Força na fraqueza
7 Na, i te tino nui rawa o nga whakakitenga mai, he mea kei kake rawa ake ahau, kua homai ki ahau he koikoi i te kikokiko, he anahera na Hatana hei kuru i ahau, kia kaua ai ahau e kake rawa.8 E toru aku inoinga ki te Atua mo tenei mea kia neke atu i ahau.9 A kua mea mai ia ki ahau, E ranea ana toku atawhai hei mea mou: mana tonu hoki toku kaha i runga i te ngoikore. Na pai rawa atu ki ahau te whakamanamana ki oku ngoikore, kia ai ai te kaha o te Karaiti hei taupoki moku.10 Mo reira ahuareka tonu ahau ki nga ngoikoretanga, ki nga tukinotanga, kinga aitua, ki nga whakatoinga, ki nga rarunga, mo te Karaiti; i ahau hoki e ngoikore ana ko reira ahau kaha ai.
Nas Escrituras, o cristão é comparado a um vaso. E, por sua própria natureza, um vaso só tem utilidade quando está vazio, para que possa ser preenchido. Esse é o conceito da graça de Deus: primeiro, ela nos esvazia de nós mesmos para que, então, possamos ser cheios dela (Gálatas 2:20).
E como isso acontece? Deus permite que o nosso ego seja quebrado por meio das lutas, provações e sofrimentos. Se apenas a glória se manifestasse em nós, e jamais fôssemos submetidos à cruz de Cristo, correríamos o risco de nos tornarmos autossuficientes em nossa fé. Algumas teologias modernas chegam a sugerir, ainda que de forma sutil, que Deus depende de nós, e não nós d’Ele. No entanto, não podemos esquecer que tudo o que Deus fez por nós foi por amor. Ainda somos totalmente dependentes da Sua graça e imerecedores de Sua bondade (Efésios 2:8-9).
Precisamos enxergar as lutas, provações e sofrimentos enfrentados por amor a Cristo sob uma perspectiva espiritual: eles também são instrumentos de crescimento e aperfeiçoamento. Isso não significa que o sofrimento seja o plano ideal de Deus para nós, pois Ele sempre deseja o nosso bem. Contudo, quando passarmos por aflições, não devemos perder o ânimo nem nos desesperar, porque Cristo venceu o mundo. E, se Ele venceu, também somos vencedores por meio d’Ele (João 16:33).
Deus lhe abençoe!
Se a graça é favor imerecido, ela se aperfeiçoa em nós quando sofremos o que merecemos para desfrutar do que não merecemos. (Aureliano Jr.)