1 RAB Natanı Davuta gönderdi. Natan Davutun yanına gelince ona, ‹‹Bir kentte biri zengin, öbürü yoksul iki adam vardı›› dedi,

2 ‹‹Zengin adamın birçok koyunu, sığırı vardı.

3 Ama yoksul adamın satın alıp beslediği küçük bir dişi kuzudan başka bir hayvanı yoktu. Kuzu adamın yanında, çocuklarıyla birlikte büyüdü. Adamın yemeğinden yer, tasından içer, koynunda uyurdu. Yoksulun kızı gibiydi.

4 Derken, zengin adama bir yolcu uğradı. Adam gelen konuğa yemek hazırlamak için kendi koyunlarından, sığırlarından birini almaya kıyamadığından yoksulun kuzusunu alıp yolcuya yemek hazırladı.››

5 Zengin adama çok öfkelenen Davut Natana, ‹‹Yaşayan RABbin adıyla derim ki, bunu yapan ölümü hak etmiştir!›› dedi,

6 ‹‹Bunu yaptığı ve acımadığı için kuzuya karşılık dört katını ödemeli.››

7 Bunun üzerine Natan Davuta, ‹‹O adam sensin!›› dedi, ‹‹İsrailin Tanrısı RAB diyor ki, ‹Ben seni İsraile kral olarak meshettim ve Saulun elinden kurtardım.

8 Sana efendinin evini verdim, karılarını da koynuna verdim. İsrail ve Yahuda halkını da sana verdim. Bu az gelseydi, sana daha neler neler verirdim!

9 Öyleyse neden RABbin gözünde kötü olanı yaparak, onun sözünü küçümsedin? Hititli Uriyayı kılıçla öldürdün, Ammonluların kılıcıyla canına kıydın. Karısını da kendine eş olarak aldın.

10 Bundan böyle, kılıç senin soyundan sonsuza dek eksik olmayacak. Çünkü beni küçümsedin ve Hititli Uriyanın karısını kendine eş olarak aldın.›

11 ‹‹RAB şöyle diyor: ‹Sana kendi soyundan kötülük getireceğim. Senin gözünün önünde karılarını alıp bir yakınına vereceğim; güpegündüz karılarının koynuna girecek.

12 Evet, sen o işi gizlice yaptın, ama ben bunu bütün İsrail halkının gözü önünde güpegündüz yapacağım!› ››

13 Davut, ‹‹RABbe karşı günah işledim›› dedi. Natan, ‹‹RAB günahını bağışladı, ölmeyeceksin›› diye karşılık verdi,

14 ‹‹Ama sen bunu yapmakla, RABbin düşmanlarının Onu küçümsemesine neden oldun. Bu yüzden doğan çocuğun kesinlikle ölecek.››

15 Bundan sonra Natan evine döndü. RAB Uriyanın karısının Davuttan doğan çocuğunun hastalanmasına neden oldu.

16 Davut çocuk için Tanrıya yalvarıp oruç tuttu; evine gidip gecelerini yerde yatarak geçirdi.

17 Sarayın ileri gelenleri onu yerden kaldırmaya geldiler. Ama Davut kalkmak istemedi, onlarla yemek de yemedi.

18 Yedinci gün çocuk öldü. Davutun görevlileri çocuğun öldüğünü Davuta bildirmekten çekindiler. Çünkü, ‹‹Çocuk daha yaşarken onunla konuştuk ama bizi dinlemedi›› diyorlardı, ‹‹Şimdi çocuğun öldüğünü ona nasıl söyleriz? Kendisine zarar verebilir!››

19 Davut görevlilerinin fısıldaştığını görünce, çocuğun öldüğünü anladı. Onlara, ‹‹Çocuk öldü mü?›› diye sordu. ‹‹Evet, öldü›› dediler.

20 Bunun üzerine Davut yerden kalktı. Yıkandı, güzel kokular sürünüp giysilerini değiştirdi. RABbin Tapınağına gidip tapındı. Sonra evine döndü ve yemek istedi. Önüne konan yemeği yedi.

21 Hizmetkârları, ‹‹Neden böyle davranıyorsun?›› diye sordular, ‹‹Çocuk yaşarken oruç tuttun, ağladın; ama ölünce kalkıp yemek yemeye başladın.››

22 Davut şöyle yanıtladı: ‹‹Çocuk yaşarken oruç tutup ağladım. Çünkü, ‹Kim bilir, RAB bana lütfeder de çocuk yaşar› diye düşünüyordum.

23 Ama çocuk öldü. Artık neden oruç tutayım? Onu geri getirebilir miyim ki? Ben onun yanına gideceğim, ama o bana geri dönmeyecek.››

24 Davut karısı Bat-Şevayı avuttu. Yanına girip onunla yattı. Bat-Şeva bir oğul doğurdu. Çocuğun adını Süleyman koydu. Çocuğu seven RAB Peygamber Natan aracılığıyla haber gönderdi ve hatırı için çocuğun adını Yedidyah koydu. gelir.

