1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo por ordem de Deus, nosso Salvador, e de Jesus Cristo, nossa esperança,
2 a Timóteo, meu verdadeiro filho na fé: graça, misericórdia, paz da parte de Deus Pai e de Jesus Cristo, nosso Senhor!
3 Torno a lembrar-te a recomendação que te dei, quando parti para a Macedônia: devias permanecer em Éfeso para impedir que certas pessoas andassem a ensinar doutrinas extravagantes,
4 e a preocupar-se com fábulas e genealogias. Essas coisas, em vez de promoverem a obra de Deus, que se baseia na fé, só servem para ocasionar disputas.
5 Essa recomendação só visa a estabelecer a caridade, nascida de um coração puro, de uma boa consciência e de uma fé sincera.
6 Apartando-se desta norma, alguns se entregaram a discursos vãos.
7 Pretensos doutores da Lei, que não compreendem nem o que dizem nem o que afirmam.
8 Sabemos que a Lei é boa, contanto que se faça dela uso legítimo,
9 e se tenha em conta que a Lei não foi feita para o justo, mas para os transgressores e os rebeldes, para os ímpios e os pecadores, para os irreligiosos e os profanadores, para os que ultrajam pai e mãe, os homicidas,
10 os impudicos, os infames, os traficantes de homens, os mentirosos, os perjuros e tudo o que se opõe à sã doutrina
11 e ao Evangelho glorioso de Deus bendito, que me foi confiado.
12 Dou graças àquele que me deu forças, Jesus Cristo, nosso Senhor, porque me julgou digno de confiança e me chamou ao ministério,
13 a mim que outrora era blasfemo, perseguidor e injuriador. Mas alcancei misericórdia, porque ainda não tinha recebido a fé e o fazia por ignorância.
14 E a graça de nosso Senhor foi imensa, juntamente com a fé e a caridade que está em Jesus Cristo.
15 Eis uma verdade absolutamente certa e merecedora de fé: Jesus Cristo veio a este mundo para salvar os pecadores, dos quais sou eu o primeiro.
16 Se encontrei misericórdia, foi para que em mim primeiro Jesus Cristo manifestasse toda a sua magnanimidade e eu servisse de exemplo para todos os que, a seguir, nele crerem, para a vida eterna.
17 Ao Rei dos séculos, Deus único, invisível e imortal, honra e glória pelos séculos dos séculos! Amém.
18 Eis aqui uma recomendação que te dou, meu filho Timóteo, de acordo com aquelas profecias que foram feitas a teu respeito: amparado nelas, sustenta o bom combate,
19 com fidelidade e boa consciência, que alguns desprezaram e naufragaram na fé.
20 É o caso de Himeneu e Alexandre, que entreguei a Satanás, para que aprendam a não blasfemar.
1 Nā Pāora, nā te āpōtoro a Īhu Karaiti, he mea whakarite e te Atua, e tō tātou Kaiwhakaora, e Īhu Karaiti hoki, ko ia tā tātou e tūmanako atu nei:
2 Ki a Tīmoti, ki tāku tamaiti pono i roto i te whakapono:
Kia tau atu te aroha noa, te mahi tohu, te rangimārie, he mea nā te Atua, nā tō tātou Matua, nā Karaiti Īhu hoki, nā tō tātou Ariki.
He Whakatūpato ki te Whakaakoranga Teka
3 I whakahau atu rā ahau ki a koe, i ahau e haere ana ki Makeronia, kia noho koe i Epeha, ako ai i ētahi kia kaua e rerekē te whakaako, 4 kia kaua e whakarongo ki ngā kōrero tito noa, ki ngā whakapapa tūpuna kāhore nei e whai mutunga; ko ngā putanga ake o ēnā, he tautohetohe, kāhore he whakatupu mō te tikanga a te Atua i runga i te whakapono; ka pērā anō ahau ināianei. 5 Ko te tukunga iho ia mō te ako, ko te aroha, nō roto i te ngākau mā, i te hinengaro pai, i te whakapono tinihangakore. 6 Kapea ake ēnei e ētahi, kotiti kē ana ki ngā kōrero teka noa; 7 ki tā rātou hei kaiwhakaako rātou i te ture, heoi, kāhore e mātau ki tā rātou e kōrero nei, ki ngā mea rānei e kauwhautia nei e rātou.
8 Otirā, e mātau ana tātou he mea pai te ture, ki te rite te meatanga e te tangata ki tā te ture tikanga; 9 e mātau ana hoki ki tēnei, kīhai te ture i whakatakotoria mō te tangata tika, engari mō te hunga turekore, tutū, karakiakore, hara, tapukore, whakarihariha, mō ngā kaipatu i ngā pāpā, mō ngā kaipatu i ngā whaea, mō ngā kaikōhuru tangata, 10 mō te hunga moepuku, moe kino i te tāne, tāhae tangata, kōrero teka, oati teka, ā, ki te mea tērā atu tētahi mea kāhore nei e rite ki te whakaako tika; 11 rite tonu tēnei ki te rongopai o te korōria o te Atua hari, ki te mea kua tukua mai nei ki ahau.
Te Whakawhetai mō te Mahi Tohu a te Atua
12 E whakawhetai atu nei ahau ki a Karaiti Īhu, ki tō tātou Ariki, nāna nei ahau i whakakaha; i whakaaro hoki ia he tangata pono ahau, ā, meinga ana ahau hei minita; 13 ahau nei, te tangata kohukohu i mua, te kaiwhakatoi, whakatupu kino. Heoi, i tohungia ahau, nō te me i meinga kūwaretia e ahau i runga i te whakapono kore; 14 tino nui rawa hoki te aroha noa o tō tātou Ariki, hui tahi ki te whakapono, ki te aroha i roto i a Karaiti Īhu.
15 He pono te kōrero, he pai hoki kia tangohia rawatia, i haere mai a Karaiti Īhu ki te ao ki te whakaora i te hunga hara; ko te tino tangata hara o rātou ko ahau. 16 Heoi, nā konei ahau i tohungia ai, kia ai ko ahau ki mua hei whakaaturanga mā Īhu Karaiti i ngā manawanui maha, hei tohu ki te hunga e whakapono ki a ia ā muri ake nei, kia ora tonu ai rātou. 17 Nā, ki te Kīngi ora tonu, e kore nei e pirau, e kore nei e kitea, ko ia nei anake te Atua mātau, waiho atu i a ia te hōnore me te korōria ake ake. Āmine.
18 Ka tukua atu nei e ahau tēnei kupu ako ki a koe, e tāku tamaiti, e Tīmoti, ko te poropititanga anō tēnei i puta mai i mua mōu, hei mea i a koe kia whawhai i te whawhai pai; 19 kia mau ki te whakapono me te hinengaro pai; he mea nei ēnā kua ākiritia atu e ētahi, ka meinga tō rātou whakapono he kaipuke pakaru; 20 nō rātou a Haimeniu rāua ko Arehānera, kua tukua nei e ahau ki a Hātana, kia whakaakona ai kia kaua e kohukohu.