Sofonias 1

1 Oráculos do Senhor dirigidos a Sofonias, filho de Cusi, filho de Godolias, filho de Amarias, filho de Ezequias, no tempo de Josias, filho de Amon, rei de Judá.

2 Destruirei tudo sobre a face da terra – oráculo do Senhor;

3 farei perecer homens e animais, aves do céu e peixes do mar; exterminarei os ímpios com seus escândalos, farei desaparecer os homens da superfície do mundo – oráculo do Senhor.

4 Estenderei a mão contra Judá, e contra os habitantes de Jerusalém, e exterminarei desse lugar tudo o que resta de Baal, até o nome de seus servos e de seus sacerdotes:

5 os que se prostram nos terraços para adorar a imensidão dos astros; os que se prostram e fazem juramentos; ora em nome do Senhor, ora em nome de seu deus;

6 e também os que se desviam do Senhor, que não o buscam nem se preocupam com ele.

7 Silêncio diante do Senhor Javé! Porque o dia do Senhor está próximo, o Senhor preparou um sacrifício, santificou os seus convidados.

8 No dia do sacrifício do Senhor, castigarei os chefes e os príncipes reais, e todos os que se vestem como os estrangeiros.

9 Castigarei naquele dia todos os que forçam as soleiras das portas, e enchem a casa de seu amo de bens fraudulentos ou extorquidos com violência.

10 Naquele dia – oráculo do Senhor –, haverá muitos clamores à Porta dos Peixes, gemidos do lado da cidade nova, e um grande tumulto do lado das colinas.

11 Lamentai-vos, habitantes do bairro de Mactes, porque todo o povo dos mercadores foi aniquilado, todos os traficantes de prata foram exterminados.

12 Naquele tempo, inspecionarei Jerusalém com lanternas, castigarei os homens que, sentados em sua borra, dizem consigo mesmos: "O Senhor não faz bem nem mal."

13 Seus bens serão entregues à pilhagem, suas moradas serão saqueadas. Edificarão casas, mas não as habitarão, plantarão vinhas, mas não beberão de seu vinho.

14 Eis que se aproxima o grande dia do Senhor! Ele se aproxima rapidamente. Terrível é o ruído que faz o dia do Senhor; o mais forte soltará gritos de amargura nesse dia.

15 Esse dia será um dia de ira, dia de angústia e de aflição, dia de ruína e de devastação; dia de trevas e escuridão, dia de nuvens e de névoas espessas,

16 dia de trombeta e de alarme, contra as cidades fortes e as torres elevadas.

17 Mergulharei os homens na aflição, e eles andarão como cegos porque pecaram contra o Senhor. Seu sangue será derramado como o pó, e suas entranhas como o lixo.

18 Nem sua prata nem seu ouro poderão salvá-los no dia da cólera do Senhor. Toda a terra será devorada pelo fogo de seu zelo, porque ele aniquilará de repente toda a população da terra.

1 Λόγος του Κυρίου, που απευθύνθηκε στο Σοφονία, την εποχή που βασίλευε στον Ιούδα ο Ιωσίας,*την εποχή... Ιωσίας. Δηλ. στα έτη 640-609 π.Χ. Συνεπώς ο Σοφονίας ήταν σύγχρονος του προφήτη Ιερεμία. – Άγνωστο κατά πόσον ο Εζεκίας, πρόγονος του Σοφονία, είναι ο βασιλιάς της εποχής του προφήτη Ησαΐα γιος του Αμών. Πατέρας του Σοφονία ήταν ο Χουσεί, παππούς του ο Γεδαλίας και προπάππος του ο Αμαρίας, γιος του Εζεκία.

Η ημέρα της κρίσεως του Κυρίου

2 «Θα εξαφανίσω εντελώς τα πάντα από τη γη», λέει ο Κύριος. 3 «Θα εξαφανίσω τους ανθρώπους και τα ζώα, όλα τα πετούμενα και της θάλασσας τα ψάρια –όλα αυτά που οδηγούν τους ανθρώπους στην ασέβεια– κι όλο το γένος το ανθρώπινο θα το εξοντώσω από τη γη. Εγώ ο Κύριος το λέω. 4 Το χέρι μου θ’ απλώσω ενάντια στον Ιούδα και ενάντια σ’ όλους τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ. Θα εξαφανίσω από τον τόπο αυτό ό,τι απόμεινε απ’ τη λατρεία του Βάαλ, ακόμα και τη θύμηση των ιερέων που τον υπηρετούν. 5 Θα εξαφανίσω εκείνους που στις στέγες ανεβαίνουν να προσκυνήσουν τα άστρα τ’ ουρανού,*Η λατρεία των άστρων ήταν ευρύτατα διαδεδομένη στη Μεσοποταμία και οι βασιλιάδες Μανασσής και Αμών του Ιούδα (στ. 1) την είχαν ευνοήσει (βλ. Β΄ Βασ 21:3-5· 21-22). κι εκείνους που με προσκυνούν και τάχα στ’ όνομά μου ορκίζονται, μα ορκίζονται συγχρόνως στον Μιλκώμ. 6 Θα εξαφανίσω εκείνους που απομακρύνονται από μένα, που δεν ενδιαφέρονται για μένα και δε με αναζητούν».