26 Bu sırada Ammonluların Rabba Kentine karşı savaşı sürdüren Yoav, saray semtini ele geçirdi.

27 Sonra Davuta ulaklar göndererek, ‹‹Rabba Kentine karşı savaşıp su kaynaklarını ele geçirdim›› dedi,

28 ‹‹Şimdi sen ordunun geri kalanlarını topla, kenti kuşatıp ele geçir; öyle ki, kenti ben ele geçirmeyeyim ve kent adımla anılmasın.››

29 Davut bütün askerlerini toplayıp Rabba Kentine gitti, kente karşı savaşıp ele geçirdi.

30 Ammon Kralının başındaki tacı aldı. Değerli taşlarla süslü, ağırlığı bir talantfı altını bulan tacı Davutun başına koydular. Davut kentten çok miktarda mal yağmalayıp götürdü.

31 Orada yaşayan halkı dışarı çıkarıp testereyle, demir kazma ve baltayla yapılan işlerde, tuğla yapımında çalıştırdı. Davut bunu bütün Ammon kentlerinde uyguladı. Sonra bütün ordusuyla birlikte Yeruşalim'e döndü.

1 耶和华差派拿单去见大卫。于是拿单来到大卫那里, 对他说: "在一座城里有两个人, 一个富有, 一个贫穷。

2 那富有的有极多牛羊,

3 那贫穷的除了买来养的一只母羊羔以外, 什么也没有。那小羊在他家里和他的儿女一同长大, 小羊吃他的食物, 喝他杯中的饮料, 睡在他的怀里, 就像他的女儿一样。

4 有一个旅客来到富翁那里, 他舍不得从自己的牛群羊群中取一头出来, 款待到他那里来的旅客, 却取了那穷人的母羊羔, 款待到他那里来的客人。"

5 大卫就非常恼怒那人, 对拿单说: "我指着永活的耶和华起誓, 作这事的人该死。

6 他必须四倍赔偿这羊羔, 因为他作了这事, 又因他没有怜悯的心。"

7 拿单对大卫说: "你就是那人! 耶和华以色列的 神这样说: ‘我膏立了你作以色列的王, 把你从扫罗的手里救了出来,

8 把你主人的家赐给你, 把你主人的妻妾交在你怀里, 又把以色列和犹大家赐给你。你若是还以为太少, 我还可以多多加给你。

9 你为什么藐视耶和华的话, 行他看为恶的事呢?你用刀击杀了赫人乌利亚, 娶了他的妻子作你的妻子, 你借着亚扪人的刀杀了乌利亚。

10 所以, 从今以后, 刀剑必不离开你的家, 因为你藐视了我, 娶了赫人乌利亚的妻子作你的妻子。’

11 耶和华这样说: ‘看哪! 我必从你家中兴起祸患攻击你; 我要在你的眼前把你的妃嫔拿去赐给别人。他要在光天化日之下与她们同床。

12 你在暗中行了这事, 我却要在所有以色列人面前, 在光天化日之下行这事报应你。’"

13 大卫对拿单说: "我得罪了耶和华了。"拿单对大卫说: "耶和华已经除去了你的罪, 你必不至于死。

14 只是因为你作了这事, 使耶和华的仇敌大得亵渎的机会, 所以你所生的儿子必定死。"

15 于是拿单回自己的家去了。耶和华击打乌利亚的妻子给大卫所生的孩子, 他就害了重病。

16 大卫为那孩子恳求 神, 并且禁食。他进房里去, 终夜躺在地上。

17 他家中的老侍从站在他旁边, 要把他从地上扶起来, 他却不肯, 也不与他们一起吃饭。

18 到了第七天, 孩子死了。大卫的臣仆不敢告诉他孩子死了, 因为他们说: "看哪, 孩子还活着的时候, 我们劝他, 他尚且不听我们的话。现在我们怎么能告诉他孩子已经死了呢?他会伤心欲绝的。"

19 大卫看见他的臣仆彼此低声耳语, 就知道孩子已经死了。他问臣仆说: "孩子死了吗?"他们回答: "死了! "

20 于是大卫从地上起来, 洗澡, 抹膏, 更换衣服, 进耶和华的殿去敬拜, 然后回到自己的宫里去, 吩咐人给他摆上饭, 他就吃了。

21 臣仆问他: "你为什么这样作呢?孩子还活着的时候, 你为他禁食哭泣; 孩子死了, 你倒起来吃饭! "

22 他回答: "孩子还活着的时候, 我禁食哭泣, 因为我想: ‘也许耶和华怜悯我, 让孩子可以活着。’

23 现在他死了, 我为什么还要禁食呢?我还能使他回来吗?我要到他那里去, 他却不能回到我这里来。"

24 大卫安慰他的妻子拔示巴, 进到她那里去, 与她同睡。她生了一个儿子, 大卫给他起名叫所罗门; 耶和华也喜爱他,

25 就差派拿单先知去, 照着耶和华的吩咐, 给他起名叫耶底底亚。

26 那时, 约押正在攻打亚扪人的拉巴, 攻取了王城。

27 约押派遣使者去见大卫, 说: "我攻打拉巴, 已经攻取了水城。

28 现在, 请你聚集其余的人民, 安营攻打这城, 把城攻取; 免得我攻取了这城, 人就以我的名字来叫这城。"

29 于是大卫聚集所有的人民, 向拉巴进军; 攻打那城, 把它攻取了。

30 大卫从他们的王的头上夺取了王冠。王冠的金子重三十五公斤, 上面嵌有宝石, 人把这冠冕戴在大卫的头上。大卫又从这城里带走了许多战利品,

31 又把那城里的人民带出去, 使他们用锯子、铁耙、铁斧作工, 或使他们在砖窑服役。大卫对待亚扪各城的居民都是这样。后来, 大卫和众人都回耶路撒冷去了。