AVM · Bíblia Sagrada Ave-Maria
1 Ao mestre de canto. Conforme: "A lei é como o lírio". Poema didático de Davi,
2 quando guerreou contra os sírios da Mesopotâmia e os sírios de Soba e quando Joab, voltando, derrotou doze mil edomitas no Vale do Sal.
3 Ó Deus, vós nos rejeitastes, rompestes nossas fileiras, estais irado; restabelecei-nos.
4 Fizestes nossa terra tremer e a fendestes; reparai suas brechas, pois ela vacila.
5 Impusestes duras provas ao vosso povo, fizestes-nos sorver um vinho atordoante.
6 Mas aos que vos temem destes um estandarte, a fim de que das flechas escapassem.
7 Para que vossos amigos fiquem livres, ajudai-nos com vossa destra, ouvi-nos.
8 Deus falou no seu santuário: "Triunfarei, repartindo Siquém; medirei com o cordel o vale de Sucot.
9 Minha é a terra de Galaad, minha a de Manassés; Efraim é o elmo de minha cabeça; Judá, o meu cetro;
10 Moab é a bacia em que me lavo; sobre Edom atirarei minhas sandálias, cantarei vitória sobre a Filisteia".
11 Quem me conduzirá à cidade fortificada? Quem me levará até Edom?
12 Quem, senão vós, ó Deus, que nos repelistes e já não saís à frente de nossas forças?
13 Dai-nos auxílio contra o inimigo, porque é vão qualquer socorro humano.
14 Com o auxílio de Deus faremos proezas: ele abaterá nossos inimigos.
TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
Θεέ μου, γλίτωσέ με απ’ τους εχθρούς μου
1 Στον πρωτοψάλτη· όπως το «αλ-τασχέθ» (μην καταστρέφεις). ΜικτάμΜικτάμ Βλ. υποσ. εις Ψλ 16:1. του Δαβίδ, όταν έστειλε ο Σαούλ να επιτηρούν το σπίτι του για να τον θανατώσει.
2 Θεέ μου, γλίτωσέ με απ’ τους εχθρούς μου,
προφύλαξέ με απ’ αυτούς που μ’ απειλούν.
3 Σώσε με απ’ της ανομίας τους εργάτες
και λύτρωσέ με απ’ τους αιμοχαρείς.
4 Γιατ’ είν’ αυτοί
που ενεδρεύουν τη ζωή μου,
οι βίαιοι συνάζονται εναντίον μου,
χωρίς, Κύριε, να ’μαι ένοχος
ούτε να ’χω αμαρτία.
5 Παρ’ όλο που ’μαι αθώος,
εκείνοι τρέχουν κι ετοιμάζονται.
Ξύπνησε, Κύριε, έλα κοντά μου,
κοίταξε.
6 Κύριε, εσύ, Θεέ πανίσχυρε,
Θεέ του Ισραήλ,
σήκω να τιμωρήσεις όλα τα έθνη·
μη λυπηθείς κανέναν απ’ αυτούς
τους άθλιους προδότες.
(Διάψαλμα)
7 Το βράδυ επιστρέφουνε
ουρλιάζοντας σαν τα σκυλιά,
στην πόλη τριγυρνάνε.
8 Άκου, κακό που βγαίνει από το στόμα τους,
από τα χείλη τους δόρατα ξεπετιούνται.
«Γιατί;» –λένε– «ποιος μας ακούει;»
9 Αλλά συ, Κύριε, γελάς μ’ αυτούς·
χλευάζεις όλα τα έθνη.
10 Ω, δύναμή μου, σ’ εσένα αποβλέπω·
γιατί εσύ, Θεέ, είσαι το κάστρο μου.
11 Θεέ μου, απ’ την αγάπη σου
έρχεσαι να με προϋπαντήσεις·
και θα μου δείξεις, Θεέ μου,
οι εχθροί μου τι θα πάθουν.
12 Μην τους σκοτώσεις
μήπως και λησμονήσει ο λαός μου·
κάνε τους, με τη δύναμή σου,
πλάνητες και καταδιωγμένους,
Κύριε, προστασία μου.
13 Αμαρτωλά τα στόματά τους,
τα λόγια καθώς βγαίνουν απ’ τα χείλη τους.
Στην ίδια τους την έπαρση ας πιαστούνε
για την κατάρα
και για το ψέμα που αραδιάζουν.
14 Με την οργή σου αποτέλειωσέ τους,
αποτέλειωσέ τους, ώστε να μην υπάρχουν πια·
κι έτσι θα μάθουν ότι ο Θεός
στον Ιακώβ δεσπόζει,
μέχρι τα πέρατα της γης.
(Διάψαλμα)
15 Το βράδυ επιστρέφουνε
ουρλιάζοντας σαν τα σκυλιά,
στην πόλη τριγυρνάνε.
16 Εδώ κι εκεί σκορπίζονται
γυρεύοντας να φάνε·
αν δεν χορτάσουν
περνούν τη νύχτα τους γαυγίζοντας.
17 Αλλά εγώ θα τραγουδώ τη δύναμή σου
και θα εξυμνώ το έλεός σου το πρωί,
γιατί εσύ ήσουν τ’ οχυρό μου,
το καταφύγιό μου στης θλίψης μου τη μέρα.
18 Ω, δύναμή μου, για σένα θα ψάλω·
γιατί εσύ, Θεέ, είσαι το κάστρο μου,
ο Θεός που μ’ αγαπά.