10 А утвара главе моје на постељи мојој беше: Видех, гле, дрво усред земље, и висина му велика. 11 Дрво беше велико и јако, и висина му досезаше до неба, и виђаше се до краја све земље. 12 Лишће му беше лепо и род обилат, и на њему беше хране свему, зверје пољско одмараше се у хладу његовом, и на гранама његовим становаху птице небеске, и од њега се храњаше свако тело.
20 Дрво што си видео, велико и јако, коме висина досезаше до неба и које се виђаше по свој земљи, 21 коме лишће беше лепо и род обилан, и на коме беше хране свему, под којим становаше зверје пољско и на гранама му сеђаху птице небеске, 22 то си ти, царе, који си велик и силан, и величина је твоја висока и досеже до неба и власт твоја до крајева земаљских.