1 ‹‹Yaşama gücüm tükendi, günlerim kısaldı, 2 Mezar gözlüyor beni.2 Çevremi alaycılar kuşatmış, 2 Gözümü onların aşağılamasıyla açıp kapıyorum.3 ‹‹Ey Tanrı, kefilim ol kendine karşı, 2 Başka kim var bana güvence verecek?4 Çünkü onların aklını anlayışa kapadın, 2 Bu yüzden onları zafere kavuşturmayacaksın.5 Para için dostlarını satan adamın 2 Çocuklarının gözünün feri söner.6 ‹‹Tanrı beni insanların diline düşürdü, 2 Yüzüme tükürmekteler.7 Kederden gözümün feri söndü, 2 Kollarım bacaklarım çırpı gibi.8 Dürüst insanlar buna şaşıyor, 2 Suçsuzlar tanrısızlara saldırıyor.9 Doğrular kendi yolunu tutuyor, 2 Elleri temiz olanlar gittikçe güçleniyor.10 ‹‹Ama siz, hepiniz gelin yine deneyin! 2 Aranızda bir bilge bulamayacağım.11 Günlerim geçti, tasarılarım, 2 Dileklerim suya düştü.12 Bu insanlar geceyi gündüze çeviriyorlar, 2 Karanlığa ‹Işık yakındır› diyorlar.13 Ölüler diyarını evim diye gözlüyorsam, 2 Yatağımı karanlığa seriyorsam,14 Çukura ‹Babam›, 2 Kurda ‹Annem, kızkardeşim› diyorsam,15 Umudum nerede? 2 Kim benim için umut görebilir?16 Umut benimle ölüler diyarına mı inecek? 2 Toprağa birlikte mi gireceğiz?››

1 My spirit hath been destroyed, My days extinguished -- graves [are] for me.2 If not -- mockeries [are] with me. And in their provocations mine eye lodgeth.3 Place, I pray Thee, my pledge with Thee; Who is he that striketh hand with me?4 For their heart Thou hast hidden From understanding, Therefore Thou dost not exalt them.5 For a portion he sheweth friendship, And the eyes of his sons are consumed.6 And he set me up for a proverb of the peoples, And a wonder before them I am.7 And dim from sorrow is mine eye, And my members as a shadow all of them.8 Astonished are the upright at this, And the innocent against the profane Stirreth himself up.9 And the righteous layeth hold [on] his way, And the clean of hands addeth strength, And -- dumb are they all.10 Return, and come in, I pray you, And I find not among you a wise man.11 My days have passed by, My devices have been broken off, The possessions of my heart!12 Night for day they appoint, Light [is] near because of darkness.13 If I wait -- Sheol [is] my house, In darkness I have spread out my couch.14 To corruption I have called: -- `Thou [art] my father.` `My mother` and `my sister` -- to the worm.15 And where [is] now my hope? Yea, my hope, who doth behold it?16 [To] the parts of Sheol ye go down, If together on the dust we may rest.