Publicidade

1 Maccabees 1

VULG

1 Ora, aconteceu que, senhor da Grécia, Alexandre, filho de Filipe da Ma­cedônia, oriundo da terra de Cetim, derrotou Dario, rei dos persas e dos medos, e reinou em seu lugar.

2 Empreendeu inúmeras guerras, apoderou-se de muitas cidades e matou vários reis da região.

3 Avançou até os confins da terra e apoderou-se dos despojos de uma multidão de nações. A terra calou-se diante dele. Tornando-se altivo, seu coração ensoberbeceu-se.

4 Reuniu um imenso exército,

5 impôs seu poderio aos países, às nações e reis, e todos se tornaram seus tributários.

6 Mas, em seguida, adoeceu e viu que a morte se aproximava.

7 Convocou então os mais consi­derados dentre os seus cortesãos, companheiros desde sua juventude, e, ainda em vida, repartiu entre eles o império.

8 Alexandre reinou durante doze anos, e morreu.

9 Seus oficiais exerceram o poder, cada qual em seu próprio reino.

10 Puseram todos o dia­de­ma depois de sua morte e, após eles, seus filhos durante muitos anos. E males em quantidade multiplicaram-se sobre a terra.

11 Desses reis originou-se uma raiz de pecado: Antíoco Epífanes, filho do rei Antíoco, que havia estado em Roma como refém e que reinou no ano cento e trinta e sete do reino dos gregos.

12 Nessa época, saíram também de Israel uns filhos perversos que seduziram a muitos outros, dizendo: "Vamos e façamos uma aliança com os povos que nos cercam, porque, desde que nos separamos deles, caímos em infortúnios sem conta".

13 Semelhante linguagem pareceu-lhes boa

14 e houve entre o povo quem se apressasse a ir ter com o rei, o qual concedeu a licença de adotarem os costumes pagãos.

15 Edificaram em Jerusalém um ginásio, como os gentios. Dissimularam os sinais da circuncisão e afastaram-se da alian­ça com Deus para se unirem aos gentios. E se venderam para praticar o mal.

16 Quando seu reino lhe pareceu bem consolidado, concebeu Antíoco o desejo de conquistar também o Egito, a fim de reinar sobre dois reinos.

17 Invadiu, pois, o Egito com um poderoso exército, com carros, elefantes, cavaleiros e uma numerosa esquadra.

18 Investiu contra Ptolomeu, rei do Egito, o qual, tomado de pânico, fugiu. Foram muitos os que sucumbiram sob seus golpes.

19 Tornou-se ele senhor das fortalezas do Egito e apoderou-se das riquezas do país.

20 Após ter derrotado o Egito, pelo ano cento e quarenta e três, regressou Antíoco e atacou Israel, subindo a Jerusalém com um enorme exército.

21 Entrou com arrogância no santuário, tomou o altar de ouro, o candelabro da luz com todos os seus acessórios,

22 a mesa da proposição, os vasos, as alfaias, os turíbulos de ouro, o véu, as coroas, os ornamentos de ouro da fachada e arrancou todo o revestimento.

23 Tomou a prata, o ouro, os vasos preciosos e os tesouros ocultos que encontrou.

24 Arrebatando tudo consigo, regressou à sua terra, após massacrar muitos judeus e pronunciar palavras injuriosas.

25 Foi isso um motivo de desolação em extremo para todo o Israel.

26 Príncipes e anciãos gemeram, jovens e moças perderam sua alegria e murchou a beleza das mulheres.

27 O recém-casado lamentava-se e a esposa chorava no leito nupcial.

28 A própria terra tremia por todos os seus habitantes e a casa de Jacó cobriu-se de vergonha.

29 Dois anos após, Antíoco enviou um oficial a cobrar o tributo nas cidades de Judá. Chegou ele a Jerusalém com uma numerosa tropa.

