1 RABbin gazap değneği altında acı çeken adam benim.2 Beni güttü, 2 Işıkta değil karanlıkta yürüttü.3 Evet, dönüp dönüp bütün gün bana elini kaldırıyor.4 Etimi, derimi yıprattı, kemiklerimi kırdı.5 Beni kuşattı, 2 Acı ve zahmetle sardı çevremi.6 Çoktan ölmüş ölüler gibi 2 Beni karanlıkta yaşattı.7 Çevreme duvar çekti, dışarı çıkamıyorum, 2 Zincirimi ağırlaştırdı.8 Feryat edip yardım isteyince de 2 Duama set çekiyor.9 Yontma taşlarla yollarımı kesti, 2 Dolaştırdı yollarımı.10 Benim için O pusuya yatmış bir ayı, 2 Gizlenmiş bir aslandır.11 Yollarımı saptırdı, paraladı, 2 Mahvetti beni.12 Yayını gerdi, okunu savurmak için 2 Beni nişangah olarak dikti.13 Oklarını böbreklerime sapladı.14 Halkımın önünde gülünç düştüm, 2 Gün boyu alay konusu oldum türkülerine.15 Beni acıya doyurdu, 2 Bana doyasıya pelinsuyu içirdi.16 Dişlerimi çakıl taşlarıyla kırdı, 2 Kül içinde diz çöktürdü bana.17 Esenlik yüzü görmedi canım, 2 Mutluluğu unuttum.18 Bu yüzden diyorum ki, 2 ‹‹Dermanım tükendi, 2 RABden umudum kesildi.››19 Acımı, başıboşluğumu, 2 Pelinotuyla ödü anımsa!20 Hâlâ onları düşünmekte 2 Ve sıkılmaktayım.21 Ama şunu anımsadıkça umutlanıyorum:22 RABbin sevgisi hiç tükenmez, 2 Merhameti asla son bulmaz; sayesinde yok olmadık.››23 Her sabah tazelenir onlar, 2 Sadakatin büyüktür.24 ‹‹Benim payıma düşen RABdir›› diyor canım, 2 ‹‹Bu yüzden Ona umut bağlıyorum.››25 RAB kendisini bekleyenler, 2 Onu arayan canlar için iyidir.26 RABbin kurtarışını sessizce beklemek iyidir.27 İnsan için boyunduruğu gençken taşımak iyidir.28 RAB insana boyunduruk takınca, 2 İnsan tek başına oturup susmalı;29 Umudunu kesmeden yere kapanmalı,30 Kendisine vurana yanağını dönüp 2 Utanca doymalı;31 Çünkü Rab kimseyi sonsuza dek geri çevirmez.32 Dert verse de, 2 Büyük sevgisinden ötürü yine merhamet eder;33 Çünkü isteyerek acı çektirmez, 2 İnsanları üzmez.34 Ülkedeki bütün tutsakları ayak altında ezmeyi,35 Yüceler Yücesinin huzurunda insan hakkını saptırmayı,36 Davasında insana haksızlık etmeyi 2 Rab doğru görmez.37 Rab buyurmadıkça kim bir şey söyler de yerine gelir?38 İyilikler gibi felaketler de Yüceler Yücesinin ağzından çıkmıyor mu?39 İnsan, yaşayan insan 2 Niçin günahlarının cezasından yakınır?40 Davranışlarımızı sınayıp gözden geçirelim, 2 Yine RABbe dönelim.41 Ellerimizin yanısıra yüreklerimizi de göklerdeki Tanrıya açalım:42 ‹‹Biz karşı çıkıp başkaldırdık, 2 Sen bağışlamadın.43 Öfkeyle örtünüp bizi kovaladın, 2 Acımadan öldürdün.44 Dualar sana erişmesin diye 2 Bulutları örtündün.45 Uluslar arasında bizi pisliğe, süprüntüye çevirdin.46 Düşmanlarımızın hepsi bizimle alay etti.47 Dehşet ve çukur, kırgın ve yıkım çıktı önümüze.››48 Kırılan halkım yüzünden 2 Gözlerimden sel gibi yaşlar akıyor.49 Durup dinmeden yaş boşanıyor gözümden,50 RAB göklerden bakıp görünceye dek.51 Kentimdeki kızların halini gördükçe 2 Yüreğim sızlıyor.52 Boş yere bana düşman olanlar bir kuş gibi avladılar beni.53 Beni sarnıca atıp öldürmek istediler, 2 Üzerime taş attılar.54 Sular başımdan aştı, ‹‹Tükendim›› dedim.55 Sarnıcın dibinden seni adınla çağırdım, ya RAB;56 Sesimi, ‹‹Ahıma, çağrıma kulağını kapama!›› dediğimi duydun.57 Seni çağırınca yaklaşıp, ‹‹Korkma!›› dedin.58 Davamı sen savundun, ya Rab, 2 Canımı kurtardın.59 Bana yapılan haksızlığı gördün, ya RAB, 2 Davamı sen gör.60 Benden nasıl öç aldıklarını, 2 Bana nasıl dolap çevirdiklerini gördün.61 Aşağılamalarını, ya RAB, 2 Çevirdikleri bütün dolapları, 2 Bana saldıranların dediklerini, 2 Gün boyu söylendiklerini duydun.63 Oturup kalkışlarına bak, 2 Alay konusu oldum türkülerine.64 Yaptıklarının karşılığını ver, ya RAB.65 İnat etmelerini sağla, 2 Lanetin üzerlerinden eksilmesin.66 Göklerinin altından öfkeyle kovala, yok et onları, ya RAB.

