Romanos 2

1 Therefore thou art inexcusable, O man, every one who judgest, for in that in which thou judgest another, thou condemnest thyself; for thou that judgest doest the same things. 2 But we know that the judgment of God is according to truth upon those who do such things. 3 And thinkest thou this, O man, who judgest those that do such things, and practisest them thyself, that thou shalt escape the judgment of God? 4 or despisest thou the riches of his goodness, and forbearance, and long-suffering, not knowing that the goodness of God leads thee to repentance? 5 but, according to thy hardness and impenitent heart, treasurest up to thyself wrath, in the day of wrath and revelation of the righteous judgment of God, 6 who shall render to each according to his works: 7 to them who, in patient continuance of good works, seek for glory and honour and incorruptibility, life eternal. 8 But to those that are contentious, and are disobedient to the truth, but obey unrighteousness, there shall be wrath and indignation, 9 tribulation and distress, on every soul of man that works evil, both of Jew first, and of Greek; 10 but glory and honour and peace to every one that works good, both to Jew first and to Greek: 11 for there is no acceptance of persons with God. 12 For as many as have sinned without law shall perish also without law; and as many as have sinned under law shall be judged by law, 13 (for not the hearers of the law are just before God, but the doers of the law shall be justified. 14 For when those of the nations, which have no law, practise by nature the things of the law, these, having no law, are a law to themselves; 15 who shew the work of the law written in their hearts, their conscience also bearing witness, and their thoughts accusing or else excusing themselves between themselves;) 16 in the day when God shall judge the secrets of men, according to my glad tidings, by Jesus Christ.

17 But if thou art named a Jew, and restest in the law, and makest thy boast in God, 18 and knowest the will, and discerningly approvest the things that are more excellent, being instructed out of the law; 19 and hast confidence that thou thyself art a leader of the blind, a light of those who are in darkness, 20 an instructor of the foolish, a teacher of babes, having the form of knowledge and of truth in the law: 21 thou then that teachest another, dost thou not teach thyself? thou that preachest not to steal, dost thou steal? 22 thou that sayest man should not commit adultery, dost thou commit adultery? thou that abhorrest idols, dost thou commit sacrilege? 23 thou who boastest in law, dost thou by transgression of the law dishonour God? 24 For the name of God is blasphemed on your account among the nations, according as it is written. 25 For circumcision indeed profits if thou keep the law; but if thou be a law-transgressor, thy circumcision is become uncircumcision. 26 If therefore the uncircumcision keep the requirements of the law, shall not his uncircumcision be reckoned for circumcision, 27 and uncircumcision by nature, fulfilling the law, judge thee, who, with letter and circumcision, art a law-transgressor? 28 For he is not a Jew who is one outwardly, neither that circumcision which is outward in flesh; 29 but he is a Jew who is so inwardly; and circumcision, of the heart, in spirit, not in letter; whose praise is not of men, but of God.

1 Als jij over anderen oordeelt, heb je dus geen excuus. Want op ieder punt waarop je een oordeel over een ander velt, veroordeel je jezelf doordat je die dingen ook doet. 2 We weten immers dat wie dergelijke dingen doet, terecht door God veroordeeld wordt. 3 Dus als jij een oordeel velt over wie dergelijke dingen doet maar ze zelf ook doet, denk je dan dat jij Gods oordeel zal ontlopen? 4 Of heb je geen respect voor zijn grote mildheid, verdraagzaamheid en geduld? Besef je dan niet dat Gods mildheid jou tot inkeer zou moeten brengen? 5 Door halsstarrig te weigeren tot inkeer te komen, spaar je voor jezelf straf op – en die zal je krijgen op de dag dat God zijn toorn en gerechtigheid openbaart. 6 Hij zal iedereen loon naar werken geven. 7 Zij die glorie, eer en onvergankelijkheid nastreven door voortdurend goed te doen, ontvangen dan het eeuwig leven. 8 Maar zij die uit geldingsdrang de waarheid van de hand wijzen en zich door het kwaad laten leiden, ontvangen dan Gods zware straf. 9 Alle mensen die het slechte doen – in de eerste plaats Joden, maar ook niet-Joden – wacht leed en ellende. 10 Maar allen die het goede doen – in de eerste plaats Joden, maar ook niet-Joden – wacht glorie, eer en vrede. 11 Er is bij God namelijk geen favoritisme, 12 want allen die hebben gezondigd zonder de Wet te kennen, zullen zonder de Wet verloren gaan, en allen die hebben gezondigd terwijl ze de Wet wel kenden, zullen op grond van de Wet worden veroordeeld. 13 Het zijn niet de mensen die de Wet horen die vrij van schuld zijn tegenover God; integendeel, het zijn zij die de Wet naleven, die zullen worden vrijgesproken van schuld. 14 En wanneer niet-Joden – zij die de Wet niet hebben ontvangen – spontaan doen wat de Wet vereist, dan blijkt dat zij de Wet in zich hebben, ook al hebben zij haar niet ontvangen. 15 Ze tonen dat de voorschriften van de Wet in hun hart zijn gegrift, terwijl hun geweten hen erover aanspreekt en hun gedachten hen soms beschuldigen en soms vrijpleiten. 16 Dit alles zal blijken op de dag dat God, door Christus Jezus, over de verborgen daden van de mensen zal oordelen. Dit is het evangelie dat ik verkondig.

17 Als je jezelf als een Jood beschouwt, op de Wet vertrouwt en fier op God bent, 18 en als je weet wat God van je verlangt en als je kan onderscheiden waarop het aankomt omdat de Wet jou dat heeft geleerd, 19 als je ervan overtuigd bent dat je een gids bent voor de blinden en een licht voor de mensen die in het duister leven, 20 als je dwazen corrigeert en onverstandigen onderwijst omdat je in de Wet kennis en de waarheid weet te vinden, 21 kortom, als jij anderen onderwijst, onderwijs je dan ook jezelf? Of verkondig je dat stelen niet mag, maar steel je zelf? 22 Zeg je dat echtbreuk verkeerd is, maar pleeg je zelf echtbreuk? Walg je van afgodsbeelden, maar roof je uit tempels? 23 Dan doe jij, die er fier op bent dat je de Wet bezit hoewel je haar ook overtreedt, God schande aan. 24 Dan is het zoals in de Schriften staat: "Door jouw toedoen wordt God gelasterd onder de volken." 25 Als je de Wet naleeft, is het waardevol om besneden te zijn, maar als je de Wet overtreedt, ben je als een onbesnedene. 26 En als een onbesnedene zich aan de voorschriften van de Wet houdt, wordt hij dan niet als een besnedene beschouwd? 27 Dan zullen zij die onbesneden gebleven zijn maar zich aan de Wet houden, oordelen over jou die de Wet overtreedt hoewel je haar op schrift hebt en besneden bent. 28 Want niet wie aan de buitenkant Joods is, noch wie lichamelijk besneden is, is werkelijk Joods. 29 Integendeel, wie vanbinnen Joods is en een besneden hart heeft – door de Geest, niet door de schriftelijke Wet – is werkelijk Joods. En de lof die zo iemand ontvangt, komt niet van mensen maar van God.