1 I say the truth in Christ, I lie not, my conscience bearing witness with me in the Holy Spirit, 2 that I have great sorrow and unceasing pain in my heart. 3 For I could wish that I myself were anathema from Christ for my brethren’s sake, my kinsmen according to the flesh: 4 who are Israelites; whose is the adoption, and the glory, and the covenants, and the giving of the law, and the service of God, and the promises; 5 whose are the fathers, and of whom is Christ as concerning the flesh, who is over all, God blessed for ever. Amen.

6 But it is not as though the word of God hath come to nought. For they are not all Israel, that are of Israel: 7 neither, because they are Abraham’s seed, are they all children: but, In Isaac shall thy seed be called. 8 That is, it is not the children of the flesh that are children of God; but the children of the promise are reckoned for a seed. 9 For this is a word of promise, According to this season will I come, and Sarah shall have a son. 10 And not only so; but Rebecca also having conceived by one, even by our father Isaac— 11 for the children being not yet born, neither having done anything good or bad, that the purpose of God according to election might stand, not of works, but of him that calleth, 12 it was said unto her, The elder shall serve the younger. 13 Even as it is written, Jacob I loved, but Esau I hated.

14 What shall we say then? Is there unrighteousness with God? God forbid. 15 For he saith to Moses, I will have mercy on whom I have mercy, and I will have compassion on whom I have compassion. 16 So then it is not of him that willeth, nor of him that runneth, but of God that hath mercy. 17 For the scripture saith unto Pharaoh, For this very purpose did I raise thee up, that I might show in thee my power, and that my name might be published abroad in all the earth. 18 So then he hath mercy on whom he will, and whom he will he hardeneth.

19 Thou wilt say then unto me, Why doth he still find fault? For who withstandeth his will? 20 Nay but, O man, who art thou that repliest against God? Shall the thing formed say to him that formed it, Why didst thou make me thus? 21 Or hath not the potter a right over the clay, from the same lump to make one part a vessel unto honor, and another unto dishonor? 22 What if God, willing to show his wrath, and to make his power known, endured with much longsuffering vessels of wrath fitted unto destruction: 23 and that he might make known the riches of his glory upon vessels of mercy, which he afore prepared unto glory, 24 even us, whom he also called, not from the Jews only, but also from the Gentiles? 25 As he saith also in Hosea,

I will call that my people, which was not my people;

And her beloved, that was not beloved.

26 And it shall be, that in the place where it was said unto them, Ye are not my people,

There shall they be called sons of the living God.

27 And Isaiah crieth concerning Israel, If the number of the children of Israel be as the sand of the sea, it is the remnant that shall be saved: 28 for the Lord will execute his word upon the earth, finishing it and cutting it short. 29 And, as Isaiah hath said before,

Except the Lord of Sabaoth had left us a seed,

We had become as Sodom, and had been made like unto Gomorrah.

30 What shall we say then? That the Gentiles, who followed not after righteousness, attained to righteousness, even the righteousness which is of faith: 31 but Israel, following after a law of righteousness, did not arrive at that law. 32 Wherefore? Because they sought it not by faith, but as it were by works. They stumbled at the stone of stumbling; 33 even as it is written,

Behold, I lay in Zion a stone of stumbling and a rock of offence:

And he that believeth on him shall not be put to shame.

1 Mesihʼe ait biri olarak size gerçeği söylüyorum, yalan söylemiyorum. Vicdanım da Kutsal Ruh sayesinde bunu doğruluyor. 2 Yüreğimde büyük bir sıkıntı, hiç bitmeyen bir acı var. 3 Kardeşlerimin, yani benimle aynı kandan olan soydaşlarımın yerine, ben kendim Allahʼın lanetine uğrayıp Mesihʼten ayrı kalmaya razı olurdum. 4 Onlar İsrail halkıdır. Allah onları evlat edindi, onlara görkemini gösterdi ve onlarla antlaşmalar yaptı. Tevrat kanunlarını, tapınma düzenini ve vaatlerini onlara verdi. 5 Büyük atalar*9:5 Büyük atalar İbrahim, oğlu İshak, torunu Yakub gibi İsrail halkının atalarıdır. onlarındır. Mesih de insan olarak onlardandır. O her şeyin üzerinde hüküm süren, sonsuzlara kadar övgüye layık olan Allahʼtır. Amin.

6 Bu, Allahʼın İsrailʼe verdiği sözün boşa çıktığı anlamına gelmez. Çünkü İsrail soyundan gelen herkes Allahʼın halkından değildir. 7 İbrahimʼin soyundan gelen herkes İbrahimʼin evladı değildir. Allah ona, "Senin soyun İshakʼla devam edecek"*9:7 Yaratılış 21:12 dedi. 8 Yani, sadece bedence İbrahimʼin soyundan olmak insanı Allahʼın evladı yapmaz. Allahʼın evladı sayılanlar, ancak Allahʼın vaadine göre doğan evlatlardır. 9 Çünkü Allahʼın verdiği vaat şuydu: "Gelecek yıl bu zamanda geleceğim ve Saraʼnın*9:9 Saraʼnın Sara İbrahimʼin karısı. Kısırdı. Fakat yaşlıyken Allahʼın mucizesiyle İbrahimʼe bir oğul doğurdu. bir oğlu olacak."*9:9 Yaratılış 18:10,14

