1 Crônicas 22

1 E Davi disse: "É aqui a casa do Senhor Deus e este o altar dos holo­caustos de Israel".

2 Mandou Davi que se juntassem os estrangeiros que viviam na terra de Israel e os empregou para trabalharem as pedras que deviam servir para a construção da casa de Deus.

3 Preparou também ferro em abundância, tanto para os pregos dos batentes das portas como para travar as juntas e uma enorme quantidade de bronze

4 e de cedros sem conta, pois os sidônios e os tírios lhe tinham enviado uma grande quantidade deles.

5 Davi dizia: "Meu filho Salomão é ainda um menino fraco e a casa que se há de construir ao Senhor deve ser de uma grande magnificência, para ser ilustre e célebre em todos os países. Quero, pois, fazer-lhe os preparativos". Por isso, antes de morrer, ele fez grandes preparativos.

6 Depois chamou Salomão, seu filho, e ordenou-lhe que construísse o Templo do Senhor, Deus de Israel.

7 "Meu filho –, disse-lhe ele – eu tive a intenção de construir uma casa ao nome do Senhor, meu Deus.

8 Mas a palavra do Senhor me foi dirigida nesses termos: ‘Tu derramaste muito sangue e fizeste grandes guerras. Tu não construirás uma casa para meu nome, pois derramaste diante de mim muito sangue sobre a terra.

9 Eis: um filho te nascerá, que há de ser um homem de paz, porque eu lhe darei paz frente a todos os seus inimigos ao redor. Seu nome será Salomão. E, durante seu tempo, darei paz e calma a Israel.

10 Ele me edificará um templo; será para mim um filho; eu serei para ele um pai e firmarei para sempre o trono de sua realeza sobre Israel’.

11 Portanto, que o Senhor esteja contigo, meu filho, para que prosperes e construas o Templo do Senhor, teu Deus, segundo o que disse de ti.

12 Que o Senhor se digne conceder-te sabedoria e inteligência, quando te fizer reinar sobre Israel, para que observes a Lei do Senhor, teu Deus.

13 Prosperarás, então, se te aplicares à observância das leis e dos mandamentos que o Senhor prescreveu a Israel, por meio de Moisés. Sê forte e corajoso! Não temas, não te amedrontes.

14 Eis que, por meus esforços, preparei para a casa do Senhor cem mil talentos de ouro, um milhão de talentos de prata, bronze e ferro em tal quantidade que se não poderia pesar. Preparei também madeira e pedras; e tu ainda acrescentarás mais.

15 Tens a teu dispor uma multidão de operários, como talhadores, pedreiros, carpinteiros e artífices hábeis em todas as espécies de ofícios.

16 O ouro, a prata, o bronze e o ferro existem em número incalculável. Vamos ao trabalho e que o Senhor esteja contigo!"

17 Davi ordenou a todos os chefes de Israel ajudar Salomão, seu filho:

18 "O Senhor, vosso Deus – disse-lhes ele – não está convosco? Não vos assegurou ele a paz em todas as vossas fronteiras? Com efeito, ele entregou nas minhas mãos os habitantes da terra, que atualmente estão sujeitos ao Senhor e a seu povo.

19 Aplicai-vos, pois, de todo o vosso coração e vossa alma a buscar o Senhor, vosso Deus. Construí o santuário do Senhor Deus, para trazer a arca da aliança do Senhor e os utensílios consagrados a Deus no templo que será edificado ao nome do Senhor".

1 Γι’ αυτό είπε: «Εδώ θα είναι ο οίκος του Κυρίου του Θεού, κι εδώ θα είναι το θυσιαστήριο των ολοκαυτωμάτων για τους Ισραηλίτες».

Προετοιμασίες του Δαβίδ για την ανοικοδόμηση του ναού

2 Ο Δαβίδ διέταξε να συγκεντρωθούν οι ξένοι που κατοικούσαν στη χώρα του Ισραήλ και όρισε από αυτούς λιθοτόμους, να πελεκίσουν πέτρες για το χτίσιμο του ναού του Θεού. 3 Ετοίμασε ακόμα σίδερο πολύ για να κατασκευάσει τα καρφιά που χρειάζονταν για τα θυρόφυλλα των πυλών και για τις συνδέσεις, και χαλκό, τόσον που δεν μπορούσε να ζυγιστεί. 4 Επίσης ετοίμασε ξύλα κέδρων άφθονα –οι Σιδώνιοι και οι Τύριοι του τα έφερναν άφθονα. 5 «Ο γιος μου, ο Σολομών*Σολομών. Βλ. υποσ. εις Α΄ Βασ 1:10.», έλεγε, «είναι νέος και άπειρος· και ο ναός που πρόκειται να χτιστεί για τον Κύριο πρέπει να είναι ξακουστός σ’ όλες τις χώρες για το μεγαλείο του και τη λαμπρότητά του. Εγώ λοιπόν θα κάνω τις προετοιμασίες γι’ αυτόν». Έτσι ο Δαβίδ έκανε πολλές προετοιμασίες πριν από το θάνατό του.