30 Dirigiu-se aos habitantes com palavras pacíficas, mas astuciosas, nas quais acreditaram. Em seguida, lançou-se de improviso sobre a cidade, pilhou-a seriamente e matou muita gente de Israel.

31 Saqueou-a, incendiou-a, destruiu as casas e os muros em derredor.

32 Seus soldados conduziram ao cativeiro as mulheres e as crianças e apoderaram-se do gado.

33 Cercaram a Cidade de Davi com uma extensa e sólida muralha, com possantes torres, tornando-a sua fortaleza.

34 Instalaram ali uma guarnição brutal de gente sem leis, e se fortificaram.

35 Ajuntaram armas e provisões. Reunindo todos os espólios do saque de Jerusalém, ali os acumularam. Constituíram-se desse modo em grande ameaça.

36 Serviram de cilada para o templo, um inimigo constantemente incitado contra o povo de Israel,

37 derramando sangue inocente ao redor do templo e profanando o santuário.

38 Por causa deles, os habitantes de Jerusalém fugiram, e ficaram os estrangeiros. Jerusalém tornou-se estranha a seus próprios filhos e estes a abandonaram.

39 Seu templo ficou desolado como um deserto, seus dias de festa se transformaram em dias de luto, seus sábados, em dias de vergonha e sua glória em desonra.

40 Quanto fora ela honrada, agora foi desprezada e sua exaltação converteu-se em tormento.

41 Então, o rei Antíoco publicou para todo o reino um edito, prescrevendo que todos os povos formassem um único povo.

42 Cada um devia renunciar a seus costumes particulares. Todos os gentios se conformaram a essa ordem do rei, e

43 muitos de Israel adotaram a sua religião, sacrificando aos ídolos e violando o sábado.

44 Por intermédio de mensageiros, o rei enviou, a Jerusalém e às cidades de Judá, cartas prescrevendo que aceitassem os costumes dos outros povos da terra.

45 Deviam suprimir holocaustos, sacrifícios e libações no templo; violar os sábados e as festas;

46 profanar o santuário e os santos;

47 eri­gir altares, templos e ídolos; sacrificar porcos e outros animais impuros.

48 Deviam também deixar seus filhos incir­cun­cidados e macular suas almas com toda sorte de impurezas e abominações, de maneira

49 a obrigarem-nos a esquecer a Lei e a transgredir as prescrições.

50 Todo aquele que não obedecesse à ordem do rei seria morto.

51 Foi nesse teor que o rei escreveu a todo o seu reino e nomeou comissários para vigiar o cumprimento de sua vontade pelo povo. Ordenou às cidades de Judá que oferecessem sacrifícios, cada uma por sua vez.

52 Houve muitos dentre o povo que colaboraram com eles e abandonaram a Lei. Fizeram muito mal no país e

53 constrangeram os israelitas a se refugiarem em asilos e refúgios ocultos.

54 No dia quinze do mês de Casleu, no ano cento e quarenta e cinco, Antíoco fez erigir a Abominação da desolação sobre o altar. Também construíram altares em todas as cidades vizinhas de Judá.

55 Ofereciam sacrifícios diante das portas das casas e nas praças públicas.

56 Rasgavam e queimavam todos os livros da Lei que achavam.

57 Em toda parte, todo aquele em poder do qual fosse encontrado um livro do testamento, ou todo aquele que mostrasse gosto pela Lei, morreria por ordem do rei.

58 Com esse poder que tinham, tratavam assim, cada mês, os judeus que eles encontravam nas cidades.

59 No dia vinte e cinco de cada mês, sacrificavam no altar, que sobressaía ao altar do templo.

60 As mulheres, que levavam seus filhos a circuncidar eram mortas conforme a ordem do rei,

61 com os filhos suspensos ao pescoço. Massacravam-se também seus próximos e os que tinham feito a circuncisão.

62 Numerosos foram os israelitas que tomaram a firme resolução de não comer nada que fosse impuro. Preferiram a morte antes que se manchar com alimentos impuros;

63 não quiseram violar a santa lei e foram trucidados.

