1 Vay başına Siyondaki kaygısızların, 2 Samiriye Dağında kendilerini güvende sananların, 2 İsrail halkının başvurduğu 2 Önder ulusun tanınmış insanlarının!2 Kalne Kentine gidin de görün, 2 Oradan büyük Hamaya geçin, 2 Filistlilerin Gat Kentine inin, 2 Sizin bu krallıklarınızdan daha mı iyiler? 2 Toprakları sizinkinden daha mı geniş?3 Ey sizler, kötü günü uzak sanan, 2 Zorbalık tahtını yaklaştıranlar.4 Ey sizler, fildişi süslü yataklara uzananlar, 2 Sedirlere serilenler, 2 Seçme kuzular, besili buzağılar yiyenler,5 Çenk eşliğinde türkü söyleyenler, 2 Davut gibi beste yapanlar,6 Tas tas şarap içenler, 2 Yağların en güzelini sürünenler, 2 Yusufun yıkımına kederlenmeyenler!7 Bu yüzden şimdi bunlar 2 Sürgüne gideceklerin başını çekecekler; 2 Sona erecek sedire serilenlerin cümbüşü.8 Egemen RAB başı üzerine ant içti, 2 Her Şeye Egemen Tanrı RAB şöyle diyor: 2 ‹‹Yakupun gururundan iğreniyor, 2 Saraylarından tiksiniyorum. 2 Bu yüzden içindeki her şeyle kenti 2 Düşmana teslim edeceğim.››9 Eğer bir evden on kişi kalmışsa, 2 Onlar da ölecek.10 Ölünün akrabası yakmak için cesedi evden almaya gelince, 2 Evdekine, ‹‹Yanında kimse var mı?›› diye soracak, 2 O da, ‹‹Hayır!›› yanıtını alınca, 2 ‹‹Sus!›› diyecek, ‹‹RABbin adı anılmamalı.››11 Çünkü RAB buyuruyor, 2 Büyük ev toza, 2 Küçük ev küle dönecek.12 Atlar kaya üzerinde koşar mı? 2 Kimse denizde öküzle çift sürer mi? 2 Ama siz adaleti zehire, 2 Doğruluk meyvesini pelinotuna çevirdiniz.13 Sizler, Lo-Devar Kentini aldık diye sevinenler, 2 ‹‹Karnayimi kendi bileğimizle ele geçirmedik mi?›› diyenlersiniz. simgesidir.14 ‹‹İşte bu yüzden, ey İsrail halkı, 2 Üzerinize bir ulus göndereceğim›› 2 Diyor Her Şeye Egemen Tanrı RAB, 2 ‹‹Levo-Hamat'tan Arava Vadisi'ne kadar ezecekler sizi.››

1 Ai dos que vivem sossegados em Sião, e dos que estão confiados no monte de Samaria, que têm nome entre as primeiras das nações, e aos quais vem a casa de Israel!2 Passai a Calne, e vede; e dali ide à grande Hamate; e depois descei a Gate dos filisteus; serão melhores que estes reinos? Ou maior o seu termo do que o vosso termo?3 Ó vós que afastais o dia mau, e fazeis chegar o assento da violência.4 Ai dos que dormem em camas de marfim, e se estendem sobre os seus leitos, e comem os cordeiros do rebanho, e os bezerros do meio do curral;5 Que cantam ao som da viola, e inventam para si instrumentos musicais, assim como Davi;6 Que bebem vinho em taças, e se ungem com o mais excelente óleo: mas não se afligem pela ruína de José;7 Portanto agora irão em cativeiro entre os primeiros dos que forem levados cativos, e cessarão os festins dos banqueteadores.8 Jurou o Senhor Deus por si mesmo, diz o Senhor, o Deus dos Exércitos: Abomino a soberba de Jacó, e odeio os seus palácios; por isso entregarei a cidade e tudo o que nela há.9 E acontecerá que, se numa casa ficarem dez homens, morrerão.10 Quando o tio de alguém, aquele que o queima, o tomar para levar-lhe os ossos para fora da casa, e disser ao que estiver no mais interior da casa: Está ainda alguém contigo? E este responder: Ninguém; então lhe dirá ele: Cala-te, porque não devemos fazer menção do nome do Senhor.11 Porque, eis que o Senhor ordena, e ferirá a casa grande de brechas, e a casa pequena de fendas.12 Porventura correrão cavalos sobre rocha? Lavrar-se-á nela com bois? Mas vós haveis tornado o juízo em fel, e o fruto da justiça em alosna;13 Vós que vos alegrais do nada, vós que dizeis: Não é assim que por nossa própria força nos temos tornado poderosos?14 Porque, eis que eu levantarei sobre vós, ó casa de Israel, uma nação, diz o Senhor, o Deus dos Exércitos, e oprimir-vos-á, desde a entrada de Hamate até ao ribeiro do deserto.