1 Eu sou o homem que viu a aflição causada pela vara do seu furor.2 Ele me guiou e me fez andar em trevas e não na luz.3 Deveras fez virar e revirar a sua mão contra mim o dia todo.4 Fez envelhecer a minha carne e a minha pele; quebrou-me os ossos.5 Levantou trincheiras contra mim, e me cercou de fel e trabalho.6 Fez-me habitar em lugares tenebrosos, como os que estavam mortos há muito.7 Cercou-me de uma sebe de modo que não posso sair; agravou os meus grilhões.8 Ainda quando grito e clamo por socorro, ele exclui a minha oração.9 Fechou os meus caminhos com pedras lavradas, fez tortuosas as minhas veredas.10 Fez-se-me como urso de emboscada, um leão em esconderijos.11 Desviou os meus caminhos, e fez-me em pedaços; deixou-me desolado.12 Armou o seu arco, e me pôs como alvo à flecha.13 Fez entrar nos meus rins as flechas da sua aljava.14 Fui feito um objeto de escárnio para todo o meu povo, e a sua canção o dia todo.15 Encheu-me de amarguras, fartou-me de absinto.16 Quebrou com pedrinhas de areia os meus dentes, cobriu-me de cinza.17 Alongaste da paz a minha alma; esqueci-me do que seja a felicidade.18 Digo, pois: Já pereceu a minha força, como também a minha esperança no Senhor.19 Lembra-te da minha aflição e amargura, do absinto e do fel.20 Minha alma ainda os conserva na memória, e se abate dentro de mim.21 Torno a trazer isso à mente, portanto tenho esperança.22 A benignidade do Senhor jamais acaba, as suas misericórdias não têm fim;23 renovam-se cada manhã. Grande é a tua fidelidade.24 A minha porção é o Senhor, diz a minha alma; portanto esperarei nele.25 Bom é o Senhor para os que esperam por ele, para a alma que o busca.26 Bom é ter esperança, e aguardar em silêncio a salvação do Senhor.27 Bom é para o homem suportar o jugo na sua mocidade.28 Que se assente ele, sozinho, e fique calado, porquanto Deus o pôs sobre ele.29 Ponha a sua boca no pó; talvez ainda haja esperança.30 Dê a sua face ao que o fere; farte-se de afronta.31 Pois o Senhor não rejeitará para sempre.32 Embora entristeça a alguém, contudo terá compaixão segundo a grandeza da sua misericórdia.33 Porque não aflige nem entristece de bom grado os filhos dos homens.34 Pisar debaixo dos pés a todos os presos da terra,35 perverter o direito do homem perante a face do Altíssimo,36 subverter o homem no seu pleito, não são do agrado do senhor.37 Quem é aquele que manda, e assim acontece, sem que o Senhor o tenha ordenado?38 Não sai da boca do Altíssimo tanto o mal como o bem?39 Por que se queixaria o homem vivente, o varão por causa do castigo dos seus pecados?40 Esquadrinhemos os nossos caminhos, provemo-los, e voltemos para o Senhor.41 Levantemos os nossos corações com as mãos para Deus no céu dizendo;42 Nós transgredimos, e fomos rebeldes, e não perdoaste,43 Cobriste-te de ira, e nos perseguiste; mataste, não te apiedaste.44 Cobriste-te de nuvens, para que não passe a nossa oração.45 Como escória e refugo nos puseste no meio dos povos.46 Todos os nossos inimigos abriram contra nós a sua boca.47 Temor e cova vieram sobre nós, assolação e destruição.48 Torrentes de águas correm dos meus olhos, por causa da destruição da filha do meu povo.49 Os meus olhos derramam lágrimas, e não cessam, sem haver intermissão,50 até que o Senhor atente e veja desde o céu.51 Os meus olhos me afligem, por causa de todas as filhas da minha cidade.52 Como ave me caçaram os que, sem causa, são meus inimigos.53 Atiraram-me vivo na masmorra, e lançaram pedras sobre mim.54 Águas correram sobre a minha cabeça; eu disse: Estou cortado.55 Invoquei o teu nome, Senhor, desde a profundeza da masmorra.56 Ouviste a minha voz; não escondas o teu ouvido ao meu suspiro, ao meu clamor.57 Tu te aproximaste no dia em que te invoquei; disseste: Não temas.58 Pleiteaste, Senhor, a minha causa; remiste a minha vida.59 Viste, Senhor, a injustiça que sofri; julga tu a minha causa.60 Viste toda a sua vingança, todos os seus desígnios contra mim.61 Ouviste as suas afrontas, Senhor, todos os seus desígnios contra mim,62 os lábios e os pensamentos dos que se levantam contra mim o dia todo.63 Observa-os ao assentarem-se e ao levantarem-se; eu sou a sua canção.64 Tu lhes darás a recompensa, Senhor, conforme a obra das suas mãos.65 Tu lhes darás dureza de coração, maldição tua sobre eles.66 Na tua ira os perseguirás, e os destruirás de debaixo dos teus céus, ó Senhor.