1 Süleymanın Ezgiler Ezgisi.2 Beni dudaklarıyla öptükçe öpsün! 2 Çünkü aşkın şaraptan daha tatlı.3 Ne güzel kokuyor sürdüğün esans, 2 Dökülmüş esans sanki adın, 2 Kızlar bu yüzden seviyor seni.4 Al götür beni, haydi koşalım! Kral beni odasına götürsün. Seninle coşup seviniriz, 2 Aşkını şaraptan çok överiz. Ne kadar haklılar seni sevmekte!5 Esmerim ben, ama güzelim, 2 Ey Yeruşalim kızları! 2 Kedarın çadırları gibi, 2 Süleymanın çadır bezleri gibi kara.6 Bakmayın esmer olduğuma, 2 Güneş kararttı beni. 2 Çünkü kızdılar bana erkek kardeşlerim, 2 Bağlara bakmakla görevlendirdiler. 2 Ama kendi bağıma bakmadım.7 Ey sevgilim, söyle bana, sürünü nerede otlatıyorsun, 2 Öğleyin nerede yatırıyorsun? 2 Neden arkadaşlarının sürüleri yanında 2 Yüzünü örten bir kadın durumuna düşeyim? gösterirdi.8 Ey güzeller güzeli, 2 Bilmiyorsan, 2 Sürünün izine çık, 2 Çobanların çadırları yanında 2 Oğlaklarını otlat.9 Firavunun arabalarına koşulu kısrağa benzetiyorum seni, aşkım benim!10 Yanakların süslerle, 2 Boynun gerdanlıklarla ne güzel!11 Sana gümüş düğmelerle altın süsler yapacağız.12 Kral divandayken, 2 Hintsümbülümün güzel kokusu yayıldı.13 Memelerim arasında yatan 2 Mür dolu bir kesedir benim için sevgilim;14 Eyn-Gedi bağlarında 2 Bir demet kına çiçeğidir benim için sevgilim.15 Ah, ne güzelsin, aşkım, ah, ne güzel! 2 Gözlerin tıpkı birer güvercin!16 Ne yakışıklısın, sevgilim, ah, ne çekici! 2 Yeşilliktir yatağımız.17 Sedir ağaçlarıdır evimizin kirişleri, 2 Tavanımızın tahtaları ardıçlar.

1 Cântico dos cânticos, de Salomão.2 Beije-me ele com os beijos de sua boca; Pois melhor é o teu amor do que o vinho.3 Os teus perfumes têm um odor suave, O teu nome é como ungüento derramado, Por isso as donzelas te amam.4 Atrai-me tu; correremos após ti: O rei acaba de me introduzir nos seus aposentos; Nós nos alegraremos e regozijaremos em ti, Faremos menção do teu amor mais do que do vinho; É com razão que te amam.5 Trigueira sou, mas formosa, Ó filhas de Jerusalém, Como as tendas de Quedar, Como os pavilhões de Salomão.6 Não admireis de eu ser morena, Porque o sol me mudou a cor. Os filhos de minha mãe indignaram-se contra mim, Puseram-me por guarda das vinhas; A minha vinha, porém, não a guardei.7 Dize-me, ó tu, a quem a minha alma ama: Onde é que apascentas o teu rebanho, onde o fazes descansar ao meio dia: Pois por que, junto ao rebanho dos teus companheiros, Seria eu como a que se cobre de véu?8 Se não o sabes, ó tu, a mais bela das mulheres, Vai-te em seguimento das pisadas dos rebanhos, E apascenta os teus cabritos junto às tendas dos pastores.9 A um cavalo dos carros de Faraó Eu te comparo, ó amada minha.10 Formosas são as tuas faces entre as madeixas, O teu pescoço com os colares.11 Nós te faremos umas tranças de ouro Marchetadas de pontinhos de prata.12 Enquanto o rei estava sentado à sua mesa, Deu o meu nardo o seu cheiro.13 O meu amado é para mim como um saquitel de mirra, Que está posta entre os meus seios.14 O meu amado é para mim como um ramalhete da hena, Nas vinhas de En-Gedi.15 Como és formosa, amada minha, como és formosa! Os teus olhos são como pombas.16 Como és formoso, amado meu, como és amável! O nosso leito é de viçosa relva.17 As traves da nossa casa são cedros, E as tábuas do nosso teto são ciprestes.