Zacarias 2

1 Levantando os olhos, vi quatro chi­fres;

2 e perguntei ao porta-voz: "Meu senhor, que chifres são estes?". Ele respondeu-me: "Estes são os chifres que dispersaram Jerusalém e Judá".

3 O Senhor mostrou-me então quatro ferreiros.

4 Eu perguntei: "Esses, que vêm fazer?". "Os chifres" – respondeu-me ele – "haviam dispersado Judá de tal forma que ninguém mais ousava levantar a cabeça; mas eis que vieram esses ferreiros para destruí-los, para abater os chifres que as nações tinham levantado contra a terra de Judá, a fim de dispersar os seus habitantes."

5 Levantando os olhos, olhei e vi um homem que tinha na mão um cordel de agri­mensor.

6 Perguntei-lhe: "Aonde vais?". "A Jerusalém" – respondeu ele –, "para ver qual é a sua largura e o seu comprimento."

7 O anjo porta-voz conservava-se imóvel, quando veio ao seu encontro outro anjo que lhe disse:

8 "Corre! Fala a este jovem. Dize-lhe: Jerusalém vai ficar sem muros, por causa da multidão de homens e de animais que haverá no meio dela.

9 Eu mesmo – oráculo do Senhor – serei para ela um muro de fogo que a cercará; serei no meio dela a sua glória".

10 "Oh! Oh! Fugi para longe da terra do Norte, porque eis que vos espalho pelos quatro ventos do céu – oráculo do Senhor.

11 Salva-te, filha de Sião, tu que agora habitas na cidade de Babel!

12 Porque isto declara o Senhor dos exércitos que me enviou, depois da provação, contra as nações que vos despojaram: quem vos toca, toca a menina dos meus olhos.

13 Eis que vou levantar a minha mão contra essas nações, e elas serão a presa de seus escravos: assim sabereis que fui enviado pelo Senhor dos exércitos.

14 Solta gritos de alegria, regozija-te, filha de Sião. Eis que venho residir no meio de ti – oráculo do Senhor.

15 Naquele dia, se achegarão muitas nações ao Senhor, e se tornarão o meu povo: habitarei no meio de ti, e saberás que fui enviado a ti pelo Senhor dos exércitos.

16 O Senhor possuirá Judá como seu domínio, e Jerusalém será de novo sua cidade escolhida.

17 Toda criatura esteja em silêncio diante do Senhor: ei-lo que surge de sua santa morada."

Δεύτερο όραμα: Τιμωρία των εχθρικών εθνών

1 Μετά απ’ αυτό*Σε ορισμένες εκδόσεις οι στ. 1-4 προσαρτώνται στο κεφ. 1 ως 18-21. Συνεπώς οι στ. 5-17 του κεφ. 2 αριθμούνται ως 2:1-13. κοίταξα ψηλά και είδα τέσσερα κέρατα. 2 Ρώτησα τότε τον άγγελο που μιλούσε μαζί μου: «Τι σημαίνουν αυτά;» Και μου αποκρίθηκε: «Αυτά παριστάνουν τις δυνάμεις που διασκόρπισαν το λαό του Ιούδα, του Ισραήλ και της Ιερουσαλήμ».

3 Μετά ο Κύριος μου έδειξε τέσσερις σιδηρουργούς. 4 «Τι ήρθαν να κάνουν αυτοί;» ρώτησα. Και μου αποκρίθηκε: «Αυτοί ήρθαν να τρομάξουν και να συντρίψουν τα ισχυρά έθνη, που ξεσηκώθηκαν εναντίον της χώρας του Κυρίου και διασκόρπισαν το λαό του Ιούδα, ώστε κανείς να μην του αντισταθεί πια».

Τρίτο όραμα: Η Ιερουσαλήμ δεν χρειάζεται πια τείχη

5 Μετά κοίταξα ψηλά και είδα έναν άνθρωπο, που κρατούσε στο χέρι του το σχοινί που μετράνε. 6 «Πού πηγαίνεις;» τον ρώτησα. Και μου αποκρίθηκε: «Να μετρήσω την Ιερουσαλήμ και να δω ποιο θα είναι το πλάτος της και ποιο το μήκος της».

7 Τότε ο άγγελος που μιλούσε μαζί μου προχώρησε μπροστά και πρόσταξε έναν άλλον άγγελο, που ήρθε να τον συναντήσει: 8 «Τρέξε», του λέει, «να πεις σ’ εκείνον το νεαρό ότι η Ιερουσαλήμ θα παραμείνει ατείχιστη, για να υπάρχει χώρος για πολλούς ανθρώπους και ζώα». 9 «Εγώ», λέει ο Κύριος, «θα είμαι γι’ αυτήν πύρινο τείχος γύρω γύρω και δόξα στο μέσον της».

Πρόσκληση για επιστροφή στην πατρίδα

10 Ο Κύριος είπε: «Εμπρός, εμπρός, εσείς που σας διασκόρπισα στους τέσσερις ανέμους, φύγετε από τη χώρα του βορρά!*από τη χώρα του βορρά. Η έκφραση υπονοεί τη βαβυλωνιακή αυτοκρατορία. Πράγματι, ο δρόμος που οδηγεί από ’κει στην Παλαιστίνη, περνάει από το βορρά.11 Άνθρωποι της Ιερουσαλήμ, εξόριστοι στη Βαβυλώνα ακόμα, τρέξτε για να ξεφύγετε!*εξόριστοι... ακόμα. Μέχρι τότε, μόνον ένα τμήμα του λαού είχε επιστρέψει στην Ιουδαία από την αιχμαλωσία της Βαβυλώνας.12 Ακούστε τι λέει για τα έθνη που σας λεηλάτησαν ο Κύριος του σύμπαντος, αυτός που μ’ εξουσιοδότησε με μια τόσο σπουδαία αποστολή: "όποιος χτυπάει εσάς, χτυπάει την κόρη του ματιού μου. 13 Τώρα εγώ το χέρι μου θα υψώσω εναντίον τους, και θα λεηλατηθούν με τη σειρά τους από κείνους που οι ίδιοι είχαν υποδουλώσει!» Όταν συμβούν αυτά, θα καταλάβετε ότι ο Κύριος του σύμπαντος μ’ έστειλε σ’ εσάς.

14 Ο Κύριος λέει: «Πανηγυρίστε και χαρείτε, κάτοικοι της Σιών, γιατί έρχομαι εγώ να κατοικήσω ανάμεσά σας. 15 Έθνη πολλά τη μέρα εκείνη θα προσκολληθούν σ’ εμένα και θα γίνουν λαός μου· ωστόσο εγώ ανάμεσα σ’ εσάς θα κατοικήσω».

Όταν συμβούν αυτά θα καταλάβετε ότι ο Κύριος του σύμπαντος μ’ έστειλε σ’ εσάς. 16 Η Ιουδαία θα ξαναγίνει προσωπική ιδιοκτησία του Κυρίου μέσα στην άγια χώρα· και αυτός θα εκλέξει πάλι την Ιερουσαλήμ για πόλη του. 17 Όλοι ας σιγήσουν μπροστά στον Κύριο, γιατί ξυπνάει και ξάφνου θα βγει απ’ την άγια του κατοικία!