile İbrahimʼe çocuklar yaratabilecek güçtedir. 10 Balta artık ağaçların köküne dayandı. İyi meyve vermeyen her ağaç kesilip ateşe atılacak. 11 Tövbe edesiniz diye ben sizi suyla vaftiz ediyorum. Ama benden sonra gelen benden daha güçlü. Ben Oʼnun ayaklarından sandaletlerini çıkarmaya layık değilim. O sizi Kutsal Ruhʼla ve ateşle vaftiz edecek. 12 Küreği elindedir. O kürekle harman yerini temizleyip buğdayını ambara toplayacak.*3:12 Harman yerini temizleyip buğdayını ambara toplayacak. Harman yerinde buğdayı samandan ayıklayan biri gibi Mesih iyileri kötülerden ayıracak. Ama samanı hiç sönmeyen ateşle yakacak."

13 O sırada İsa Celile bölgesinden Şeria ırmağına, Yahyaʼnın yanına, onun eliyle vaftiz olmak için geldi. 14 Ama Yahya Oʼna şu sözlerle engel olmak istedi: "Benim senin tarafından vaftiz edilmem lazım. Yine de sen bana geliyorsun!"

15 Ama İsa ona şöyle cevap verdi: "Şimdilik buna razı ol! Çünkü doğru olan her şeyi bu şekilde yerine getirmemiz lazım." Bunun üzerine Yahya İsaʼnın dileğine razı oldu.

16 Vaftiz olur olmaz İsa sudan çıktı. O anda gökler açıldı ve İsa, Allahʼın Ruhuʼnun bir güvercin gibi inip kendi üzerinde durduğunu gördü. 17 Gökten bir ses şöyle dedi: "Bu benim sevgili Oğlumʼdur. Oʼndan memnunum."