1 And Jehovah visited Sarah as he had said, and Jehovah did to Sarah as he had spoken.2 And Sarah conceived, and bore Abraham a son in his old age, at the appointed time of which God had spoken to him.3 And Abraham called the name of his son who was born to him, whom Sarah bore to him, Isaac.4 And Abraham circumcised his son Isaac, being eight days old, as God had commanded him.5 And Abraham was a hundred years old when his son Isaac was born to him.6 And Sarah said, God has made me laugh: all that hear will laugh with me.7 And she said, Who would have said to Abraham, Sarah will suckle children? For I have borne {him} a son in his old age.8 And the child grew, and was weaned. And Abraham made a great feast on the day that Isaac was weaned.9 And Sarah saw the son of Hagar the Egyptian, whom she had borne to Abraham, mocking.10 And she said to Abraham, Cast out this handmaid and her son; for the son of this handmaid shall not inherit with my son-with Isaac.11 And the thing was very grievous in Abraham's sight because of his son.12 And God said to Abraham, Let it not be grievous in thy sight because of the lad and because of thy handmaid: {in} all that Sarah hath said to thee hearken to her voice, for in Isaac shall a seed be called to thee.13 But also the son of the handmaid will I make a nation, because he is thy seed.14 And Abraham rose up early in the morning, and took bread, and a flask of water, and gave {it} to Hagar, putting {it} on her shoulder-and the child, and sent her away. And she departed, and wandered about in the wilderness of Beer-sheba.15 And the water was exhausted from the flask; and she cast the child under one of the shrubs,16 and she went and sat down over against {him}, a bow-shot off; for she said, Let me not behold the death of the child. And she sat over against {him}, and lifted up her voice and wept.17 And God heard the voice of the lad. And the Angel of God called to Hagar from the heavens, and said to her, What {aileth} thee, Hagar? Fear not; for God hath heard the voice of the lad there, where he is.18 Arise, take the lad, and hold him in thy hand; for I will make of him a great nation.19 And God opened her eyes, and she saw a well of water; and she went and filled the flask with water, and gave the lad drink.20 And God was with the lad, and he grew; and he dwelt in the wilderness, and became an archer.21 And he dwelt in the wilderness of Paran. And his mother took him a wife out of the land of Egypt.22 And it came to pass at that time that Abimelech, and Phichol the captain of his host, spoke to Abraham, saying, God is with thee in all that thou doest.23 And now swear to me here by God that thou wilt not deal deceitfully with me, nor with my son, nor with my grandson. According to the kindness that I have done to thee, thou shalt do to me, and to the land in which thou sojournest.24 And Abraham said, I will swear.25 And Abraham reproved Abimelech because of a well of water that Abimelech's servants had violently taken away.26 And Abimelech said, I do not know who has done this, neither hast thou told me {of it}, neither have I heard {of it} but to-day.27 And Abraham took sheep and oxen, and gave them to Abimelech; and both of them made a covenant.28 And Abraham set seven ewe-lambs of the flock by themselves.29 And Abimelech said to Abraham, What {mean} these seven ewe-lambs, these which thou hast set by themselves?30 And he said, That thou take the seven ewe-lambs of my hand, that they may be a witness to me that I have dug this well.31 Therefore he called that place Beer-sheba, because there they had sworn, both of them.32 And they made a covenant at Beer-sheba. And Abimelech rose up, and Phichol the captain of his host, and returned into the land of the Philistines.33 And {Abraham} planted a tamarisk in Beer-sheba, and called there on the name of Jehovah, the Eternal *God.34 And Abraham sojourned in the Philistines' land many days.