6 Κάλεσε το γιο του, το Σολομώντα, και τον διέταξε να χτίσει ναό για τον Κύριο, το Θεό του Ισραήλ. 7 «Γιε μου», του είπε, «εγώ είχα την επιθυμία να χτίσω ναό προς τιμήν του Κυρίου, του Θεού μου. 8 Αλλά ο Κύριος μου είπε: "εσύ έχεις κάνει να χυθεί πολύ αίμα στη διάρκεια των μεγάλων πολέμων που διεξήγαγες. Εξαιτίας, λοιπόν, όλου αυτού του αίματος που έκανες να χυθεί στη γη ενώπιόν μου, δεν θα χτίσεις εσύ ναό στο όνομά μου. 9 Θα αποκτήσεις όμως γιο. Αυτός θα είναι άνθρωπος της ειρήνης και θα τον αφήσω ήσυχο από όλους τους γύρω εχθρούς του. Το όνομά του θα είναι Σολομών και στις μέρες του θα εξασφαλίσω ειρήνη και ησυχία στο λαό του Ισραήλ. 10 Αυτός θα χτίσει ναό στο όνομά μου. Θα είναι γιος μου, κι εγώ θα είμαι πατέρας του, και θα κάνω το θρόνο της βασιλείας του στον Ισραήλ ακλόνητον για πάντα". 11 Και τώρα, γιε μου, ο Κύριος ο Θεός σου ας είναι μαζί σου, ώστε να κατορθώσεις να χτίσεις το ναό του, όπως ο ίδιος το είπε για σένα. 12 Μόνον εύχομαι ο Κύριος, ο Θεός σου, να σου δίνει διάκριση και φρόνηση, ώστε όταν σε τοποθετήσει βασιλιά στον Ισραήλ, να υπακούς στο νόμο του. 13 Τότε μόνο θα προκόψεις, αν προσέχεις να εφαρμόζεις τους νόμους και τα προστάγματα που έδωσε ο Κύριος στο Μωυσή για τους Ισραηλίτες. Να είσαι θαρραλέος και δυνατός. Μη φοβάσαι, μη δειλιάζεις! 14 Και πρόσεξε· εγώ με τη φτώχεια μου συνάθροισα για το ναό του Κυρίου εκατό χιλιάδες τάλαντα χρυσά και ένα εκατομμύριο τάλαντα ασήμι κι επίσης χαλκό και σίδερο ανυπολόγιστο. Ετοίμασα ακόμα ξύλα και πέτρες. Εσύ θα προσθέσεις τα υπόλοιπα. 15 Έχεις πάρα πολλούς εργάτες, λιθοτόμους, χτίστες και μαραγκούς, και κάθε είδους ειδικούς τεχνίτες για κάθε εργασία. 16 Το χρυσάφι, το ασήμι, ο χαλκός και το σίδερο είναι αμέτρητα. Εμπρός, λοιπόν, ξεκίνα το έργο και ο Κύριος ας είναι μαζί σου».

17,18 Ο Δαβίδ διέταξε όλους τους άρχοντες του Ισραήλ να βοηθήσουν το γιο του, το Σολομώντα. «Μήπως δεν είναι μαζί σας ο Κύριος ο Θεός σας;» τους έλεγε. «Δε σας εξασφάλισε ησυχία από παντού; Παρέδωσε στα χέρια μου τους αρχικούς κατοίκους της χώρας και τώρα όλη η χώρα είναι υποταγμένη στον Κύριο και στο λαό του. 19 Εμπρός, λοιπόν, βάλτε όλη σας την καρδιά και την ψυχή σας στην αναζήτηση του Κυρίου, του Θεού σας. Χτίστε το αγιαστήριο του Κυρίου και Θεού, για να φέρουμε την κιβωτό της διαθήκης του και τα ιερά σκεύη του στο ναό που θα χτιστεί στο όνομά του».