1 What shall we say then that Abraham our father according to flesh has found? 2 For if Abraham has been justified on the principle of works, he has whereof to boast: but not before God; 3 for what does the scripture say? And Abraham believed God, and it was reckoned to him as righteousness. 4 Now to him that works the reward is not reckoned as of grace, but of debt: 5 but to him who does not work, but believes on him who justifies the ungodly, his faith is reckoned as righteousness. 6 Even as David also declares the blessedness of the man to whom God reckons righteousness without works: 7 Blessed they whose lawlessnesses have been forgiven, and whose sins have been covered: 8 blessed the man to whom the Lord shall not at all reckon sin.

9 Does this blessedness then rest on the circumcision, or also on the uncircumcision? For we say that faith has been reckoned to Abraham as righteousness. 10 How then has it been reckoned? when he was in circumcision, or in uncircumcision? Not in circumcision, but in uncircumcision. 11 And he received the sign of circumcision as seal of the righteousness of faith which he had being in uncircumcision, that he might be the father of all them that believe being in uncircumcision, that righteousness might be reckoned to them also; 12 and father of circumcision, not only to those who are of the circumcision, but to those also who walk in the steps of the faith, during uncircumcision, of our father Abraham. 13 For it was not by law that the promise was to Abraham, or to his seed, that he should be heir of the world, but by righteousness of faith. 14 For if they which are of law be heirs, faith is made vain, and the promise made of no effect. 15 For law works wrath; but where no law is neither is there transgression. 16 Therefore it is on the principle of faith, that it might be according to grace, in order to the promise being sure to all the seed, not to that only which is of the law, but to that also which is of Abraham’s faith, who is father of us all,

17 (according as it is written, I have made thee father of many nations,) before the God whom he believed, who quickens the dead, and calls the things which be not as being; 18 who against hope believed in hope to his becoming father of many nations, according to that which was spoken, So shall thy seed be: 19 and not being weak in faith, he considered not his own body already become dead, being about a hundred years old, and the deadening of Sarah’s womb, 20 and hesitated not at the promise of God through unbelief; but found strength in faith, giving glory to God; 21 and being fully persuaded that what he has promised he is able also to do; 22 wherefore also it was reckoned to him as righteousness.

23 Now it was not written on his account alone that it was reckoned to him, 24 but on ours also, to whom, believing on him who has raised from among the dead Jesus our Lord, 25 who has been delivered for our offences and has been raised for our justification, it will be reckoned.

1 Kion do, ni diros, trovis Abraham, nia praavo laŭ la karno? 2 Ĉar se Abraham praviĝis per faroj, li havas ion, pri kio fieri, sed ne antaŭ Dio. 3 Ĉar kion diras la Skribo? Kaj Abraham kredis al Dio, kaj tio estis kalkulita al li kiel virto. 4 Al tiu, kiu laboras, la salajro estas kalkulata ne kiel favoro, sed kiel ŝuldo. 5 Sed al tiu, kiu ne laboras, sed kredas al Tiu, kiu pravigas la malpiulon, lia fido estas kalkulata kiel virto. 6 Kiel David ankaŭ pridiras la feliĉon de la homo, al kiu Dio kalkulas virton ekster faroj, 7 dirante:

Feliĉaj estas tiuj, kies krimoj estas pardonitaj,

Kies pekoj estas kovritaj.

8 Feliĉa estas la homo, al kiu la Eternulo ne kalkulas lian kulpon.

9 Ĉu do ĉi tiu feliĉo apartenas al la cirkumcidularo, aŭ al la necirkumcidularo ankaŭ? Ĉar ni diras, ke al Abraham la fido estis kalkulita kiel virto. 10 Kiel do ĝi estis kalkulita? kiam li estis en cirkumcido, aŭ en necirkumcido? Ne en cirkumcido, sed en necirkumcido; 11 kaj li ricevis la signon de cirkumcido, kiel sigelon de la virto de la fido, kiu ekzistis en lia necirkumcido; por ke li estu la patro de ĉiuj, kiuj ankoraŭ en necirkumcido kredas, por ke virto estu kalkulata al ili; 12 kaj la patro de cirkumcido al tiuj, kiuj ne nur estas anoj de la cirkumcido, sed kiuj ankaŭ sekvas la paŝojn de tiu fido, kiun nia patro Abraham havis dum sia necirkumcido. 13 Ĉar ne per la leĝo fariĝis la promeso al Abraham aŭ al lia idaro, ke li estos heredanto de la mondo, sed per la virto el fido. 14 Ĉar se tiuj, kiuj estas laŭ la leĝo, estas heredantoj, la fido nuliĝis, kaj la promeso vantiĝis; 15 ĉar la leĝo elfaras koleron; sed kie ne ekzistas leĝo, tie ankaŭ ne ekzistas transpaŝo. 16 Ĝi do estas el fido por tio, ke ĝi estu laŭ graco; por ke la promeso estu firma al la tuta idaro, ne nur al tiu, kiu estas el la leĝo, sed ankaŭ al tiu, kiu estas el la fido de Abraham, kiu estas la patro de ni ĉiuj 17 (kiel estas skribite: Mi faris vin patro de multe da popoloj) antaŭ Tiu, al kiu li kredis, nome Dio, kiu vivigas la mortintojn, kaj vokas la neekzistantaĵojn, kvazaŭ ili ekzistus. 18 Li ekster espero kredis en espero, por ke li fariĝu patro de multe da popoloj, laŭ la diritaĵo: Tiel estos via idaro. 19 Kaj ne senfortigite en fido, li pripensis sian propran korpon jam pereintan (estante preskaŭ centjara), kaj la senvivecon de la utero de Sara; 20 tamen pri la promeso de Dio li ne ŝanceliĝis en nekredemo, sed fortiĝis per fido, donante la gloron al Dio, 21 kaj plene certigite, ke tion, kion Li promesis, Li povas ankaŭ fari. 22 Tial ĝi estis kalkulita al li kiel virto. 23 Kaj ne por li sola estis skribite, ke ĝi estis kalkulita al li; 24 sed ankaŭ por ni, al kiuj ĝi estos kalkulata, kaj kiuj kredas al Tiu, kiu levis el la mortintoj Jesuon, nian Sinjoron, 25 kiu estis transdonita pro niaj pekoj kaj estis relevita por nia pravigo.