1 Kaj la Eternulo rememoris Saran, kiel Li diris, kaj la Eternulo faris al Sara, kiel Li parolis.2 Kaj Sara gravediĝis kaj naskis al Abraham filon en lia maljuneco, en la difinita tempo, pri kiu Dio al li diris.3 Kaj Abraham donis al sia filo, kiu naskiĝis al li, kiun naskis al li Sara, la nomon Isaak.4 Kaj Abraham cirkumcidis sian filon Isaak, kiam tiu havis la aĝon de ok tagoj, kiel ordonis al li Dio.5 Kaj Abraham havis la aĝon de cent jaroj, kiam naskiĝis al li lia filo Isaak.6 Kaj Sara diris: Ridindaĵon faris al mi Dio; ĉiu, kiu aŭdos, ridos pri mi.7 Kaj ŝi diris: Kiu dirus al Abraham, ke Sara mamnutros infanojn? ĉar mi naskis filon en lia maljuneco.8 Kaj la infano kreskis, kaj ĝi estis demamigita, kaj Abraham faris grandan festenon en la tago, en kiu Isaak estis demamigita.9 Kaj Sara vidis, ke la filo de Hagar la Egiptino, kiun ĉi tiu naskis al Abraham, mokas.10 Kaj ŝi diris al Abraham: Forpelu ĉi tiun sklavinon kaj ŝian filon; ĉar la filo de ĉi tiu sklavino ne heredos kun mia filo, kun Isaak.11 Kaj la afero forte malplaĉis al Abraham pro lia filo.12 Kaj Dio diris al Abraham: Ĝi ne malplaĉu al vi pro la knabo kaj pro via sklavino; pri ĉio, kion diros al vi Sara, obeu ŝian voĉon; ĉar per Isaak oni nomos vian idaron.13 Sed ankaŭ el la filo de la sklavino Mi kreskigos popolon, ĉar li estas via semo.14 Kaj Abraham leviĝis frue matene, kaj prenis panon kaj felsakon kun akvo kaj donis al Hagar, metante ĝin sur ŝian ŝultron, ankaŭ la infanon, kaj foririgis ŝin; kaj ŝi iris, kaj ŝi erarvagis en la dezerto Beer-Ŝeba.15 Kaj konsumiĝis la akvo de la felsako, kaj ŝi ĵetis la infanon sub unu el la arbetaĵoj.16 Kaj ŝi iris kaj sidiĝis kontraŭe, en la malproksimeco de pafo el pafarko; ĉar ŝi diris: Mi ne povas rigardi la morton de la infano. Kaj ŝi sidiĝis kontraŭe, kaj ŝi komencis laŭte plori.17 Kaj Dio aŭdis la voĉon de la knabo; kaj anĝelo de Dio vokis Hagaron el la ĉielo, kaj diris al ŝi: Kio estas al vi, Hagar? ne timu, ĉar Dio aŭdis la voĉon de la knabo el la loko, kie li estas.18 Leviĝu, prenu la knabon kaj tenu lin per via mano, ĉar grandan popolon Mi faros el li.19 Kaj Dio malfermis ŝiajn okulojn, kaj ŝi ekvidis puton kun akvo, kaj ŝi iris kaj plenigis la felsakon per akvo kaj trinkigis la knabon.20 Kaj Dio estis kun la knabo, kaj li grandiĝis kaj loĝis en la dezerto kaj fariĝis arkpafisto.21 Kaj li loĝis en la dezerto Paran; kaj lia patrino prenis al li edzinon el la lando Egipta.22 Kaj en tiu tempo Abimeleĥ kaj lia militestro Piĥol diris al Abraham jene: Dio estas kun vi en ĉio, kion vi faras;23 nun ĵuru do al mi per Dio, ke vi ne agos malfidele kun mi, nek kun mia filo, nek kun mia nepo; ke tiel same favorkore, kiel mi agis kun vi, vi agos kun mi, kaj kun la lando, en kiu vi loĝas kiel fremdulo.24 Kaj Abraham diris: Mi ĵuras.25 Kaj Abraham riproĉis Abimeleĥon pro la akva puto, kiun perforte forprenis la sklavoj de Abimeleĥ.26 Kaj Abimeleĥ diris: Mi ne scias, kiu faris tion, kaj ankaŭ vi ne diris al mi; mi eĉ ne aŭdis pri tio ĝis hodiaŭ.27 Kaj Abraham prenis ŝafojn kaj bovojn kaj donis al Abimeleĥ, kaj ili ambaŭ starigis inter si interligon.28 Kaj Abraham starigis sep ŝafidojn aparte.29 Kaj Abimeleĥ diris al Abraham: Por kio estas tiuj sep ŝafidoj, kiujn vi starigis aparte?30 Kaj tiu diris: Sep ŝafidojn prenu el mia mano, por ke ili estu por mi atesto, ke mi elfosis tiun puton.31 Tial tiu loko havas la nomon Beer-Ŝeba, ĉar tie ili ambaŭ ĵuris.32 Kaj ili starigis interligon en Beer-Ŝeba. Kaj Abimeleĥ kaj lia militestro Piĥol leviĝis kaj reiris en la landon de la Filiŝtoj.33 Kaj Abraham plantis tamariskon en Beer-Ŝeba, kaj preĝis tie al la Eternulo, la Dio eterna.34 Kaj Abraham loĝis en la lando de la Filiŝtoj longan tempon.