64 Caiu assim sobre Israel uma imensa cólera.

1 Et factum est, postquam percussit Alexander Philippi Macedo, qui primus regnavit in Græcia, egressus de terra Cethim, Darium regem Persarum et Medorum : 2 constituit prælia multa, et obtinuit omnium munitiones, et interfecit reges terræ, 3 et pertransiit usque ad fines terræ : et accepit spolia multitudinis gentium, et siluit terra in conspectu ejus. 4 Et congregavit virtutem, et exercitum fortem nimis : et exaltatum est, et elevatum cor ejus : 5 et obtinuit regiones gentium, et tyrannos : et facti sunt illi in tributum. 6 Et post hæc decidit in lectum, et cognovit quia moreretur. 7 Et vocavit pueros suos nobiles, qui secum erant nutriti a juventute : et divisit illis regnum suum, cum adhuc viveret. 8 Et regnavit Alexander annis duodecim, et mortuus est. 9 Et obtinuerunt pueri ejus regnum, unusquisque in loco suo : 10 et imposuerunt omnes sibi diademata post mortem ejus, et filii eorum post eos annis multis, et multiplicata sunt mala in terra.

11 Et exiit ex eis radix peccatrix, Antiochus illustris, filius Antiochi regis, qui fuerat Romæ obses : et regnavit in anno centesimo trigesimo septimo regni Græcorum. 12 In diebus illis, exierunt ex Israël filii iniqui, et suaserunt multis, dicentes : Eamus, et disponamus testamentum cum gentibus, quæ circa nos sunt : quia ex quo recessimus ab eis, invenerunt nos multa mala. 13 Et bonus visus est sermo in oculis eorum. 14 Et destinaverunt aliqui de populo, et abierunt ad regem : et dedit illis potestatem ut facerent justitiam gentium. 15 Et ædificaverunt gymnasium in Jerosolymis secundum leges nationum : 16 et fecerunt sibi præputia, et recesserunt a testamento sancto, et juncti sunt nationibus, et venundati sunt ut facerent malum. 17 Et paratum est regnum in conspectu Antiochi, et cœpit regnare in terra Ægypti ut regnaret super duo regna. 18 Et intravit in Ægyptum in multitudine gravi, in curribus, et elephantis, et equitibus, et copiosa navium multitudine : 19 et constituit bellum adversus Ptolemæum regem Ægypti, et veritus est Ptolemæus a facie ejus, et fugit, et ceciderunt vulnerati multi. 20 Et comprehendit civitates munitas in terra Ægypti, et accepit spolia terræ Ægypti.

21 Et convertit Antiochus, postquam percussit Ægyptum in centesimo et quadragesimo tertio anno : et ascendit ad Israël, 22 et ascendit Jerosolymam in multitudine gravi. 23 Et intravit in sanctificationem cum superbia, et accepit altare aureum, et candelabrum luminis, et universa vasa ejus, et mensam propositionis, et libatoria, et phialas, et mortariola aurea, et velum, et coronas, et ornamentum aureum, quod in facie templi erat : et comminuit omnia. 24 Et accepit argentum, et aurum, et vasa concupiscibilia : et accepit thesauros occultos, quos invenit : et sublatis omnibus, abiit in terram suam. 25 Et fecit cædem hominum, et locutus est in superbia magna. 26 Et factus est planctus magnus in Israël, et in omni loco eorum : 27 et ingemuerunt principes et seniores ; virgines et juvenes infirmati sunt : et speciositas mulierum immutata est. 28 Omnis maritus sumpsit lamentum, et quæ sedebant in thoro maritali, lugebant : 29 et commota est terra super habitantes in ea, et universa domus Jacob induit confusionem.