7 Σωπάστε μπροστά στον Κύριο, το Θεό. Είναι κοντά η ημέρα που ο Κύριος θα εκδηλώσει την κρίση του. Ο Κύριος θυσία ετοιμάζει– έχει εξαγνίσει κιόλας τους καλεσμένους του.*θυσία... καλεσμένους του. Η εκδήλωση της κρίσεως του Θεού ενάντια στην Ιερουσαλήμ παρομοιάζεται εδώ με «θυσία». Τόσο ο θυσιάζων όσο και οι προσκεκλημένοι του έπρεπε να υποβληθούν στους καθιερωμένους καθαρμούς. Άγνωστο ποιοι είναι εδώ οι «καλεσμένοι» του Κυρίου

8 «Τη μέρα της θυσίας μου», λέει ο Κύριος, «τους άρχοντες θα τιμωρήσω και τους γιους του βασιλιά κι όλους εκείνους που φορούν ρούχα ξενόφερτα.*ρούχα ξενόφερτα. Η υιοθέτηση των ενδυματολογικών εθίμων ξένων λαών ήταν ενδεικτική παράλληλης υιοθέτησης του πολιτισμού τους και της θρησκείας τους (Β΄ Μακ 4:13-17).9 Τη μέρα εκείνη θα τιμωρήσω όλους αυτούς που δρασκελάνε το κατώφλι,*που δρασκελάνε το κατώφλι. Πιθανώς εννοείται το κατώφλι του ναού. Πρόκειται για ειδωλολατρικό έθιμο (Α΄ Σαμ 5:5), που εφαρμοζόταν και στο ναό του Κυρίου. και του αφεντικού τους γεμίζουνε το σπίτι με πράγματα που απέκτησαν με αδικία κι απάτη.

10 »Τη μέρα εκείνη θ’ ακουστούν δυνατές κραυγές από την πύλη των Ιχθύων, θρήνοι από τη νέα συνοικία κι ένας μεγάλος θόρυβος από τους λόφους.*Η πύλη των Ιχθύων οδηγούσε στην παλαιά Ιερουσαλήμ από τα ΒΔ. – Η νέα συνοικία ήταν επέκταση της παλαιάς πόλης προς τα ΒΔ.11 Θρηνήστε κάτοικοι της κάτω πόλης, γιατί όλοι θα καταστραφούν οι μικροπωλητές και θα εξολοθρευτούν όλοι οι έμποροι.

12 »Εκείνο τον καιρό, θα ψάξω προσεχτικά την Ιερουσαλήμ με λυχνάρια, για να βρω και να τιμωρήσω όλους τους ανέμελους, αυτούς που αναπαύονται αμέριμνα στα πλούτη τους και λένε στον εαυτό τους "ο Κύριος δεν κάνει τίποτα· ούτε καλό ούτε κακό". 13 Τα υπάρχοντά τους θ’ αρπαχτούν και θα ερημωθούν τα σπίτια τους. Χτίζουνε σπίτια, μα δε θα τα κατοικήσουν· φυτεύουν αμπέλια, μα το κρασί τους δε θα το πιουν».

14 Κοντά είν’ η ημέρα η μεγάλη, που ο Κύριος θα εκδηλώσει την κρίση του. Πλησιάζει, φτάνει σύντομα. Κραυγές απελπισίας θα προκαλέσει ο ερχομός της! Ακόμα κι οι πιο θαρραλέοι θα φωνάζουν για βοήθεια. 15 Μέρα οργής θα είναι η μέρα εκείνη, μέρα θλίψης και στενοχώριας, μέρα ερήμωσης και συμφοράς, σκοταδιού μέρα και μαυρίλας. Μέρα συννεφιασμένη, ζοφερή, 16 μέρα σάλπιγγας και πολεμικής κραυγής ενάντια στις οχυρωμένες πόλεις κι ενάντια στους ψηλούς πύργους. 17 Σε θλίψη θα βυθίσει ο Κύριος τους ανθρώπους· θα προχωρούν ψηλαφητά σαν τους τυφλούς. Το αίμα τους το χώμα θα ποτίσει, θα ξεχυθούν τα εντόσθιά τους πάνω στις κοπριές, γιατί αμάρτησαν ενώπιόν του. 18 Ούτε το ασήμι ούτε το χρυσάφι τους θα μπορέσει να τους σώσει την ημέρα της οργής του Κυρίου. Του θυμού του η φωτιά θα καταφάει ολόκληρη τη γη. Πράγματι, θα ’ναι κάτι τρομερό! Θα εξοντώσει όλους της γης τους κατοίκους.