10 Sadece bu değil, Rebeka, atamız İshakʼtan ikizlere gebe kalmıştı. 11,12 İkizler de henüz doğmamış, iyi kötü hiçbir şey yapmamışlardı. O zaman Allah Rebekaʼya şöyle dedi: "Büyük oğlun küçüğüne hizmet edecek."*9:11-12 Yaratılış 25:23 Allah bunu seçim yapmaktaki amacı devam etsin diye söyledi. Buna göre Allahʼın çağrısı, insanın yaptığı hiçbir şeye dayanmaz, ancak Allahʼın seçme hakkına dayanır. 13 Tıpkı yazıldığı gibi: "Yakubʼu sevdim, ama Esavʼı reddettim."*9:13 Malaki 1:2,3

14 O vakit ne diyelim? Allah haksız mı? Olmaz öyle şey! 15 Allah Musaʼya şöyle dedi: "Kime merhamet edersem, ona merhamet edeceğim; ve kime acırsam, ona acıyacağım."*9:15 Çıkış 33:19 16 Demek ki bu, insanın isteğine ya da çabasına değil, Allahʼın merhametine dayanır. 17 Allah Kutsal Yazıʼda Firavunʼa şöyle der: "Gücümü yaşamında göstermek için seni ortaya çıkardım. Böylece şanım bütün dünyaya yayılsın."*9:17 Çıkış 9:16 18 Demek ki, Allah istediği kişiye merhamet eder, istediği kişiyi de inatçı yapar.

19 O zaman bana diyeceksin ki, "Madem öyle, nasıl oluyor da Allah insanda hâlâ suç buluyor. Çünkü kim Oʼnun istediğine karşı durmuştur?" 20 Ne var ki, ey insan, sen kim oluyorsun da Allahʼa karşılık veriyorsun? Kendisine biçim verilen, biçim verene, "Beni niçin böyle yaptın?"*9:20 Yeşaya 29:16; 45:9 der mi? 21 Ya da çömlekçinin kullandığı kil*9:21 Kil Çömlek yapmak için kullanılan özel bir çamur çeşidi. üzerinde yetkisi yok mu? Aynı kilden şerefli iş için bir kap, ve sıradan iş için başka bir kap yapamaz mı?

22 Allah da öfkesini göstermek ve gücünü bildirmek istediği zaman öfkesini hak eden ve mahvedilmeye hazırlanmış olan insanlara*9:22 İnsanlara Harfi harfine kaplara. Çömlekçi nasıl yaptığı kapları istediği gibi kullanabiliyorsa, Allahʼın da yarattığı insanları amacına göre kullanmaya hakkı var. büyük sabırla katlandıysa, ne diyelim? 23 Bunu da merhamet edeceği insanlara*9:23 İnsanlara Ayet 22ʼdeki dipnota bakın. sınırsız yüceliğini bildirmek için yaptıysa, ne diyelim? Bu insanları yüceliğine kavuşturmak için hazırlamıştı. 24 Biz de bu insanların arasındayız. Allah bizleri sadece Yahudilerden değil, diğer milletlerden de çağırdı. 25 Allah Peygamber Hoşeyaʼnın kitabında şöyle der:

"Halkım olmayana ‘Halkım’ diyeceğim,

sevmediğime ‘sevgili’ diyeceğim."*9:25 Hoşeya 2:23

26 " ‘Halkım değilsiniz’ denilen yerde,

onlara ‘Diri olan Allahʼın oğulları’ denecek."*9:26 Hoşeya 1:10

27 Peygamber Yeşaya da İsrail halkı hakkında sesini yükseltip şöyle der:

"İsrailoğullarının sayısı deniz kenarındaki kum kadar çok olsa bile,

onların ancak bir kalıntısı kurtulacak.

28 Çünkü Rab yeryüzünü yargılayıp

işini çabucak bitirecek."*9:28 Yeşaya 10:22,23 (Septuaginta adlı Eski Antlaşmaʼnın Grekçe tercümesinden.)

29 Yeşayaʼnın önceden bildirdiği gibi:

"Eğer Kudretli Rab

soyumuzu sürdürecek bir avuç insanı sağ bırakmasaydı,

Sodom gibi olurduk,

Gomoraʼya benzerdik."*9:29 Yeşaya 1:9

30 Şimdi buna ne diyelim? Yahudi olmayanlar Allahʼın doğruluğuna kavuşmaya çabalamıyorlardı, ama doğruluğa, yani imandan gelen doğruluğa kavuştular. 31 İsrail halkı ise Tevrat kanunlarının getirdiği doğruluğa kavuşmaya çabaladı, ama bunu başaramadı. 32 Neden? Çünkü bunu imanla değil, kendi yaptıklarına güvenerek başarmaya çabaladılar. Köstekleme taşına*9:32 Köstekleme taşına İsa Mesihʼi anlatan bir benzetme. İnsanlar İsaʼnın Müjdesiʼni kabul etmeyince sanki ayakları köstekleme taşına takılıp Allahʼın yolundan saparlar. takılıp kösteklendiler. 33 Aynı yazıldığı gibi:

"İşte, Siyonʼa bir köstekleme taşı,

bir tökezleme kayası koyuyorum.

Oʼna iman edenler hayal kırıklığına uğramayacaklar."*9:33 Yeşaya 8:14; 28:16