30 Et post duos annos dierum, misit rex principem tributorum in civitates Juda, et venit Jerusalem cum turba magna. 31 Et locutus est ad eos verba pacifica in dolo : et crediderunt ei. 32 Et irruit super civitatem repente, et percussit eam plaga magna, et perdidit populum multum ex Israël. 33 Et accepit spolia civitatis : et succendit eam igni, et destruxit domos ejus, et muros ejus in circuitu : 34 et captivas duxerunt mulieres, et natos et pecora possederunt. 35 Et ædificaverunt civitatem David muro magno et firmo, et turribus firmis, et facta est illis in arcem : 36 et posuerunt illic gentem peccatricem viros iniquos, et convaluerunt in ea : et posuerunt arma, et escas, et congregaverunt spolia Jerusalem : 37 et reposuerunt illic : et facti sunt in laqueum magnum. 38 Et factum est hoc ad insidias sanctificationi, et in diabolum malum in Israël : 39 et effuderunt sanguinem innocentem per circuitum sanctificationis, et contaminaverunt sanctificationem. 40 Et fugerunt habitatores Jerusalem propter eos, et facta est habitatio exterorum, et facta est extera semini suo, et nati ejus reliquerunt eam. 41 Sanctificatio ejus desolata est sicut solitudo ; dies festi ejus conversi sunt in luctum, sabbata ejus in opprobrium, honores ejus in nihilum. 42 Secundum gloriam ejus multiplicata est ignominia ejus, et sublimitas ejus conversa est in luctum.

43 Et scripsit rex Antiochus omni regno suo ut esset omnis populus unus : et relinqueret unusquisque legem suam. 44 Et consenserunt omnes gentes secundum verbum regis Antiochi : 45 et multi ex Israël consenserunt servituti ejus, et sacrificaverunt idolis, et coinquinaverunt sabbatum. 46 Et misit rex libros per manus nuntiorum in Jerusalem, et in omnes civitates Juda, ut sequerentur leges gentium terræ, 47 et prohiberent holocausta et sacrificia, et placationes fieri in templo Dei, 48 et prohiberent celebrari sabbatum, et dies solemnes : 49 et jussit coinquinari sancta, et sanctum populum Israël. 50 Et jussit ædificari aras, et templa, et idola, et immolari carnes suillas, et pecora communia, 51 et relinquere filios suos incircumcisos, et coinquinari animas eorum in omnibus immundis, et abominationibus, ita ut obliviscerentur legem, et immutarent omnes justificationes Dei : 52 et quicumque non fecissent secundum verbum regis Antiochi, morerentur. 53 Secundum omnia verba hæc scripsit omni regno suo : et præposuit principes populo, qui hæc fieri cogerent. 54 Et jusserunt civitatibus Juda sacrificare. 55 Et congregati sunt multi de populo ad eos qui dereliquerant legem Domini, et fecerunt mala super terram : 56 et effugaverunt populum Israël in abditis, et in absconditis fugitivorum locis.

57 Die quintadecima mensis Casleu, quinto et quadragesimo et centesimo anno, ædificavit rex Antiochus abominandum idolum desolationis super altare Dei, et per universas civitates Juda in circuitu ædificaverunt aras : 58 et ante januas domorum et in plateis incendebant thura, et sacrificabant : 59 et libros legis Dei combusserunt igni, scindentes eos : 60 et apud quemcumque inveniebantur libri testamenti Domini, et quicumque observabat legem Domini, secundum edictum regis trucidabant eum. 61 In virtute sua faciebant hæc populo Israël, qui inveniebatur in omni mense et mense in civitatibus. 62 Et quinta et vigesima die mensis sacrificabant super aram, quæ erat contra altare. 63 Et mulieres, quæ circumcidebant filios suos, trucidabantur secundum jussum regis Antiochi, 64 et suspendebant pueros a cervicibus per universas domos eorum : et eos, qui circumciderant illos, trucidabant. 65 Et multi de populo Israël definierunt apud se, ut non manducarent immunda : et elegerunt magis mori, quam cibis coinquinari immundis : 66 et noluerunt infringere legem Dei sanctam, et trucidati sunt : 67 et facta est ira magna super populum valde.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_12-11-46-