Resultados da busca por "esperança"

2праз Якога таксама маем вераю доступ да тае ласкі, у якой стаім і хвалімся надзеяй славы Божай.

4а цярплівасьць — выпрабаванасьць, а выпрабаванасьць — надзею,

12[маючы] надзею, радуйцеся; у прыгнёце будзьце вытрывалымі; у малітве — няспыннымі;

8Лепш мець надзею на ГОС­ПАДА, чым спадзявацца на чалавека.

9Лепш мець надзею на ГОС­ПАДА, чым спадзявацца на магнатаў.

29Слаўце ГОСПАДА, бо Ён — добры, бо на вякі міласэрнасьць Ягоная!

5Бо мы духам праз веру чакаем надзеі праведнасьці.

20ідалапаклонства, чараўніцтва, варожасьць, сваркі, рэўнасьць, ярасьць, сварлівасьць, нязгода, герэзіі,

25Калі мы жывем [паводле] Духа, дык і ходзім сьледам за Духам.

5Гэта кажа ГОСПАД: «Пракляты чалавек, які спадзяецца на чалавека і які цела робіць рамяном [сваім], а ад ГОСПАДА адварочваецца сэрца ягонае!

7Дабраслаўлёны чалавек, які спадзяецца на ГОСПАДА, і ГОСПАД — надзея ягоная!

13Надзея Ізраіля, ГОСПАДЗЕ! Усе, якія пакідаюць Цябе, будуць асаромленыя. Тыя, якія адварочваюцца ад Цябе, будуць запісаныя на зямлі, бо яны пакінулі ГОСПАДА, крыніцу вады жывой.

13Такі шлях усіх, якія забываюцца пра Бога, і надзея бязбожнага загіне.

14Надзея яго ценькая, як нітка, пэўнасьць ягоная — як павуціньне.

7усё вытрымлівае, усяму верыць, на ўсё спадзяецца, усё трывае.

13А цяпер застаюцца вера, надзея, любоў — гэтыя тры; але большая з іх — любоў.

1А вера ёсьць пэўнасьць у тым, чаго спадзяемся, перакананасьць у рэчах нябачных.

17Вераю Абрагам, спакушаны, прынёс [у ахвяру] Ісаака, і прынёс адзінароднага, якога прыняў як абяцаньне,

20Вераю ў будучае Ісаак дабраславіў Якуба і Эзава.

1У Табе, ГОСПАДЗЕ, я маю надзею. Ня дай мне асароміцца на вякі!

5Бо Ты — надзея мая, Госпадзе, ГОСПАДЗЕ, пэўнасьць мая з маладосьці маёй!

8Няхай будуць напоўненыя вусны мае хвалой Табе, кожны дзень — услаўленьнем Цябе.

4Душа гультая жадае і ня мае нічога, а душа руплівага будзе насычаная.

12Спадзяваньне, якое доўжыцца, — боль сэрца, а зьдзейсьненае жаданьне — дрэва жыцьця.

17Бязбожны пасланец трапляе ў бяду, а верны пасол [прыносіць] аздараўленьне.

14Кажу дамавіне: "Ты — бацька мой!" А чарвякам: "Маці мая і сястра мая".

15Дык дзе ж тады надзея мая? І хто можа бачыць надзею маю?

16У брамы адхлані зыйдзе яна, і разам са мною ў парахне супачыне».

14Шчасьлівы чалавек, які мае трымценьне заўсёды, а хто робіць цьвёрдым сэрца сваё, трапіць у бяду.

25Душа надзьмутая ўзьнімае звадку, а хто спадзяецца на ГОСПАДА, будзе насычаны.

26Хто спадзяецца на сэрца сваё, той дурань, а хто ходзіць у мудрасьці, будзе збаўлены.

25Добры ГОСПАД да тых, якія на Яго спадзяюцца, да душы, якая шукае Яго.

26Добра мець надзею і маўкліва [чакаць] збаўленьня ад ГОСПАДА.

29Няхай закрые пылам вусны свае, можа, ёсьць [яшчэ] надзея.

19Бо стварэньне са спа­дзяваньнем чакае адкрыцьця сыноў Божых,

24Бо мы збаўленыя надзеяй. А надзея ўбачаная ня ёсьць надзея, бо калі хто бачыць, чаго яму спадзявацца?

25А калі спадзяемся на тое, чаго ня бачым, чакаем з цярплівасьцю.

6Шчасьлівы чалавек, сіла якога ў Табе, і ў сэрцы якога дарога [да Цябе]!

9ГОСПАДЗЕ, Божа Магуцьцяў, пачуй малітву маю! Прыхілі вуха, Божа Якуба! (Сэлях)

13ГОСПАД Магуцьцяў! Шчасьлівы чалавек, які на Цябе спадзяецца!

6Дні мае праходзяць хутчэй, чым чаўнок ткацкі, і мінаюць без надзеі.

7Памятай, што жыцьцё маё — як подых ветру, і вока маё ня вернецца, каб пабачыць дабро.

16Я страціў надзею, ня буду больш жыць; даруй мне, бо дні мае — марнасьць.

1Кіраўніку хору. Едутуну. Псальм Давіда.

8І цяпер, на што [яшчэ] я спадзяюся, Госпадзе? Надзея мая ў Табе!

2Якая ж доля мая ў Бога на вышыні, і якая спадчына ад Усемагутнага на вышынях?

3Ці ж не загуба [прызначана] для ліхотніка, і няшчасьце — для злачынцы?

24Ці ў золаце я меў спадзяваньне? І ці золату чыстаму я казаў: "Надзея мая"?

11Намер ГОСПАДА будзе трываць на вякі, думкі сэрца Ягонага — з пакаленьня ў пакаленьне.

20Душа нашая чакае на ГОСПАДА; Ён — дапамога наша і шчыт наш.

22Няхай будзе міласэрнасьць Твая, ГОСПАДЗЕ, над намі, як мы на Цябе спадзяемся!

1Давіда. ГОСПАД — сьвятло маё і збаўленьне маё. Каго мне баяцца? ГОСПАД — апора жыцьця майго. Каго мне палохацца?

13Але я веру, што ўбачу добрасьць ГОСПАДА ў зямлі жывых.

14Спадзявайся на ГОСПАДА! Будзь цьвёрды і сэрца тваё ўмацуй, і спадзявайся на ГОСПАДА!